سخنرانی برخی از تأثیرات بحران مالی جهانی بر بازارهای مالی استرالیا

صحبت من امروز به برخی از راه هایی که بحران مالی جهانی بر بازارهای مالی استرالیا تأثیر گذاشته است ، متمرکز است. پیش فرض ، نکته مثبت برای تأکید بر این است که تأثیر بحران در بازارهای مالی استرالیا به طور قابل توجهی کمتر از بسیاری از کشورهای دیگر بوده است. گفته می شود ، بسیاری از بازارها در استرالیا بوده و همچنان به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفته اند. در برخی موارد ، این یک پاسخ سیاست برای پرداختن به اختلال عملکرد بازار خاص را ضروری کرده است.

قبل از توصیف برخی از این تأثیرات و پاسخ های سیاست ، ابتدا خلاصه ای از بحران مالی جهانی را ارائه خواهم داد تا زمینه ای برای تحولات در بازارهای استرالیا ارائه دهم. بررسی ثبات مالی (FSR) که پنجشنبه گذشته توسط بانک ذخیره منتشر شد ، بحث قابل توجهی در مورد تکامل بحران ارائه می دهد ، همانطور که بررسی ثبات جهانی صندوق بین المللی پول صندوق بین المللی پول نیز انجام می شود.

همانطور که FSR اخیر RBA اشاره می کند ، این بحران را می توان از طریق منشور خطر مشاهده کرد. حق ریسک برای چندین سال منتهی به اواسط سال 2007 بسیار کم بود. توضیحات زیادی وجود دارد که برای این امر پیش رفته است. برخی آن را به دوره طولانی ثبات اقتصادی در تعدادی از کشورهای مهم مربوط به اوایل دهه 1990 نسبت می دهند که باعث شد سرمایه گذاران بیش از حد نسبت به آینده خوش بین باشند. برخی آن را به نرخ بهره پایین که برای بیشتر قسمت های اولیه این دهه حاکم بود ، نسبت می دهند و باعث شده است که سرمایه گذاران در محصولات جدید و کمتر درک شده بازده بیشتری را جستجو کنند. توضیحات "جستجوی عملکرد" را تا حدودی ناقص می دانم. این امر در درجه اول بر بازده متوسط سرمایه گذاری به همراه مزایای متنوع سازی سرمایه گذاری است که با همبستگی آن با سایر کلاسهای دارایی اندازه گیری می شود. عنصری که ناقص است به همین دلیل است که عنصر ریسک تجارت ریسک/بازده پایین یا ارزیابی نادرست بود.

بنابراین من نقش بسیار بزرگی را در بحران مالی به عدم موفقیت عمده ارزیابی ریسک و مدیریت ریسک نسبت می دهم. در همین راستا ، سخنرانی اخیر یک همکار در بانک انگلیس ، اندی هالدان ، اظهارات دیوید وینیار ، CFO از گلدمن ساکس را در آگوست 2007 برجسته کرد:

"ما در حال مشاهده چیزهایی هستیم که 25 حرکت انحراف استاندارد ، چند روز پشت سر هم بودند."

تکرار می کنم ، که در اوت 2007 ، در همان روزهای اولیه بحران بود. من حدس می زنم که ما در 18 ماه بعد تعداد کمی از 25 حرکت انحراف استاندارد را شاهد هستیم. ماه اکتبر 2008 پس از فروپاشی برادران لمان به طور قابل توجهی بیش از 25 رویداد انحراف استاندارد را ارائه داد. امیدوارم یک بار در یک رویداد زندگی یک بار باشد.(همانطور که اندی در سخنرانی خود اشاره می کند ، یک رویداد انحراف استاندارد 25 در واقع یک بار در یک رویداد زندگی است ، جایی که زندگی در این مورد از جهان است!)

آنچه این نشان می دهد این است که مدلهای مورد استفاده برای ارزیابی و مدیریت ریسک در بسیاری موارد اشتباه اشتباه بودند. این امر در مورد مدل های مورد استفاده سرمایه گذاران ، صادرکنندگان و تنظیم کننده ها صدق می کند. در بعضی موارد ، مدل ها ممکن است نزدیک به درست باشند ، اما نتایج آنها توسط سایر ملاحظات ، از جمله ، از جمله ، انگیزه سود کوتاه مدت و جبران نامتقارن برای ریسک پذیری ، نادیده گرفته شده است.

این ارزیابی نادرست یا سوء مدیریت خطرات منجر به تصمیمات سرمایه گذاری زیادی شد که متعاقباً بسیار پرهزینه بوده است.

یکی دیگر از ارزیابی های نادرست که رخ داد این فرض بود که وسایل نقلیه ورق خارج از تعادل ، که در این محصولات نادرست سرمایه گذاری می کردند ، واقعاً از ترازنامه ها خارج بودند. تفکیک شده که به سیستم بانکی "سایه" رخ داده بود ، یک حجاب بوده است ، برخلاف پرده ای که جادوگر اوز در آن فعالیت می کرد.[2] پس از برداشتن حجاب ، موسسات مالی خود را پیدا کردند که با مقادیر زیادی از قرار گرفتن در معرض دارایی های کم عملکرد که پیش بینی نکرده بودند ، برخورد کردند.

از آنجا که این قرار گرفتن در معرض تحقق یافته است ، ما شاهد افزایش عظیم در ریسک هستیم. درست همانطور که ریسک پریمیا برای چند سال قبل از سال 2007 خیلی کم بود ، اکنون شاهد بیش از حد در جهت دیگر هستیم. علاوه بر این ، اعتماد به سیستم مالی به طور قابل توجهی به خطر افتاده است ، هم بین بخش عمومی و هم بین بخش مالی و هم بین موسسات مالی. گریزی ریسک همتایان ، این تمایل به مقابله با سایر نهادهای مالی است ، در سطح بالایی قرار دارد و فروپاشی لمان باعث تشدید یک محیط در حال حاضر شکننده می شود.

در حالی که عناصر مشکلات فوق در استرالیا وجود داشت ، آنها به میزان قابل توجهی کمتر از بسیاری از کشورهای توسعه یافته دیگر حضور داشتند. یکی از عوامل مهم در عدم حضور آنها این بود که هسته اصلی بخش مالی استرالیا از وام به خانوارها و مشاغل بسیار سودآور بوده است ، به عنوان مثال ، بانکهای بزرگتر استرالیا قادر به ارائه نرخ بازده پیش از مالیات بیش از 20 نفر هستنددرصد سالهااز این رو دیگر نیازی به این موسسات نبودند تا در جستجوی عملکرد در خارج از قلمرو سنتی خود باشند.

از آنجا که مؤسسات مالی استرالیا در معرض حداقل اوراق بهادار که سایر موسسات مالی را در اختیار دارند و دارای ترازنامه های محکم هستند (همانطور که در FSR ثبت شده است) قرار دارند ، نگرانی های قابل توجهی کمتر در مورد ریسک همتایان در بازارهای محلی وجود داشته است.

با این وجود ، جابجایی در بازارهای مالی جهانی طی دو سال گذشته در درجات مختلفی به بازارهای محلی ترجمه شده است. در باقیمانده صحبت های من ، من در مورد برخی از این کانال ها بحث خواهم کرد.

بارزترین تجلی برای عموم مردم تأثیر بحران مالی بر استرالیا ، کاهش بازار سهام محلی است. از اوج خود در نوامبر 2007 تا پایین آمدن در اوایل این ماه ، بازار محلی با 54 درصد کاهش یافت. این پاییز با اوج کاهش 57 درصد در بازار ایالات متحده ، 61 درصد در اروپا و 60 درصد در بازار ژاپن مقایسه می شود. بنابراین ، تأثیر این بازار شبیه به سایر کشورها بوده است. همانطور که نمودار 1 نشان می دهد ، کاهش در بازار محلی یکی از بزرگترین رکورد ها بوده است.

در حالی که این سقوط های بزرگ قابل مقایسه بوده است ، بازار استرالیا به طور کلی از این بازارهای دیگر در سالهای اولیه بهتر عمل کرده بود به طوری که در حالی که بازارهای سهام ایالات متحده و اروپا به سطحی که در اواسط دهه 1990 در زمان آخرین پایین ترین آنها دیده می شد ، بازگردانده شده است. بازار استرالیا به اواسط سال 2003 بازگشت. پایین ترین سطح اخیر بازار ژاپن در سطوح آخرین بار در سال 1984 بازگردد.

در هفته های اخیر ، بازار سهام استرالیا به همراه سایر بازارهای جهانی سهم افزایش یافته است به طوری که برای سه ماهه مارس تا به امروز ، بازار محلی اکنون تنها با چند درصد کاهش یافته است ، به طور قابل توجهی کوچکتر از سقوط 19 درصدی در ماه دسامبر ثبت شده استربع.

با توجه به سلامت مقایسه ای سیستم بانکی استرالیا ، کاهش قیمت سهام بانکهای تجاری در استرالیا به طور قابل توجهی کمتر از کاهش ثبت شده در ایالات متحده و انگلیس بوده است (نمودار 2). این پاییز شبیه به کانادا بوده است ، که سیستم بانکی آن شباهت های زیادی با استرالیا دارد ، از جمله وضعیت سودآوری فعلی آن.

بازار استرالیا به همراه سایر بازارهای سهام در بعضی مواقع نوسانات قابل توجهی را تجربه کرده اند. همانطور که نمودار 3 نشان می دهد ، در سال 2008 تعداد روزهایی که بازار محلی ثبت شده یا افزایش می یابد یا سقوط بیش از 3 درصد بی سابقه بود. بیست و دو از 40 حرکت بزرگ در سال 2008 در سه ماهه چهارم اتفاق افتاد. جالب است بدانید که علیرغم اینکه بازار از نظر خالص قابل ملاحظه ای است ، بیشتر بزرگترین حرکات روزانه در واقع افزایش یافته است.

بحران مالی در ابتدا در بازار اعتبار توسعه یافته است. در واقع ، در نیمه دوم سال 2007 چند ماه طول کشید تا بازار سهام به بازار اعتبار برسد. یکی از جلوه های اولیه بارز این بحران ، افزایش در بازارهای پول کوتاه مدت که از آگوست 2007 آغاز شد ، افزایش یافته است. گسترش این تفاوت بین هزینه های وام بانکی در یک سررسید خاص و نرخ سیاست مورد انتظار بازار در همان افق است. این گسترش های افزایش یافته تا حدودی عملکردی از افزایش ریسک ریسک طرف مقابل بود که من قبلاً در مورد آن صحبت کردم. بانکها بیشتر تمایل داشتند که به جای اینکه آن را به دیگران وام دهند ، پول نقد را نگه داشته باشند.

بانک ذخیره با افزایش عرضه پول نقد در سیستم ، که با تراز تسویه حساب (ES) اندازه گیری می شود ، به افزایش تقاضای احتیاطی برای پول نقد توسط موسسات مالی پاسخ داد. اگر این کار را نکرده بودیم ، فشار صعودی بر نرخ نقدی (نرخ بهره وام یک شبه در بازار بین بانکی) وجود داشت که آن را بالاتر از هدف تعیین شده توسط هیئت مدیره بانک ذخیره در تصمیم سیاست پولی خود قرار می داد. از آنجا که تقاضا برای پول نقد در طول دوره بحران نوسان داشته است ، بانک ذخیره مانده مانده های ES را تنظیم کرده است تا اطمینان حاصل شود که نرخ پول در سطح هدفمند خود باقی مانده است. همانطور که نمودار 4 نشان می دهد ، سطح مانده های ES به اوج خود رسیده است ، هنگامی که بانک ها ترجیح می دهند پول بیشتری داشته باشند و وام های بین بانکی کمتری را برای اهداف گزارشگری انجام دهند.

افزایش اولیه گسترش در استرالیا به طور قابل توجهی کمتر از ایالات متحده ، انگلیس و اروپا بود که در آن خطر طرف مقابل به طور قابل توجهی بیشتر شد. در واقع ، تقریباً در طول دوره بحران ، گسترش بازار پول در استرالیا پایین تر از سایر بازارها بوده است.

تنش ها به وضوح در زمان فروپاشی لمان به اوج خود رسید ، هنگامی که گسترش صورتحساب بانکی 90 روزه و نرخ پول نقد مورد انتظار به 100 امتیاز پایه افزایش یافت (نمودار 5). گردش مالی در بازار پول ، همانطور که در همه بازارهای جهانی اتفاق افتاد ، به طور قابل توجهی محدود شد.

به منظور رفع فشار بر گسترش بازار پول ، این بانک سررسید عملیات روزانه بازار آزاد خود را افزایش داد. این هدف در افزایش نقدینگی در اصطلاح بازار پول بود. سیستم عملیات بازار آزاد بانک همواره توانایی تنظیم مدت زمان عملیات را داشته است و ما از این انعطاف پذیری از طریق دوره بحران استفاده کرده ایم. در پایان سال گذشته ، ما به طور منظم شش ماه و یک سال شرایط را ارائه دادیم.

این موضوعات با جزئیات بیشتری در سخنرانی که در اکتبر گذشته بیان کردم ، مورد بحث قرار گرفته است. همانطور که در آن سخنرانی خاطرنشان کردم ، برای این که به بانک ظرفیت بیشتری برای پرداخت فشار به بازارهای پولی بدهد ، ما یک تسهیلات سپرده گذاری مدت را معرفی کردیم ، که در واقع یک تراز تسویه حساب با سررسید طولانی تر است.

به تازگی ، نشانه های بسیاری از بهبود شرایط در بازار پول وجود داشته است. گسترش به طرز چشمگیری کاهش یافته است و اکنون بسیار پایین تر از میانگین دوره بحران است. آنها به سطح قبل از بحران خود برنگشته اند (اگرچه گسترش یک ماهه در روزهای اخیر حدود آن سطح بوده است). با این حال ، من مطمئن نیستم که سطح قبل از بحران لزوما یک معیار مناسب است ، زیرا می توان ادعا کرد که گسترش در آن دوره بیش از حد فشرده شده است.

علاوه بر این ، با کاهش تقاضا برای پول نقد ، این بانک توانسته است تا تعادل ES را به حدود 2 تا 3 میلیارد دلار کاهش دهد. ما شاهد کاهش تقاضا برای سررسید طولانی تر در عملیات بازار هستیم. در چند روز که ما شرایط طولانی تر در عملیات روزانه خود را ارائه داده ایم ، هیچ تقاضا پیدا نکرده ایم. با وجود این ، بانک همچنان به طور مرتب این شرایط طولانی تر را ارائه می دهد. در نتیجه ، ما همچنین توانسته ایم با هدف ، در این مرحله ، سپرده های ترم را به سطح بسیار کمی کاهش دهیم ، در این مرحله ، برای مدتی دوباره آنها را ارائه نمی دهیم مگر اینکه شرایط دیگری را ضمانت کند.

با حرکت در امتداد طیف بلوغ فراتر از بازار پول کوتاه مدت ، تأثیر قابل توجهی از بحران مالی جهانی در بازار اوراق قرضه وجود داشته است. از آنجا که این بحران آشکار شده است ، روند مشخصی از تداخل مجدد وجود داشته است. شرکت هایی که قبلاً توانسته بودند مستقیماً در بازارهای مالی وام بگیرند ، دریافتند که این بازارها دیگر در دسترس نیستند و برای بودجه به بانک ها متوسل می شوند. در این فرایند شاهد افزایش اعتبار تجاری واسطه ای در استرالیا در اواخر سال 2007 بود.

در طول سال 2008 صدور اوراق قرضه شرکت های استرالیا بسیار کمی وجود داشت اما در چند هفته گذشته علائم زندگی وجود داشته است. در بازارهای جهانی اوراق قرضه ، از ابتدای سال جاری در صدور شرکت های غیر مالی افزایش یافته است. در واقع ، صدور شرکت در ایالات متحده تاکنون امسال از نظر حجم ، اگر از نظر شیوع نباشد ، از نظر حجم بسیار بالاتر یا حتی بالاتر از سطح قبل از بحران بوده است. یکی از پیشرفت های جالب در بازار محلی این است که دو مورد از پیشنهادات اخیر شرکت ها در بازار خرده فروشی مورد هدف قرار گرفته اند. مطمئناً جالب خواهد بود که ببینیم چگونه این بازی را انجام می دهد.

در استرالیا سهم بسیار زیادی از اوراق قرضه بخش خصوصی توسط بخش مالی صادر می شود. مجدداً منعکس کننده تحولات در بازارهای اعتباری جهانی از آگوست 2007 ، صدور اوراق قرضه توسط بانک ها به وضوح تحت تأثیر قرار گرفت. در ابتدا ، این به شکل گسترش در انتشار در صدور (نمودار 6) صورت گرفت. سپس در مواقع مختلف در ماه های بعد ، صدور با هر قیمتی دشوار بود (هم برای استرالیا و هم برای سایر موسسات مالی جهانی). بنابراین بانک ها فرصت های خود را برای تأمین بودجه خود در هنگام ظهور به دست آوردند. بانک ها یک استراتژی محافظه کارانه را برای دستیابی به برنامه های تأمین مالی خود در حد امکان اتخاذ کردند. این امر در ژانویه و فوریه 2008 مشهود بود ، هنگامی که صدور قابل توجهی توسط بانک ها در بازارهای دریایی وجود داشت. در واقع ، در ژانویه سال 2008 ، صدور توسط بانکهای استرالیا سهم قابل توجهی از کل صدور کل (توسط ایالات متحده و سایر موسسات جهانی) در بازار ایالات متحده بود.

همانطور که در نمودار 7 مشهود است ، بازارهای تأمین مالی به دنبال فروپاشی برادران لمان کاملاً بسته شده اند. تمام بازارهای مالی جهانی توسط این رویداد جابجا شده بودند ، اما جای تعجب آور نیست که بازارهای بدهی در مورد بیشترین آسیب دیده بودند. نابودی اعتماد به نفس بین همتایان در سیستم مالی بسیار زیاد بود. سرمایه گذاران بسیار مایل به قرار گرفتن در معرض هرگونه مواجهه با یک موسسه مالی در هر بلوغ نبودند. در بسیاری از بازارهای پول در سراسر جهان ، سررسید به طرز چشمگیری کوتاه می شود به طوری که فقط بازار شبانه (به سختی) کار می کرد و تعدادی از بانکهای مرکزی به طور مؤثر واسطه آخرین راه حل شدند.

در پاسخ به خشک شدن بازارهای تأمین اعتبار ، تعدادی از کشورها ، با شروع ایرلند ، اعلام ضمانت های دولت برای حمایت از صدور بدهی توسط بانک های خود را آغاز کردند. در یک بازار مالی جهانی ، که در آن موسسات برای وجوه رقابت می کنند ، تأمین ضمانت به یک گروه به معنای این بود که رقابت برای دیگران بسیار دشوار بود که به طور مؤثر برای بودجه رقابت کنند. از این رو ، در پی جابجایی ناشی از لمان ، بسیاری از کشورها ، از جمله استرالیا ، برای تضمین صدور بدهی بانکی حرکت کردند.

بلافاصله پس از معرفی این ضمانت ، بانک های استرالیا توانستند بار دیگر به بازارهای بدهی به مدت دسترسی پیدا کنند. تا به امروز ، بانک های استرالیا 81 میلیارد دلار طبق طرح ضمانت جمع آوری کرده اند. با این وجود ، علی رغم سایر نشانه های بهبود در شرایط بازار اعتباری ، اشتهای سرمایه گذار کمی برای بدهی های ناگفته وجود دارد. کمی تعجب آور است که سرمایه گذاران علاقه ای به کاغذهای ناچیز ندارند و علاقه ای به دیدن بخشی از هزینه 70 امتیاز پایه ای ندارند که بانک ها برای ضمانت نامه به جای آن در جیب خود می پردازند.

در نتیجه توانایی آنها برای صدور تحت طرح ضمانت ، بانکهای استرالیا در مورد نیازهای بودجه خود برای امسال به خوبی پیشرفت کرده اند. نیازهای بودجه آنها با رشد سریع سپرده ها در ماه های اخیر مورد بررسی قرار گرفته است. ترکیبی از افزایش بودجه ترم و رشد سپرده ، شاهد کاهش سهم بودجه بانکی که از بازارهای بدهی عمده فروشی کوتاه مدت قابل دسترسی است ، کاهش یافته است.

در حالی که بازارهای تأمین مالی مدت عملکرد بهتری دارند و برخی از علائم اخیر زندگی در بازار اوراق بهادار شرکت ها وجود داشته است ، در مورد بازار بدهی اوراق بهادار نیز نمی توان گفت. همانطور که برای همه شناخته شده است ، اوراق بهادار از زمان آغاز به کار در قلب بحران مالی جهانی بوده است. در حالی که مشکلات موجود در فرایند اوراق بهادار در ایالات متحده ، که بسیاری از آنها مربوط به ارزیابی نادرست و سوء مدیریت ریسک که قبلاً مورد بحث قرار گرفته بود ، در بازار استرالیا وجود نداشت ، بازار محلی نیز به همین ترتیب جابجا شده است.

پیش از بحران ، اوراق بهادار حدود 25 درصد از اعتبار مسکن در استرالیا را به خود اختصاص داده بود. با این حال ، همانطور که در سخنرانی قبلی توضیح دادم ، و همکارم تونی ریچاردز در هفته گذشته بحث کرد ، روند اوراق بهادار در استرالیا با ایالات متحده تفاوت چشمگیری داشت. در استرالیا ، مؤسسه ای که منشأ وام هایی را که شامل اوراق بهادار است ، تعدادی از پیوندها را با وام ها حفظ می کند ، به طور معمول شامل یک سهام مالی مستقیم و همچنین یک پیوند شهرت قابل توجهی است. علاوه بر این ، استانداردهای وام در استرالیا از نظر مادی تغییر نکرد. داده ها حاکی از آن است که وام هایی که توسط بانک ها اوراق بهادار شده بودند از نظر کیفیت از نظر کیفیت با آنهایی که نبودند متفاوت نبودند. برای بخش بانکی ، اوراق بهادار در درجه اول یک منبع تأمین بودجه جایگزین بود که در هنگام انجام این کار مقرون به صرفه بود و یک پایگاه تأمین مالی متنوع تر را فراهم می کرد. بدیهی است که برای بخش غیر بانکی ، اوراق بهادار منبع اصلی بودجه بود. از آنجا که بازار اوراق بهادار جابجا شده است ، بخش غیر بانکی به ویژه تحت تأثیر قرار گرفته است.

نمودار 8 نشان می دهد که صدور اوراق بهادار تحت حمایت وام مسکونی (RMBS) از نیمه دوم سال 2007 حداقل بوده است. یکی از عوامل مؤثر در این توسعه ، بیش از حد قابل توجه عرضه در بازار ثانویه بوده است. پیش از بحران ، بیش از نیمی از RMB های استرالیا توسط سرمایه گذاران دریایی خریداری شده بودند که وسایل نقلیه سرمایه گذاری ساختاری (SIV) یک مؤلفه مهم بودند. درگذشت SIVS هر دو کاهش چشمگیر تقاضا را مشاهده کرده است ، اما همچنین دیده است که آنها RMBS را به بازار محلی می فروشند زیرا مجبور شدند اوراق بهادار خود را نقدینگی کنند. در نتیجه ، گسترش در بازار ثانویه بسیار گسترده و بسیار گسترده است تا صدور جدید را اقتصادی کند.

برای رفع این مشکل ، دولت از طریق دفتر مدیریت مالی استرالیا (AOFM) برنامه ای برای خرید موضوعات جدید RMBS انجام داده است. تا به امروز ، AOFM 3 میلیارد دلار RMBS خریداری کرده است که 5 میلیارد دلار دیگر نیز خریداری می شود. با این حال ، در ماه های اخیر به غیر از برنامه AOFM هیچ صدور منتشر نشده است.

در پایان کوتاهتر بازار دارایی تحت حمایت دارایی ، بازار مقاله تجاری تحت حمایت دارایی (ABCP) نیز تحت تأثیر قابل توجهی قرار گرفته است. ABCP برجسته در بازار ساحلی در چند ماه اول افزایش یافت زیرا تعدادی از بانکها که از طریق ساحل تأمین می شدند ، دارایی هایی که قبلاً در خارج از کشور تأمین می شدند ، زیرا بازار دریایی بسیار مختل شده بود (نمودار 9). پس از آن ، از آنجا که اشتهای سرمایه گذار برای ABCP نیز در داخل کشور کاهش یافته است ، سهام کاغذ برجسته به میزان قابل توجهی کاهش یافته است ، هزینه صدور مقاله افزایش یافته و متوسط بلوغ کوتاه شده است.

در پاسخ به جابجایی در این بازارهای تحت حمایت دارایی ، بانک ذخیره استخر وثیقه ای را که واجد شرایط در عملیات بازار آزاد ما است ، گسترده تر کرده است. اکنون بیشتر اشکال کاغذ دارای دارایی بسیار دارای دارایی واجد شرایط هستند.

روی هم رفته ، افزایش بازار پول ، افزایش یافته است ، افزایش در صدور طولانی مدت و جابجایی در بازارهای اوراق بهادار ، افزایش هزینه های بودجه وام های آنها را افزایش داده است. برای چند سال قبل از بحران ، بخش عمده ای از بودجه بانک ها تمایل داشتند که مطابق با نرخ نقدی تعیین شده توسط هیئت مدیره بانک ذخیره ، به طور گسترده حرکت کنند. با این حال ، با افزایش گسترش هایی که رخ داده است ، این رابطه در حال حاضر به اندازه قوی نیست. این امر به واگرایی بین حرکات در نرخ نقدی و نرخ وام کمک کرده است.

علیرغم این ، همانطور که در جدیدترین بیانیه در مورد سیاست های پولی ذکر شد ، عبور از کاهش نرخ نقدی از ماه سپتامبر گذشته به نرخ بهره مسکن نسبت به تقریباً هر کشور توسعه یافته کامل تر بوده است. این بدان معناست که این کانال مهم فرآیند انتقال پولی ، بر خلاف تعدادی از کشورهای دیگر ، مهمترین آنها ایالات متحده ، مختل نشده است. قدرت نسبی مؤسسات مالی استرالیا و بازارهای مالی استرالیا به طور کلی تضمین شده است که این اتفاق افتاده است.

اکنون به بحث در مورد برخی از تأثیرات بحران در بازار ارزی خواهم پرداخت. من فقط اخیراً این موضوع را با جزئیات پوشش داده ام ، بنابراین در اینجا مختصر خواهم بود. بارزترین تأثیر این بحران ، استهلاک دلار استرالیا است ، اما علاوه بر آن ، پیشرفت قابل توجه افزایش چشمگیر نوسانات در بازار ارزی بوده است. همانطور که نمودار 10 نشان می دهد ، دامنه روزانه که دلار استرالیا علیه دلار آمریکا معامله کرده است ، در طول دوره بحران بسیار بالاتر از حد متوسط بوده است. این نوسانات به ویژه در اکتبر 2008 مشخص شد ، که مهمترین آنها در عصر هشتم اکتبر بود که دلار استرالیا 9 درصد در برابر دلار آمریکا و 11 درصد در برابر ین را در شش ساعت تجارت کاهش داد.

تعدادی از حرکات بزرگ در دلار استرالیا در آخرین ساعات تجارت در نیویورک صورت گرفته است. در این مواقع ، در بسیاری از قیمت های مالی از هر دو جهت حرکات فوق العاده ای وجود داشته است. دلار استرالیا در بعضی مواقع با S& P 500 (نمودار 11) ارتباط بسیار بالایی داشته است ، تا حدی نشان دهنده این واقعیت است که برخی از سرمایه گذاران دلار استرالیا را یک پروکسی خوب برای احساسات بازار مالی جهانی می دانند.

این بانک با تأکید بر نقدینگی بسیار ضعیف در بازار ارز در بازار ارزی در دوره های خاص در طول دوره بحران ، برای افزایش نقدینگی در بازار قدم برداشته است تا اطمینان حاصل شود که تنظیم قیمت تا حد امکان صاف است.

سرانجام ، بازار مبادله ارزی نیز در بعضی مواقع ناکارآمد بوده است. به ویژه ، در بیشتر دوره بحران ، کمبود جهانی دلار آمریکا در خارج از بازارهای ایالات متحده رخ داده است. مقاله اخیر در فصلنامه BIS به خوبی منابع این کمبود را توصیف می کند.[3] همانطور که در مقاله آمده است ، بخش عمده ای از تقاضای اضافی برای دلار آمریکا در بازار مبادله از بانک های اروپایی برای تأمین بودجه دارایی های داده شده با دلار آمریکا آمده است. با افزایش ریسک ریسک طرف مقابل ، بانک های آمریکایی (که دسترسی آسان به دلار آمریکا دارند) کمتر مایل به وام دادن به بانک های اروپایی بودند. این کمبود در حالی که در اروپا سرچشمه می گیرد ، به سایر بازارهای مبادله ارزی ، از جمله در این منطقه ، ریخته شد.

برای رفع این مشکل ، فدرال رزرو ایالات متحده با تعدادی از بانکهای مرکزی دیگر ، از جمله RBA ، برای توزیع دلار بیشتر در این بازارهای مبادله ، توافق نامه های مبادله ای را وارد کرد. به نظر می رسد معرفی این تسهیلات و به ویژه ، اقدام به تأمین دلار نامحدود ایالات متحده با قیمت ثابت در اروپا ، انگلیس و سوئیس ، به پیشرفت قابل توجهی در بازار کمک کرده است. در استرالیا شاهد کاهش چشمگیر تقاضا برای این تسهیلات بودیم. در دو حراج اخیر ما ، ما پیشنهادات زیر 2 میلیارد دلار در برابر 10 میلیارد دلار پیشنهاد در این حراج دریافت کردیم ، به طوری که کل مبلغ برجسته در حال حاضر تحت این برنامه 9 میلیارد دلار آمریکا است.

نتیجه

برای نتیجه گیری ، اختلال در بازارهای مالی از اواسط سال 2007 تأثیر چشمگیری در بازارهای مالی استرالیا و اقتصاد استرالیا داشته است. من امروز در مورد برخی از این کانال ها بحث کرده ام ، اما تعدادی دیگر وجود دارد که من در اینجا پوشش نداده ام که در FSR هفته گذشته با جزئیات بیشتری پوشش داده شده است.

در حالی که بازارهای محلی مختل شده است ، میزان جابجایی در بیشتر موارد به طور قابل توجهی کمتر از سایر کشورها بوده است. یکی از دلایل مهم این امر این است که میزان گریزی از ریسک همتایان در بازارهای استرالیا کمتر بوده است با توجه به اینکه مؤسسات مالی استرالیا در معرض حداقل اوراق بهادار که ترازنامه های سایر موسسات مالی را به خطر انداخته اند ، حداقل در معرض دید قرار دارند.

با این وجود ، در حالی که سیستم مالی جهانی مختل می شود ، همچنان به تأثیر محرک سیاست قابل توجهی که در حال حاضر ارائه می شود ، همچنان تضعیف خواهد شد. ترمیم اعتماد به نفس عمومی در سیستم مالی جهانی و ترمیم اعتماد به نفس بین نهادهای مالی ، گامی بسیار ضروری در مسیر بهبود جهانی است.

نهادهای پایان

من از جاش کرکوود بخاطر کمکش در تهیه این صحبت تشکر می کنم.[1]

جادوگر اوز در ابتدا به عنوان تمثیل مالی در مورد بحث بین استاندارد طلا و میل ویلیام جنینگز برایان برای یک استاندارد نقره نوشته شده بود.[2]

به P McGuire و G Von Peter ، "کمبود دلار آمریکا در بانکداری جهانی" ، بررسی سه ماهه BIS مارس 2009 ، صص 47-63 مراجعه کنید.[3]

مطالب موجود در این صفحه منوط به حق چاپ است و استفاده از آنها منوط به شرایط و ضوابط مندرج در اخطار حق چاپ و سلب مسئولیت است.© بانک مرکزی استرالیا ، 2001-2022. کلیه حقوق محفوظ است. بانک ذخیره استرالیا از مردمان جزایر بومی و تورس تنگه استرالیا به عنوان متولیان سنتی این سرزمین اذعان می کند و ارتباط مداوم آنها با کشور را تشخیص می دهد. ما احترام خود را به بزرگان آنها ، گذشته ، حال و در حال ظهور می پردازیم.