بازار اصلی چیست؟

Erin Gobler مربی مالی شخصی و نویسنده ای با بیش از یک دهه تجربه است. او در نوشتن در مورد سرمایه گذاری ، رمزنگاری ، سهام و موارد دیگر تخصص دارد. کار وی در وب سایت های عمده مالی از جمله Bankrate ، Fox Business ، اعتبار کارما ، دلار ساده و موارد دیگر منتشر شده است.

آنتونی Battle یک حرفه ای مالی Plaer Professional است. وی برای برنامه ریزی مالی پیشرفته ، نامزد مشاور مالی منشور ، نامزد مشاور Life Underwriter® برای تخصص بیمه پیشرفته ، مشاور مالی معتبر مالی برای مشاوره مالی و هر دو حرفه ای بازنشستگی معتبر ، و برای برنامه های مشاور بازنشستگی معتبر برای برنامه ریزی بازنشستگی به دست آورد. واد

Westend61 / Getty Images

بازار اصلی بازاری است که در آن یک شرکت یا نهاد دولتی اوراق بهادار را مستقیماً به سرمایه گذاران می فروشد. یک نمونه مشترک از این نوع معامله شامل IPO است که یک شرکت برای اولین بار سهام سهام را صادر می کند. بازار اصلی با بازار ثانویه شایع تر متفاوت است ، جایی که سرمایه گذاران می توانند اوراق بهادار را با یکدیگر تجارت کنند.

بازار اصلی بازاری است که در آن یک شرکت یا نهاد دولتی اوراق بهادار را مستقیماً به سرمایه گذاران می فروشد. یک نمونه مشترک از این نوع معامله شامل IPO است که یک شرکت برای اولین بار سهام سهام را صادر می کند. بازار اصلی با بازار ثانویه شایع تر متفاوت است ، جایی که سرمایه گذاران می توانند اوراق بهادار را با یکدیگر تجارت کنند.

بیاموزید که چگونه بازار اولیه کار می کند ، رایج ترین انواع معاملات اولیه بازار و چگونگی تفاوت بازار اولیه با بازار ثانویه.

تعریف و مثال بازار اولیه

بازار اصلی جایی است که صادرکننده اوراق بهادار آن اوراق بهادار را مستقیماً به سرمایه گذاران ارائه می دهد و صادرکننده درآمد حاصل از آن را دریافت می کند.

بازارهای اولیه مختلفی وجود دارد که بر اساس نوع اوراق بهادار فروخته شده طبقه بندی می شوند. به عنوان مثال ، بازار سرمایه اولیه به فروش دارایی توسط شرکت ها به سرمایه گذاران اشاره دارد. بازار بدهی اولیه به فروش اوراق بهادار از شرکتها یا نهادهای دولتی به سرمایه گذاران اشاره دارد.

یک نمونه از معامله اولیه بازار ، پیشنهاد اولیه عمومی (IPO) Airbnb در دسامبر 2021 است. این شرکت 50،000،000 سهم از سهام مشترک کلاس A را صادر کرده است. IPO یک معامله اولیه در بازار بود زیرا در آن زمان آن زمان 50،000،000 اوراق بهادار در ابتدا ایجاد شده بود و اولین بار که به سرمایه گذاران فروخته می شدند.

در همان بیانیه ثبت نام که Airbnb IPO خود را اعلام کرد ، آنها همچنین از فروش 1،551،723 سهم از سهامداران موجود خبر دادند. فروش این اوراق بهادار معاملات اولیه بازار نبود زیرا این اولین بار نیست که آن اوراق بهادار فروخته می شود ، و همچنین از شرکت صدور به سرمایه گذاران فروخته نمی شدند. در عوض ، آنها معاملات ثانویه بازار بودند زیرا اوراق بهادار قبلاً در بازار بوده و در بین سرمایه گذاران فروخته شده است.

بازار اولیه چگونه کار می کند

بازار اصلی مکان فیزیکی مانند بازار مواد غذایی محلی شما نیست. در عوض ، به نوعی معامله اشاره دارد که امنیت توسط صادرکننده مستقیماً به یک سرمایه گذار فروخته می شود. هدف از بازار اولیه برای صادرکنندگان - از شرکت ها یا دولت ها - برای جمع آوری سرمایه است.

در بیشتر معاملات اولیه بازار ، یک بانک سرمایه گذاری تحت تأثیر فروش اوراق بهادار قرار می گیرد و به عنوان واسطه عمل می کند. شرکت کنندگان در فروش فروش را تسهیل می کنند و سرمایه گذاران را برای خرید اوراق بهادار پیدا می کنند.

اگر معامله اولیه بازار از طریق یک پیشنهاد عمومی انجام شود ، الزامات اضافی برای شرکت صادرکننده وجود دارد. قانون اوراق بهادار مستلزم این است که شرکت هایی که سهام عمومی را در بازار اولیه صادر می کنند ، بیانیه ثبت نام را به کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) ارائه دهند و اطلاعات مهم در مورد شرکت را به اشتراک بگذارند.

مثال ما از IPO 2020 Airbnb را در نظر بگیرید. این شرکت قبل از صدور سهام عمومی خود ، فرم S-1 را به SEC ارائه داد ، جایی که اطلاعات مربوط به شرکت ، ارائه اوراق بهادار خود و موارد دیگر را فاش کرد. این پیشنهاد توسط تیمی از افراد تحت نظارت که شامل مورگان استنلی و گلدمن ساکس و شرکت بود ، تسهیل شد.

انواع پیشنهادهای اصلی بازار

بازار اولیه بسته به نوع امنیتی که یک شرکت ارائه می دهد می تواند به بازارهای مختلف مراجعه کند. در مورد پیشنهادات سهام ، به طور کلی سه نوع ارائه اولیه بازار وجود دارد.

پیشنهاد عمومی اولیه (IPO)

IPO یکی از رایج ترین انواع ارائه های اولیه بازار است. در این نوع پیشنهاد ، یک شرکت "عمومی می شود" یا برای اولین بار اوراق بهادار را به عموم می دهد. این پیشنهادات عمومی نیاز دارد که یک شرکت در SEC ثبت نام کند ، و آنها اغلب توسط بانکهای سرمایه گذاری تحت تأثیرگذاری تسهیل می شوند.

اگرچه هر سرمایه گذار می تواند از لحاظ فنی در IPO شرکت کند ، این اوراق بهادار همیشه در دسترس نیست. اغلب سهام IPO فقط در دسترس مشتریان بانکهای زیر نویس است. در بسیاری از موارد ، سرمایه گذاران اولیه سرمایه گذاران نهادی مانند صندوق های متقابل و صندوق های بازنشستگی به همراه برخی از افراد با ارزش بالا هستند.

سرمایه گذاری سیستم عامل هایی مانند Robinhood و Sofi در سال 2021 شروع به ارائه IPO های خاص به مشتریان خود کردند.

جایگاه خصوصی

محل خصوصی نوع دیگری از پیشنهادات اولیه بازار است که یک شرکت صادر کننده اوراق بهادار را به سرمایه گذاران می فروشد. اما برخلاف IPO ، یک مکان خصوصی یک پیشنهاد عمومی نیست. در عوض ، این فقط برای برخی از سرمایه گذاران پیشرفته در دسترس است.

مانند IPO ، یک بانک سرمایه گذاری معمولاً به یک شرکت کمک می کند تا یک مکان خصوصی را تسهیل کند. شرکت ها ممکن است این نوع پیشنهاد را انتخاب کنند زیرا به تنظیم کمتری و هزینه های کمتری نیاز دارند و امکان دسترسی سریعتر به سرمایه را فراهم می کنند.

سرمایه گذاران معتبر تمایل دارند در پیشنهادات قرار دادن خصوصی شرکت کنند. یک سرمایه گذار معتبر فردی با بیش از 200000 دلار درآمد سالانه ، بیش از 1 میلیون دلار ارزش خالص یا یک سری 7 ، 65 یا 82 مجوز در وضعیت خوب است. یک سرمایه گذار معتبر همچنین می تواند یک اعتماد یا نهاد دیگر باشد که نیازهای خاص دارایی را برآورده می کند. قوانین SEC اجازه می دهد تا 35 سرمایه گذار غیر معتبر بتوانند در یک مکان خصوصی شرکت کنند.

ارائه حقوق

نوع نهایی ارائه بازار سرمایه اولیه یک پیشنهاد حقوقی است. در این نوع معامله ، شرکتی که قبلاً سهام عمومی را صادر کرده است ، سهام اضافی را به سهامداران موجود خود ارائه می دهد.

این نوع معامله از هر دو شرکت سود می برد زیرا سرمایه اضافی را افزایش می دهد. با این حال ، سرمایه گذاران تمایل دارند که از پیشنهادات حقوق استفاده کنند ، زیرا اگر سهام اضافی خریداری نکنند ، درصد مالکیت آنها در شرکت کاهش می یابد ، مفهومی که به عنوان رقت سهام شناخته می شود.

بازار اولیه در مقابل بازار ثانویه

اصطلاح "بازار اولیه" فقط به آن معاملات اشاره دارد که در آن نهاد صادر کننده برای اولین بار امنیت را صادر می کند و به یک سرمایه گذار می فروشد. فروش آینده همان اوراق بهادار معاملات ثانویه در بازار در نظر گرفته می شود.

به غیر از انواع معاملات شامل چند تفاوت کلیدی بین عرضه های اولیه و ثانویه بازار وجود دارد. پیشنهاد بازار اولیه پیشنهادی است که یک شرکت یا نهاد دیگری به عنوان راهی برای افزایش سرمایه ارائه می کند. آنها درآمد حاصل از فروش اوراق بهادار را دریافت می کنند. اما در مورد عرضه بازار ثانویه، صاحب فعلی اوراق بهادار درآمد حاصل از آن را دریافت می کند.

تصور کنید در طول عرضه اولیه سهام شرکت Airbnb را خریداری کرده اید. این یک معامله در بازار اولیه در نظر گرفته می شد و Airbnb درآمد حاصل از فروش را دریافت می کرد. اما وقتی برمی گردید و سهم خود از Airbnb را به سرمایه گذار دیگری می فروشید، شرکت درآمد حاصل از فروش را دریافت نمی کند - شما می توانید.

تفاوت دیگر بین بازارهای اولیه و ثانویه، واسطه درگیر است. همانطور که بحث کردیم، پیشنهادات بازار اولیه معمولا دارای یک بانک سرمایه گذاری است که به عنوان پذیره نویس عمل می کند. اما در مورد عرضه بازار ثانویه که در آن یک سرمایه گذار اوراق بهادار دیگری را می فروشد، این کارگزاران هستند که به عنوان واسطه عمل می کنند و معاملات را برای مشتریان خود ترتیب می دهند.

معنی آن برای سرمایه گذاران فردی

به عنوان یک سرمایه گذار منفرد، ممکن است قبلاً با پیشنهاد بازار اولیه مواجه نشده باشید. همانطور که قبلاً گفتیم، این پیشنهادات اغلب فقط برای سهامداران خاصی در دسترس است. در مورد معاملات IPO، اوراق بهادار اغلب فقط برای سرمایه گذاران نهادی و مشتریان بانک های سرمایه گذاری پذیره نویس در دسترس است. و در مورد مکان های خصوصی، فقط سرمایه گذاران معتبر می توانند شرکت کنند.

سرمایه گذاران انفرادی بیشتر احتمال دارد در معاملات بازار ثانویه شرکت کنند. هر زمانی که از طریق حساب بازنشستگی یا حساب کارگزاری مشمول مالیات خود یک سهام خریداری می کنید یا در یک صندوق مشترک یا صندوق قابل معامله در بورس (ETF) سرمایه گذاری می کنید، در فروش بازار ثانویه شرکت می کنید.

اگر این فرصت را دارید که بخشی از یک پیشنهاد بازار اولیه باشید، درک ریسک های منحصر به فرد بسیار مهم است. طبق گفته SEC، IPO ها اغلب سرمایه گذاری های سفته بازی هستند، به این معنی که ریسک بیشتری برای خریدار وجود دارد. و در مورد قرار دادن خصوصی، نه تنها سرمایه گذاری ها ریسک بالاتری دارند، بلکه نقدشوندگی بیشتری نیز دارند، زیرا یک سرمایه گذار معتبر نمی تواند به سادگی برگردد و دارایی های خود را در بازار ثانویه آنطور که می تواند با سهام عمومی بفروشد.