دارای

نگه داشتن الگوهای ، همانطور که به طور رسمی شناخته شده است ، می تواند به عنوان یک تاکتیک تأخیر برای هواپیماهای موجود در هوا ، برای معکوس دوره و برای به دست آوردن ارتفاع قبل از عبور از زمین در برخی از مراحل استفاده شود. به طور معمول الگوهای نگهدارنده دارای یک الگوی سواری هستند که به راحتی می توان در ردیاب های پرواز مشاهده کرد. همه نگهدارنده از بخش ها تشکیل شده است. بخش ها در شکل زیر نشان داده شده است.

چرا نگه دارید؟

نگهدارنده ها همیشه برای تأخیر هواپیما در نزدیکی یک راه حل ناوبری در فضای هوایی خاص استفاده می شوند. دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است هواپیماها نیاز به نگهداری داشته باشند. مثالهای متداول:

• هوای بد عبور از فرودگاه
• ترافیک
• برای به دست آوردن یا از دست دادن انرژی در هواپیما (ارتفاع یا سرعت)
• برای سوزاندن سوخت
• برای معکوس کردن مسیر هواپیما قبل از ورود به یک رویکرد نهایی

بعضی اوقات نگهدارنده به دلیل محدودیت های توپوگرافی استفاده می شود. فرودگاه بین المللی Isbruck-Kranebitten (Lowi) نمونه ای عالی از چنین محدودیتی است زیرا در یک دره واقع شده است ، همانطور که در تصویر زیر مشاهده می شود.

شناسایی نگهدارنده

هواپیماها می توانند در صورت اجازه یا درخواست ATC از قبل از نظر فنی در هر مسیر نگه دارند. نگهدارنده هایی که در نمودارهای حمل و نقل هوایی منتشر شده اند ، منتشر شده است. برای این راهنما ، ما فقط یک نگهبان منتشر شده را در نظر خواهیم گرفت. نگهدارنده ها را می توان در نمودارها به 2 روش مختلف مشخص کرد ، جایی که هر دو گزینه را می توان در همان نمودار اعمال کرد. به عنوان مثال ، به نمودار زیر نگاه کنید.

Waypoints با نگهدارنده های منتشر شده را می توان با یک الگوی مسابقه ای مشاهده کرد ، یا نگه داشتن آنها را می توان در یک نمودار در یکی از گوشه های بخش اصلی ناوبری در نمودار منتشر و نمایش داد.

اکنون که می دانید کجا را نگه دارید ، باید یاد بگیرید که چگونه برنامه را برنامه ریزی کنید. در مرحله بعد ، برای ورود به FMS باید اطلاعاتی را در نمودار پیدا کنید. اطلاعات اصلی که شما باید داشته باشید عبارتند از:

1. نام Fix/Waypoint
2. دوره ورودی
3. جهت دار
4. طول پاها ، چه در زمان و چه از راه دور (استانداردهای زیر را ببینید)
5. حداکثر هوایی (استانداردهای زیر را ببینید)

استانداردهایی برای طول پاها و هوای هوایی وجود دارد که در صورت عدم وجود اطلاعات دیگر در نمودار ، باید احترام گذاشته شود. استانداردها مطابق با استانداردهای Hold منتشر شده است.

دوره ورودی/عنوان یا متقابل نگهدارنده همیشه در نمودار به تصویر کشیده شده است.

نمونه ها را نگه دارید

توجه: محدودیت های ارتفاعی از قند فیکس برای محدودیت های ارتفاع نگهدارنده در Sugol مهم نیست. همین اصل در مورد محدودیت های سرعت نیز صدق می کند.

توجه: طرح نمودار باعث می شود که طول پا برای DVN نگه داشته شود. می توانید استدلال کنید که این 3. 4 نانومتر است. با این حال ، 3. 4 فقط طول بین D11. 0 SPL و DVN ثابت است و بر طول پا نگهدارنده تأثیر نمی گذارد.

توجه: در Boton و Panze دارای حداقل ارتفاع نگهدارنده با حداقل ارتفاع پرواز 6000 فوت از پاهای قبلی و زیر است.

*دوره ورودی را می توان با کم کردن یا اضافه کردن 180 به متقابل محاسبه کرد.

توجه: طول پا برای نگه داشتن CRS به عنوان فاصله ای از چراغ ناوبری دیگر ارائه می شود

استانداردها را نگه دارید

Airbus FMS تعاریف ICAO را برای پارامترهای الگوی پیش فرض نگهدارنده دنبال می کند. طول پای پیش فرض برای یک نگهدارنده محاسبه شده است:

هدف سرعت مدیریت شده در یک نگهدارنده کمترین موارد است:

• حداکثر استقامت (تقریباً سرعت "نقطه سبز")
• محدودیت سرعت ICAO (جدول زیر را ببینید)
• محدودیت سرعت
• محدودیت سرعت ، اگر پایین تر از حد مجاز سرعت باشد

محدودیت سرعت ICAO به شرح زیر است:

جهت چرخش پیش فرض برای یک نگهدارنده محاسبه شده درست است ، در خط با مشخصات ICAO.

برنامه نویسی برگزار می کند

اکنون که تمام اطلاعات مربوط به نگهدارنده شناخته شده است ، زمان آن رسیده است که از طریق MCDU در FMS ایجاد کنید. یک راهنمای گام به گام برای نگه داشتن در Skens در زیر ارائه شده است.

تنظیم MCDU

نقطه راه را در صفحه F-PLN در MCDU پیدا کنید. خط مربوطه را انتخاب کنید. در این حالت ، 3 از بالا ، Skens و کلید انتخاب خط سمت چپ (LSK) را برای Skens فشار می دهد.

در این صفحه ، 3rd LSK را انتخاب کنید تا بخش Hold را برای Skens Waypoint وارد کنید.

توجه داشته باشید که عنوان صفحه در Skens محاسبه شده است.

محاسبه به این معنی است که این اطلاعات ارائه شده توسط شبیه ساز است. این اطلاعات می تواند اشتباه باشد و با بازنویسی داده های محاسبه شده می تواند ویرایش شود.

همانطور که توسط نمادهای بزرگتر مشاهده می شود ، دوره ورودی 274 در FMS وارد می شود

توجه داشته باشید که این عنوان برای نگه داشتن تغییر کرده است ، و بازگشت به محاسبه ظاهر شد. بازگشت به محاسبات ، تمام تنظیمات نگهدارنده را بازیابی کرده و به تنظیمات نگهدارنده محاسبه شده بازگردد.

همانطور که در نمودار مشاهده می شود ، Hold دارای طول پا 10 نانومتری است. برای وارد کردن این کار در FMS Type /10 در MCDU و LSK3 را انتخاب کنید تا در کادر Time /Dist آن را تغذیه کنید. زمان لازم برای تکمیل پا نیز محاسبه شده و در این حالت 3. 3 دقیقه است.

اگر فاصله پا به زمان محدود شود (همانطور که برای نگه داشتن استاندارد است) ، می توان این کار را با تایپ کردن به عنوان مثال 1. 5 در MCDU و تغذیه آن در جعبه زمان/فاصله تنظیم کرد. همچنین ، فاصله پا به طور خودکار محاسبه می شود.

هنوز اجرایی نشده است

در قسمت پایین صفحه نمایش MCDU ، "آخرین خروج" را می توان یافت. این بخش یک UTC و خواندن سوخت را به خطر می اندازد. آخرین خروج اطلاعاتی را در مورد مدت طولانی می تواند با خیال راحت در نگه داشته باشد در حالی که هنوز هم سوخت بقیه رویکرد را دارد ، به دور ، منحرف و سوخت نهایی ذخیره می شود. UTC و سوخت به شما زمان و حداقل سوخت مورد نیاز هنگام ترک نگه داشتن را می دهد.

اگر دوره ورودی ، جهت چرخش و فاصله پا به درستی تنظیم شده است ، LSK 6 را در سمت راست فشار دهید تا نگهدارنده را در برنامه پرواز وارد کنید.

به فلش خمیده سفید در Nd توجه کنید. در این حالت ، به سمت راست تبدیل شده است. با این حال ، در صورت انتخاب چرخش دست چپ برای نگه داشتن ، فلش به سمت چپ می چرخد. همچنین ، توجه کنید که چگونه Hold Waypoint اکنون برای زمان دیگری در برنامه پرواز ظاهر می شود. این مورد برای محاسبه FMS برای محاسبه مسیر خروج خوب هنگام ترک نگه داشتن لازم است.

بسته به زاویه بین هواپیما و مسیر ورودی نگهدارنده ، هواپیما باید به الگوهای ورودی مختلف پرواز کند. A320 به طور خودکار الگوی ورودی صحیح را پرواز می کند.

به محض اینکه هواپیما با نگه داشتن برنامه ریزی شده به سمت ایستگاه راه می رود ، نگهدارنده محاسبه و به طور کامل در ND نشان داده می شود. IMM Exit* همچنین در MCDU ظاهر می شود.

FMS سرعت نگه داشتن را مطابق با استانداردهای نگهدارنده محاسبه می کند تا کمترین مصرف سوخت ممکن را به دست آورد ، مگر در مرحله رویکرد که در آن سرعت "مشخصه" برای پیکربندی فعلی استفاده می شود. یک نقطه کاهش سرعت محاسبه می شود که فاصله کافی قبل از رفع نگهدارنده را کاهش می دهد تا سرعت نگهدارنده کند شود. از این مرحله ، خروج IM در صفحه F-PLN در دسترس قرار می گیرد و فشار دادن آن قبل از رسیدن به تعمیر نگهدارنده باعث حذف نگه داشتن می شود. اگر سرعت مدیریت شود ، کاهش به طور خودکار شروع می شود. در صورت انتخاب سرعت ، سرعت نگه داشتن سرعت ظاهر می شود ، و این باعث می شود که خلبان سرعت نگه داشتن مورد نظر خود را تنظیم کند یا سرعت مدیریت شده را درگیر کند.

همچنین ، صفحه F-PLN در MCDU به نمایش IMM Exit*ادامه خواهد داد. این مورد هنگام ترک نگه داشتن لازم است.

نزول در نگهدار

حالت نزول مدیریت شده (DES) در نگهدارنده نرخ نزول را برای اهداف جداسازی ترافیک حداکث ر-1000 فوت در دقیقه محدود می کند. نزول باز (op des) به صورت عادی در حالت بیکار فرود می آید.

سیستم TCAS هنگام پرواز در حالت نگهدارنده باید در TA/RA باقی بماند. با این حال ، ممکن است جابجایی به همه یا BLW راحت باشد.

ترک نگه داشتن

این هواپیما به پرواز در نگه داشته خواهد شد تا زمانی که یک خلبان به فرمان FMS دستور دهد تا با فعال کردن مستقیم به (DIR) یا فشار دادن سریع IMM در صفحه F-PLN ، ترک کند. در حین نگه داشتن ، و قبل از نگه داشتن پس از عبور از نقطه کاهش ، صفحه F-PLN سریع خروج IMB را در کهربا نمایش می دهد. خلبان ممکن است LSK سمت راست را در کنار IMM Exit فشار دهد تا نگه داشته شود. این هواپیما تا حد ممکن نگهدارنده را کوتاه می کند ، تا رسیدن به حالت نگهدارنده ، پرواز می کند و سپس با برنامه پرواز بعدی ادامه می یابد. در هر زمان قبل از رسیدن به نگهدارنده ، سریع می توان رزومه نگه داشتن را برای مهار مجدد نگه داشت.