آیا پیری جمعیت بر بازارهای مالی تأثیر می گذارد؟

با نزدیک شدن به نسل رونق کودک که نزدیک به سن بازنشستگی و امید به زندگی در حال افزایش است ، جمعیت ایالات متحده به سرعت پیر می شود. تا سال 2030 ، سهم جمعیت ایالات متحده که بالای 65 سال است ، پیش بینی می شود که امروز در فلوریدا بالاتر باشد.

اگر افراد تمایل به جمع آوری دارایی ها در سالهای کاری خود داشته باشند و آنها را در طول بازنشستگی بگذرانند ، پیری جمعیت ممکن است بر بازارهای مالی تأثیر بگذارد. هنگامی که یک گروه بزرگ مانند رونق کودک وجود دارد ، ممکن است تقاضای بیشتری برای سهام شرکت ها و دارایی های دیگر وجود داشته باشد در حالی که این گروه برای بازنشستگی پس انداز می کند. این تقاضا پس از بازنشستگی گروه ممکن است کاهش یابد. برخی از تحلیلگران بر این باورند که افزایش قیمت سهام در دهه 1990 می تواند تا حدی به این امر نسبت داده شود و پیش بینی کاهش شدید قیمت دارایی ها در دهه های آینده را می دهد ، زیرا بومرها دارایی های خود را به نسل کوچکتر نوزادان می فروشند که از آنها پیروی می کند.

در تأثیر پیری جمعیت در بازار مالی ، (مقاله کار NBER 10851) ، جیمز پوتربا تأثیر احتمالی پیری جمعیت بر بازده دارایی ، ارزیابی دارایی ها و تقاضا برای دارایی ها و محصولات مختلف مالی را بررسی می کند.

نویسنده با توجه به اینکه چندین عامل ممکن است اثر مورد انتظار رونق کودک و گروههای شلوار کودک را بر قیمت دارایی ها و بازده ها کاهش دهد ، شروع می کند. اگر بومرها در آینده بازده کم را پیش بینی کنند ، ممکن است امروزه کمتر صرفه جویی کنند. اگر اندازه سهام سرمایه بتواند در صورت افزایش تقاضا برای سرمایه تنظیم شود ، تغییر در قیمت دارایی از تأمین دارایی ثابت کوچکتر خواهد بود. اگر بازارهای سرمایه جهانی به خوبی یکپارچه باشند ، قیمت دارایی به جای روندهای موجود در یک کشور واحد به نیروهای جمعیتی جهانی بستگی دارد. اگر ساختار سنی در جمعیت بر میزان رشد بهره وری تأثیر بگذارد ، این می تواند هرگونه تأثیر قیمت دارایی ناشی از تغییرات ناشی از جمعیت در تقاضای دارایی را باتلاق کند. سرانجام ، اگر سرمایه گذاران پیش بینی کنند که بازنشستگی بومرها منجر به پایین آمدن قیمت دارایی ها شود ، این کاهش قیمت آینده باید در قیمت فعلی دارایی ها گنجانیده شود. در نتیجه ، قیمت دارایی نباید در آینده کاهش شدید را تجربه کند.

در مرحله بعد ، نویسنده با توجه به سن ، به شواهدی در مورد دارایی های خانگی در مورد دارایی های خانگی می پردازد تا ببیند آیا خانوارها در سالهای کاری خود دارایی را جمع می کنند و آنها را در طول بازنشستگی از بین می برند. او هشدار می دهد که ممکن است جدا از تأثیر فردی (اثر سنی) از تأثیر بخشی از یک گروه خاص که ترجیحات آن ممکن است با سایر گروهها (اثر گروهی) و تأثیر تجربه بودن متفاوت باشد ، کاملاً غیرممکن باشد. وقایع خاص مانند دوره بازده دارایی بالا در یک نقطه معین از زمان (اثر زمانی).

او نشان می دهد که دارایی های متوسط و متوسط دارایی هر دو با افزایش سن تا حدود 60 سالگی افزایش می یابد. پس از این ، هیچ کاهش قابل توجهی در ارزش دارایی با افزایش سن وجود ندارد ، اگرچه تصحیح این واقعیت که خانوارهای ثروتمند احتمالاً در سنین بالاتر زنده می ماننددفع در طول بازنشستگی. Poterba خاطرنشان می کند که در بازنشستگی در خارج از اوراق بهادار خانگی ، دارایی های اضافی وجود خواهد داشت ، زیرا مانده در برنامه های بازنشستگی با مزایای تعریف شده به مزایای مالی فروخته می شود.

سپس نویسنده رابطه بین ساختار سنی جمعیت و قیمت دارایی ها را تخمین می زند و با استفاده از داده های دوره 1926-2003 باز می گردد. وی ابتدا بازده سالانه واقعی را برای سه دارایی - لوایح خزانه داری ، اوراق قرضه بلند مدت دولتی و سهام در شرکتهای بزرگ بررسی می کند. وی دریافت که تأثیر ساختار سنی بر بازده دارایی برای صورتحساب خزانه داری بزرگترین است ، در حالی که هیچ تاثیری برای سهام وجود ندارد. با این حال ، رابطه لوایح خزانه داری فقط قبل از جنگ جهانی دوم وجود دارد. هنگامی که او تأثیر ساختار سنی جمعیت را بر قیمت سهام شرکت ها بررسی می کند ، می یابد که یک جمعیت مسن با افزایش قیمت سهام همراه است ، اگرچه نتایج به انتخاب خاص مشخصات بسیار حساس است.

سرانجام ، نویسنده بررسی می کند که چگونه پیری جمعیت ممکن است با جدول بندی دارایی های خاص سن دارایی های مختلف ، تقاضای انواع دارایی ها را تحت تأثیر قرار دهد. این تمرین منوط به همان دشواری در جدا کردن سن ، گروه و اثرات زمانی است. Poterba می یابد که خانوارهای 65 ساله و بالاتر از آن در حال حاضر حدود یک سوم کل سهام شرکت ها را که توسط بخش خانوار نگهداری می شود ، نگه می دارد و تقریباً همان بخش اوراق قرضه را دارد. پیش بینی می شود گروه بیش از 65 تقریباً نیمی از این دارایی ها را در سال 2040 در اختیار داشته باشند. پیش بینی می شود این خانوارهای مسن نیز تقریباً دو سوم قراردادهای سالانه را در سال 2040 نگه دارند که از نیمی از امروز نیز بالا می رود.

در نتیجه گیری ، پوتربا خاطرنشان می کند که نظریه اقتصادی به وضوح پیش بینی می کند که رونق کودک باید قیمت دارایی را بالا ببرد و دارایی برای گروه خود بازگردد. با این حال ، او می نویسد ، "هیچ یک از یافته های تجربی یک اقدام قوی و قانع کننده از مبلغی که قیمت دارایی ها به عنوان جمعیت ایالات متحده و سایر کشورهای توسعه یافته تغییر می کند ، ارائه نمی دهد."با این وجود ، با توجه به مشکلات ذاتی در برآورد این رابطه ، وی معتقد است که "مدلهای نظری باید در ارزیابی تأثیر بالقوه تغییرات جمعیتی ، وزن قابل توجهی داشته باشند."

نویسنده با تشکر از حمایت مالی از این تحقیق از موسسه هوور ، انستیتوی ملی پیری و بنیاد ملی علوم قدردانی می کند.< Pan> در نتیجه گیری ، Poterba خاطرنشان می کند که نظریه اقتصادی به وضوح پیش بینی می کند که رونق کودک باید قیمت دارایی را بالا ببرد و دارایی برای گروه خود بازگردد. با این حال ، او می نویسد ، "هیچ یک از یافته های تجربی یک اقدام قوی و قانع کننده از مبلغی که قیمت دارایی ها به عنوان جمعیت ایالات متحده و سایر کشورهای توسعه یافته تغییر می کند ، ارائه نمی دهد."با این وجود ، با توجه به مشکلات ذاتی در برآورد این رابطه ، وی معتقد است که "مدلهای نظری باید در ارزیابی تأثیر بالقوه تغییرات جمعیتی ، وزن قابل توجهی داشته باشند."