آیا وابستگی ما به اینترنت می تواند بر مغز ما تأثیر منفی بگذارد؟

در دنیای امروز ، اینترنت به بخشی از هر یک از ما تبدیل شده است. ما بیشتر روز را با استفاده از آن می گذرانیم ، خواه تماشای یک فیلم ، نگاه کردن به رسانه های اجتماعی یا تکمیل تکالیف در خانه. اما اگر این استفاده مداوم از اینترنت در حال تغییر نحوه کار مغز ما باشد ، چه می شود؟اخیراً ، مطالعات نشان داده اند که اینترنت ممکن است در واقع بتواند فرآیندهای شناختی ما را تغییر دهد ، که می تواند تغییرات در مغز ما را منعکس کند و بر ظرفیت های توجه ما ، فرآیندهای حافظه و رفتار عاطفی تأثیر بگذارد.< Pan> آیا وابستگی ما به اینترنت می تواند بر مغز ما تأثیر منفی بگذارد؟

در دنیای امروز ، اینترنت به بخشی از هر یک از ما تبدیل شده است. ما بیشتر روز را با استفاده از آن می گذرانیم ، خواه تماشای یک فیلم ، نگاه کردن به رسانه های اجتماعی یا تکمیل تکالیف در خانه. اما اگر این استفاده مداوم از اینترنت در حال تغییر نحوه کار مغز ما باشد ، چه می شود؟اخیراً ، مطالعات نشان داده اند که اینترنت ممکن است در واقع بتواند فرآیندهای شناختی ما را تغییر دهد ، که می تواند تغییرات در مغز ما را منعکس کند و بر ظرفیت های توجه ما ، فرآیندهای حافظه و رفتار عاطفی تأثیر بگذارد. آیا وابستگی ما به اینترنت تأثیر منفی بر مغز ما دارد؟

در دنیای امروز ، اینترنت به بخشی از هر یک از ما تبدیل شده است. ما بیشتر روز را با استفاده از آن می گذرانیم ، خواه تماشای یک فیلم ، نگاه کردن به رسانه های اجتماعی یا تکمیل تکالیف در خانه. اما اگر این استفاده مداوم از اینترنت در حال تغییر نحوه کار مغز ما باشد ، چه می شود؟اخیراً ، مطالعات نشان داده اند که اینترنت ممکن است در واقع بتواند فرآیندهای شناختی ما را تغییر دهد ، که می تواند تغییرات در مغز ما را منعکس کند و بر ظرفیت های توجه ما ، فرآیندهای حافظه و رفتار عاطفی تأثیر بگذارد.

امروزه متوسط توجه فقط پنج دقیقه است. ده سال پیش 12 دقیقه بود. چگونه طول توجه ما می تواند کمتر از نیمی از آنچه قبلاً بوده است باشد؟چه چیزی تغییر کرده است؟پاسخ این است ... اینترنت. اعتقاد بر این است که به دلیل جریان بی حد و حصر اعلان ها و اعلان هایی که از حضور در اینترنت ناشی می شود ، توجه ما به طور مداوم تقسیم می شود و با گذشت زمان توانایی ما در حفظ تمرکز بر روی یک کار می تواند به میزان قابل توجهی کاهش یابد. با گذشت سالها ، دانشمندان این الگوی رفتاری را "چند وظیفه ای رسانه ای" خوانده اند. "این الگوی رفتار فقط در دنیای مدرن شیوع بیشتری پیدا کرده است زیرا ما می بینیم که افراد بیشتری به جای تمرکز ، به طور همزمان به چندین اشکال محتوا در تلفن ها و لپ تاپ های خود دسترسی پیدا می کنند. در انجام یک کار همزمان. در حقیقت ، یک تجزیه و تحلیل متا از 41 مطالعه نشان داد که درگیر شدن در چند وظیفه با عملکرد شناختی کلی به طور قابل توجهی ضعیف تر ، با یک اثر متوسط به رده همراه است. این با مطالعات جدیدتر تأیید شده است ، بیشتر نشان می دهد که حتی درگیری کوتاه مدت با یک محیط آنلاین با پیوند گسترده ، مانند خرید آنلاین به مدت 15 دقیقه ، دامنه توجه را برای مدت پایدار پس از آفلاین کاهش می دهد ، در حالی که خواندن یک مجله هیچ چیزی را نشان نمی دهدچنین تأثیراز آنجا که ما شروع به دیدن بچه های کوچکتر می کنیم ، با تلفن های هوشمند و تبلت ها در دست آنها ، ما شروع به تعجب می کنیم که آیا استفاده از اینترنت در چنین سنین جوانی می تواند برای رشد شناختی مضر باشد. در حقیقت ، برخی گمانه زنی ها وجود داشته است که افزایش اختلالات مانند ADHD (اختلال بیش فعالی | کمبود توجه) در بین جوانان می تواند به دلیل رشد در استفاده از اینترنت باشد. در حقیقت ، یک مطالعه جدید که در تاریخ 31 اوت منتشر شده است ، نشان می دهد که ADHD نشان می دهد که تشخیص در کودکان بین 4 تا 17 سال از 6. 1 ٪ در 1997-1998 به 10. 2 ٪ در سال 2015-2016 افزایش یافته است. بنابراین چه کاری می توانیم برای مقابله با عوارض جانبی که چند وظیفه ای در رسانه های ثابت بر روی مغز ما دارد ، انجام دهیم؟پروفسور جروم ساریس ، معاون مدیر و مدیر تحقیقات در موسسه تحقیقات بهداشت NICM ، پیشنهاد می کند که افراد برای کمک به افزایش تمرکز ، چیزهایی مانند ذهن آگاهی را تمرین می کنند ، در حالیفعالیت های اجتماعی شخص.

این روزها ، ما چیزی را به خاطر نمی آوریم - جستجو می کنیم. چند مکالمه داشته اید که کسی را درگیر می کند که چیزی را از طریق تلفن خود جستجو کند؟اینترنت راهی را برای به دست آوردن تمام اطلاعات مورد نیاز ما به سادگی با کلیک یک دکمه در اختیار ما قرار داده است ، و گرچه ممکن است این یک چیز خوب به نظر برسد ، ممکن است بیشتر از آنچه که چشم را برآورده می کند وجود داشته باشد؟با توجه به این واقعیت که اینترنت به دلیل جمع آوری و ذخیره داده ها به شدت مورد اعتماد بیشتر افراد است ، ممکن است توانایی ما برای ذخیره اطلاعات در مغز ما کاهش یابد. جستجوی چیزها در اینترنت به میانبر برای افرادی تبدیل شده است که به آنها امکان می دهد دانش کمتری را به خاطر بسپارند و از آن دور شوند. استاد روانشناسی از دانشگاه هاروارد به نام دانیل وگنر ، ادعا می کند که اینترنت به بخشی از منبع حافظه متعامد تبدیل شده است ، راهی که مغز ما می تواند اطلاعات را محاسبه کند. حافظه فراملی می تواند از بسیاری جهات وجود داشته باشد ، یک مثال این است که شما از مادرتان می خواهید که به یاد داشته باشید که روز جمعه یک تکالیف در خانه دارید. اینترنت ، به نوعی ، مانند گسترش خاطرات خودمان شده است. این امر بی نتیجه است که آیا این وابستگی لزوماً می تواند خاطرات ما را به روشی منفی تحت تأثیر قرار دهد ، برخی از افراد حتی معتقدند که وضعیت به طور کلی مفید است که وابستگی ما به رایانه ها به وابستگی به یک دست پروتز یا استفاده از ماشین حساب ها در مدرسه را تشبیه کند. با این حال ، برخی گفته اند که تکیه بر اینترنت برای همه اطلاعات ما احتمالاً می تواند یادگیری را مهار کند. هنگامی که ما اغلب به جای انبار خود از اینترنت استفاده می کنیم ، بی فکر داده می کنیم. ما به صورت پراکنده از منابع می کشیم ، که به نوبه خود به صورت پراکنده مغز را فعال می کند. سپس ما این فرصت را پیدا نمی کنیم که این اطلاعات را به روشی غنی و معنادار پردازش کنیم و ارتباطات کمتری بین سایر خاطرات خود ایجاد کنیم. اطلاعات چسبیده نیست. بعید است که خیلی طولانی آن را به خاطر بسپاریم. اینترنت قطعاً به روشی عالی برای به دست آوردن سریعتر اطلاعات تبدیل شده است ، اما لزوماً بهترین راه برای امتحان کردن و یادگیری و حفظ دانش برای مدت طولانی نیست.