قطره شبه پا دیستونیک

فیلم های همراه با این مقاله در اطلاعات پشتیبانی در اینجا موجود است.

ویدئو 1. بیمار 1 پیاده روی به جلو قطره شبه پا دیستونیک را در سمت راست نشان می دهد ، همراه با عدم چرخش بازو در همان طرف. پیاده روی پاشنه و استحکام Dorsiflexors مچ پا طبیعی بود.

ویدئو 2. بیمار 2 هنگام قدم زدن به جلو ، خمش پلانتار و وارونگی پای راست را دارد. نوسان بازو به صورت دو طرفه کاهش می یابد.

ویدئو 3. بخش 1: بیمار 3 در فاز داروهای خاموش که قطره پا دیستونیک و لرزش در سمت راست را نشان می دهد. بخش 2: پس از تزریق L ‐dopa ، دیستونیا و لرزش در حال استراحت بهبود می یابد و بیمار در اندامهای فوقانی و تحتانی راست دیسکینزی ایجاد می کند.

ویدئو 4. بیمار 4 دارای دیستونیا در مچ پا و انگشتان پا راست است و انگشتان خود را هنگام قدم زدن به جلو روی زمین می کشد. راهپیمایی در محل ، پیاده روی روی پاشنه ها و انگشتان پا ، هیچ مدرکی مبنی بر افت پا وجود ندارد. بررسی اندام فوقانی حرکت پروگزیمال در سمت راست نشان دهنده میوریتمی را نشان داد.

ویدئو 5. بیمار 5 دارای وضعیت دیستونیک دست چپ است. با قدم زدن به جلو ، او دارای قطره شبه پا دیستونیک است که با قدم زدن به عقب و دویدن بهبود می یابد. استحکام dorsiflexors مچ پا به صورت دو طرفه طبیعی است.

چکیده

شایع ترین ارائه دیستونیای پا در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون (PD) یا دیستونیا وارونگی پا همراه با خم شدن انگشتان پا ، با یا بدون گسترش هالکس است. به طور معمول ، دیستونیای پا ممکن است از قطره پا تقلید کند ، همانطور که با ضعف عضلات dorsiflexors رخ می دهد ، و در نتیجه قطره شبه پا ایجاد می شود. این به ندرت در ادبیات گزارش شده است و به طور ضعیف شناخته شده است ، که اغلب منجر به تشخیص نادرست و تحقیقات و درمان های غیر ضروری می شود. ما 5 بیمار مبتلا به قطره شبه پا دیستونیک را گزارش می کنیم ، که یکی از آنها مبتلا به PD اولیه ، 2 با PD پراکنده و 2 با دیستونی است. با وجود راه رفتن پله ، امتحان فیزیکی آنها قدرت طبیعی را نشان داد و هیچ توضیحی دیگر برای "قطره پا" یافت نشد. شناخت این پدیدارشناسی ، که می تواند سرنخی برای تشخیص PD در اوایل باشد ، مهم است و ممکن است در بیماران منتخب به لوودوپا پاسخگو باشد.

بیماران مبتلا به دیستونیای کمرنگ کمر اغلب از "کشیدن پا" شکایت می کنند. این امر به ویژه در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون (PD) 1 و در کودکان مبتلا به دیستونیا شایع است. 2 متداول ترین ارائه وارونگی پا (Equinovarus) همراه با خم شدن (پیچش) انگشتان پا ، با یا بدون گسترش هالوکس (انگشت استریا) است. 3 به طور معمول ، دیستونیای پا ممکن است از قطره پای پا تقلید کند ، زیرا با ضعف دوریفلکسون مچ پا در سندرم های عصبی عضلانی یا هرمی رخ می دهد. Dystonia تقلید از قطره پا یک پدیده ضعیف شناخته شده است که می تواند منجر به تشخیص نادرست و تحقیقات و درمان غیر ضروری شود.

ما در مورد 5 بیمار (جدول 1) با دیستونیا پا تقلید از قطره پا ، با تأکید بر پدیدارشناسی این ارائه و تشخیص بالینی. ما اصطلاحات "قطره شبه پا دیستونیک" یا "دیستونیای قطره پا" را برای این ارائه پیشنهاد می کنیم ، که به دانش ما ، بندرت در ادبیات شرح داده شده است.

میز 1

خصوصیات بالینی بیمارانی که قطره شبه پا دیستونیک دارند

سری پرونده

بیمار 1

یک مرد راست در سن 14 سالگی شروع به تجربه سقوط و مشکلات پیاده روی کرد. وی به تدریج برادیكینزی و هیپوفونیا را تعمیم داد. در سن 15 سالگی ، پارکینسونیسم نوجوانان تشخیص داده شد. در طول دوره بیماری ، وی افسردگی و اضطراب و همچنین اختلال کنترل تکانه را ثانویه به درمان آگونیست دوپامین ایجاد کرد. در سن 19 سالگی ، L - DOPA با پاسخ خوب شروع شد ، اما پیشرفت سریع دیسکینزی. معاینه فیزیکی در سن 21 سالگی ، نگاه نزولی ، بلفاروسپاس ، هیپومیمی متوسط ، هیپوفونی و دیسارتری را نشان داد. برادیكینزی خفیف و استحكام در سراسر ، دیسكینزي كورهي در اندام فوقانی و تنه و عدم وجود رفلكس وضعيت وجود داشت. قدرت او در کل طبیعی بود. در اندام تحتانی هیچ اسپاسم وجود نداشت. رفلکس های تاندون عمیق در کل سریع بودند. Gait با از دست دادن پشتی و تمایل به چرخاندن پای راست به سمت داخل ، پله ای بود (به فیلم 1 مراجعه کنید). او توانست روی پاشنه پا و انگشتان پا قدم بزند.

MRI مغز از دست دادن حجم عمومی شامل نیمکره های مغزی و مخچه ، بدون رسوب فلزی یا درگیری قشر مغز نشان داد. MRI ستون فقرات گردن رحم و قفسه سینه تنها معکوس لوردوز فیزیولوژیکی ستون فقرات گردن رحم را نشان داد ، بدون آتروفی نخاعی یا ناهنجاری های سیگنال. وی به عنوان حامل جهش های هتروزیگوت در ژنهای PINK1 و ATP13A شناخته شد. در آخرین ارزیابی در سن 30 سالگی ، نمره UPDRS حرکتی 43 بود. به عنوان نتیجه پیشرفت بیماری ، وی به طور فزاینده ای مشکلات راه رفتن را با اسپاسم اضافی ایجاد کرد و به ویلچر محدود شد.

بیمار 2

یک مرد 75 ساله سابقه 5 ساله لرزش در حالت استراحت و کاهش چرخش دست در سمت راست داشت. پارکینسونیسم او به تدریج پیشرفت کرد و به دلیل وارونگی پای راست و یخ زدن راه رفتن دچار مشکل در راه رفتن شد. او تشخیص PD را دریافت کرد و درمان را با l-dopa تا 600 میلی گرم در روز، با پاسخ کمتر از حد مطلوب آغاز کرد. در زمان ارزیابی ما، نگرانی اصلی او مربوط به کشیدن پایش، پیچیدن انگشتان پا و مشکل در نوشتن بود. معاینه فیزیکی صورت نقابدار و هیپوفونیا را نشان داد. لرزش در حالت استراحت در دست راست برجسته بود و همچنین به طور متناوب در لب پایین مشاهده شد. برادی کینزی و سفتی متوسط، در سمت راست بدتر بود. او انعکاس حرکات ارادی دست راست در سمت چپ داشت. قدرت در تمام طول، از جمله در تیبیالیس قدامی دو طرفه نرمال بود. راه رفتن با خم شدن کف پای راست، با وارونگی مچ پا و خم شدن انگشتان پا مشخص می شد. چرخش بازو در سمت راست کاهش یافت و لرزش استراحت مورد قدردانی قرار گرفت. او می توانست روی پاشنه های خود راه برود (به ویدئو 2 مراجعه کنید). امتیاز موتور UPDRS 45 بود.

یک MRI مغز کانون های کوچک با سیگنال بالا را در ماده سفید عمیق به صورت دوطرفه نشان داد (تصاویر محوری بازیابی وارونگی با وزن T2 و ضعیف شده با مایع [FLAIR]) که حاکی از میکروآنژیوپاتی است. به دلیل ارائه معمولی و عدم وجود سایر ناهنجاری های مرتبط در معاینه فیزیکی، ما افزایش بیشتر دوز l-dopa را توصیه کردیم و او همچنان توسط متخصص مغز و اعصاب اصلی خود مدیریت می شد.

بیمار 3

یک مرد 60 ساله به لرزه در انگشت شست راست به تدریج به کل دست اشاره کرد و به دنبال آن کاهش مهارت و کندی کاهش یافت. وی به PD تشخیص داده شد و با آگونیست دوپامین تحت درمان قرار گرفت و پس از آن L ‐dopa و Amantadine قرار گرفت. در طی 5 سال ، وی علاوه بر نوسانات حرکتی و دیسکینزی ، با کشیدن پای راست ، مشکلات راهپیمایی مترقی را با کشیدن پای راست ایجاد کرد. به دلیل بدتر شدن زیر حاد ، وی با MRI مغز و نخاعی مورد بررسی قرار گرفت. MRI مغز ضایعات غیر اختصاصی و غیر اختصاصی در تصاویر با وزن T2 و استعداد را نشان داد ، که شامل ماده سفید محیطی و همچنین ساقه مغز است. MRI ستون فقرات تنگی ستون فقرات گردن رحم ناشی از اسپوندیلوز شدید با میلوپاتی فشاری احتمالی را نشان داد ، که باعث ایجاد یک عمل جراحی ستون فقرات با رفع فشار و فیوژن C3 تا C7 شد. او بهبودی به تدریج علائم داشت ، اما مشکلات راه رفتن پایه مربوط به PD و کشیدن پا همچنان ادامه داشت. دو سال بعد ، معاینه فیزیکی وی در مرحله داروهای خاموش ، هیپومیمی صورت و هیپوفونی را نشان داد. لرزش در دست راست در حالت استراحت مشاهده شد. او در کل و استحکام در کل ، در سمت راست بدتر از آن بود. قدرت در کل حفظ شد. Gait با کشیدن انگشتان دست راست و همچنین سیلی زدن توپ پای راست روی زمین مشخص شد (به فیلم 3 ، بخش 1 مراجعه کنید). پس از تجویز L ‐dopa ، خم شدن پلانتار پای راست بهبود یافت. با این حال ، دیسکینسی که بر اندامهای فوقانی و تحتانی تأثیر می گذارد (به فیلم 3 ، بخش 2 مراجعه کنید).

این بیمار یک ایمپلنت DBS دو طرفه را در داخل گلوبوس پالیدوس (GP) دریافت کرد ، اما متأسفانه الکترودها اندکی پس از عمل به دلیل عفونت برداشته شدند. اخیراً الکترودها با بهبود دیسکینزی دوباره کاشته شدند ، اما هیچ بهبودی در استقرار پا و راه رفتن وجود ندارد.

بیمار 4

یک مرد 64 ساله پس از زایمان طولانی مدت ، سابقه زایمان را در اختیار داشت ، اما نقاط عطف رشد کودک در کودکی. در دوران کودکی/نوجوانی ، دستنویس شیب دار بود و با نوازندگی پیانو با دست راست مشکل داشت. در سن 27 سالگی ، لرزش در بازوی راست ایجاد شد. او تقریباً 5 سال پایدار ماند ، اما پس از آن پای راست در هنگام پیاده روی شروع به چرخش کرد ، تا جایی که یک دهه بعد ، یک عمل جراحی انتقال تاندون انجام شد. سه از هشت خواهر و برادر دارای یک اختلال حرکتی مشابه و بدون سابقه همبستگی بودند. معاینه فیزیکی چرخش خفیف سر به سمت راست را نشان داد. در حالت استراحت ، هیچ حرکات غیر ارادی آشکار وجود نداشت. با بالا رفتن بازوها ، او حرکات غیر ارادی ریتمیک را در شانه راست با 2 هرتز ، شبیه میوریتمی ، با بازوهای خم شده در آرنج ها ایجاد کرد. همچنین در مچ دست چپ وضعیت چمدان خفیف وجود داشت. وارونگی پای چپ با اسپاسم پشتی انگشتان پا وجود داشت. پای راست سفت بود و پای راست تمایل داشت با انگشتان پا در زیر بکشد (به فیلم 4 مراجعه کنید). خم شدن غیر طبیعی پلانتار پا با قدم زدن در محل بهبود یافته است.

الکترومیوگرافی (EMG) هیچ فعالیت خود به خودی در معده متوسط نشان نداد. چند واحد موتور هر از گاهی در سولئوس راست فعال بودند ، و فعالیت دیستونیک متناوب در توهمات اکستنسور راست وجود داشت. از الکترودهای سطح برای ضبط از قدامی و سولئوس Tibilais در هنگام راه رفتن در محل استفاده شد. فعالیت متناوب از این عضلات در طول چرخه پله ثبت شد. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه سولئوس در مرحله نوسان بیش از حد فعال است ، وجود ندارد.

یک پاسخ خوب اولیه به Trihexyphenidyl وجود داشت. آزمایشات تزریق سم بوتولینوم (BOTN) با مزایای محدود انجام شد. بیمار از سال 1985 تا زمان مرگ در سال 1996 دنبال شد. هیچ بافت مغزی برای آسیب شناسی در دسترس نبود و آزمایش ژنتیکی در آن زمان در دسترس نبود.

بیمار 5

یک مرد فیلیپینی که دارای 43 ساله است ، بدون سابقه آسیب پری ناتال با سابقه 3 ساله از استقرار غیر طبیعی پا بر روی جاه طلبی ارائه شده است. تشخیص یک اختلال روانی یا عملکردی توسط پزشک مراجعه کننده وی به دلیل ماهیت غیرمعمول راه رفتن و عدم سرنخ های توضیحی ، سرگرم می شد. تاریخچه پزشکی برای ناتوانی در یادگیری در مهد کودک ، اختلال عاطفی دو قطبی تشخیص داده شده در سن 30 سالگی ، فیبریلاسیون دهلیزی و آدرنالکتومی راست ناشی از سندرم کوشینگ در سن 35 سالگی معنی دار بود.). سوابق داروسازی ، قرار گرفتن در معرض هالوپریدول را نشان داد. مادرش به مدت 15 سال با حداقل اختلال عملکردی ، به مدت 15 سال با حداقل اختلال عملکردی ، پیشرفت تدریجی وضعیت غیر طبیعی در دست چپ را مشاهده کرده بود. سابقه خانوادگی شامل سیروز صفراوی اولیه در مادر و بیماری گودپاستور در خواهر بود. در معاینه ، هیچ حلقه ای از کایزر وجود نداشت. او سخنان کمی دیستاری داشت. حرکات صورت در سمت راست کاهش یافته است. حرکات دیستونیک در چهره وجود داشت ، با اخم اپیزودیک ، حرکت ضرب و شتم لب ها و نوشتن زبان. تن عضلات در کل طبیعی بود. او با وضعیت بازوهای خود لرزش فرکانس بالایی داشت. وضعیت دیستونیک دست چپ با رقم های طولانی در متاکارپوفالنگال وجود داشت و در اتصالات بین فلفلنگ خم شد. دیستونیا در اندام تحتانی در حالت استراحت آشکار نبود. حرکات آینه در پای چپ در هنگام ضربه زدن به سمت راست ، در پای چپ مشاهده شد. گیت قطره پا دیستونیک راست را نشان داد ، که با دویدن و راه رفتن به عقب بهبود یافت (به فیلم 5 مراجعه کنید). او قادر به قدم زدن روی انگشتان پا در سمت راست نبود ، اما در بعضی مواقع ، او توانست با مشکل روبرو شود.

بیمار در حال حاضر تحت بررسی است. MRI مغز وی در حال تحقق بود. MRI نخاعی یک سرنگ بدون علامت احتمالاً از T4 تا T10 را با اندازه گیری کمتر از 2 میلی متر فاش کرد. سطح مس و سرولوپلاسمین طبیعی بود. نتایج آزمایشات ژنتیکی برای DYT 1 و DYT 6 منفی بود.

بحث

در سری ما ، بیماران 1 ، 2 و 3 با قطره شبه پا دیستونیک مرتبط با پارکینسونیسم ارائه شده است. اگرچه پدیدارشناسی را می توان با افت پا عصبی عضلانی یا هرمی اشتباه گرفت ، معاینه فیزیکی استحکام و رفلکس های طبیعی را نشان داد. بیمار 1 دارای پارکینسونیسم نوجوانان بود و در ژن های PINK1 و ATP13A جهش های هتروزیگوت را حمل می کرد. بیمار 3 سابقه تنگی نخاعی گردن رحم و جراحی داشت. با این حال ، قطره شبه پا حداقل تا حدی به L-DOPA پاسخگو بود و هیچ ضعف توضیحی یا اسپاسم وجود نداشت.

دیستونیا غالباً در بیماران مبتلا به PD مشاهده می شود و می تواند در اشکال مختلفی وجود داشته باشد. 4 درگیری اندامهای تحتانی دیستال به ویژه شایع است ، گاهی اوقات قبل از سایر علائم پارکینسون. 5 ، 6 دیستونیا می تواند پاروکسیسمال باشد ، که اغلب با پیاده روی طولانی مدت ایجاد می شود ، که از آن به عنوان دیستونی پا کینزژنیک یاد می شود ، 6 احتمالاً بهتر از آن نامیده می شود "ورزش - دیستونی پا ناشی از آن". در پیشبرد PD ، دیستونیای پا می تواند با نوسانات حرکتی (به عنوان مثال ، در پایان دوز) رخ دهد ، که گاهی اوقات دردناک و ناتوان کننده است ، به خصوص در اوایل صبح. 7 ، 8 پا دیستونیا به عنوان ویژگی بارز فرم های شروع نوجوانان و جوان PD ، 9 مانند بیمار در نظر گرفته شده است. یک علامت اولیه

دیستونیای پا شکایت اصلی در بیماران 4 و 5 بود. در مورد 4 ، دیستونیا در دوران کودکی و در بیمار 5 در اوایل بزرگسالی آغاز شد. هر دو مورد یک دوره به آرامی مترقی داشتند. در بیمار 4 ، سابقه خانوادگی قوی علائم مشابه ، علت ژنتیکی را نشان می دهد. بیمار 5 ممکن است دیستونی به ارث برده یا به دست آورد. نکته مهم این است که با توجه به عدم شناخت قطره شبه پا دیستونیک ، این بیمار قبلاً در نظر گرفته شده بود که دارای یک قطره پا روانی/عملکردی است.

قطره پا دیستونیک قبلاً در بیمار مبتلا به منگنز گزارش شده است ، که با یک راه رفتن غیرمعمول ، 10 متمایز از "راه رفتن خروس" معمولی که در منگنز اکتسابی و ارثی شرح داده شده است ، ارائه شده است. یکی دیگر از الگوی راه رفتن با قطره پا در بیمار مبتلا به L-DOPA - پاسخگو/ورزش - پرائیز/هیپوتونیا و همیدیستونیا ناشی از سندرم همیپرکینسونیسم - که هیچ مدرکی از ضعف یا ناهمگونی عصب محیطی بین حملات وجود ندارد ، گزارش شده است. واد11 به دانش ما ، پاتوفیزیولوژی قطره شبه پا دیستونیک قبلاً در مطالعات نوروفیزیولوژیکی مورد بررسی قرار نگرفته است. ما فرض می کنیم که این یک دیستونی ناشی از عمل است ، که به طور مشابه با "دیستونی خاص وظیفه" رفتار می کند ، و منجر به خم شدن پلانتار با (یا بدون) وارونگی مچ پا با قدم گذاشتن در مرحله نوسان راه رفتن می شود ، اگرچه نمی توانیم تأیید کنیماین با استفاده از الکترودهای سطحی در بیمار 4. بیماران سپس تمایل دارند که پاهای خود را بالاتر بکشند تا از خراش دادن انگشتان پا روی زمین جلوگیری کنند ، به طور مشابه با آنچه در بیماران با ضعف دیستال اتفاق می افتد.

در عمل بالینی ، بیمارانی که با قطره شبه پا دیستونیک روبرو هستند ، اغلب به مطالعات EMG و هدایت عصبی ، تصویربرداری ستون فقرات و گاهی اوقات جراحی ارتوپدی ارسال می شوند. ارزیابی دقیق از عضله dorsiflexor ، رفلکس ها و معاینه حسی برای تمایز صحیح بین قطره پا واقعی و قطره شبه پا دیستونیک ضروری است. علاوه بر این ، ارزیابی راه رفتن ، از جمله پیاده روی روی انگشتان پا و پاشنه ، دویدن و راه رفتن به عقب ، مهمترین سرنخ ها را برای تشخیص صحیح فراهم می کند. بیماران مبتلا به ضعف دورسیفلکسور احتمالاً قادر به انجام پیاده روی پاشنه نیستند و دیستونیا تمایل به بهبود با راه رفتن عقب ، دویدن و حتی راهپیمایی در محل ، مانند بیمار 4 ، در حالی که ضعف چنین نیست.

تشخیص این شکل از دیستونیا به منظور جلوگیری از تحقیقات غیر ضروری و درمان های تهاجمی بسیار مهم است. کمبود اطلاعات در ادبیات مانع از توصیه برای مدیریت قطره شبه پا دیستونیک می شود. علت به وضوح بر پاسخ درمانی تأثیر می گذارد. برخی از بیماران ممکن است به L ‐DOPA (PD و DOPA - دیستونی پاسخگو) یا به داروهای آنتی کولینرژیک پاسخ دهند ، همانطور که در موارد 3 و 4 نشان داده شده است. تزریق BotN در بیماران مبتلا به PD با دیستونی خاموش 12 اعمال شده است و ممکن است در بیماران منتخب مفید باشدقطره شبه پا دیستونیک ، فلکسورهای پلانتار مچ پا را هدف قرار می دهد. در سایر بیماران نسوز ، اتصالات ارتز ممکن است در نظر گرفته شود. 13 به دانش ما ، به عنوان مثال ، اثرات DBS ، هدف قرار دادن بخش داخلی پزشک عمومی ، تا به امروز گزارش نشده است. در مورد 3 ما ، موفقیت آمیز نبود ، اما این بیمار علاوه بر سابقه جراحی ستون فقرات ، از جمله حذف الکترودها به دلیل عفونت نیز داشت. مطالعات بیشتر در مورد پاتوفیزیولوژی قطره شبه پا دیستونیک ممکن است به راهنمایی درمانی کمک کند.

نقش نویسنده

(1) پروژه تحقیقاتی: A. Conception ، B. سازمان ، C. اعدام ؛(2) تجزیه و تحلیل آماری: A. Design ، B. اجرای ، C. بررسی و نقد ؛(3) نسخه خطی: A. نوشتن پیش نویس اول ، B. بررسی و نقد.

C. C. A: 1a ، 1b ، 1c ، 3a

افشای

منابع بودجه و تضاد منافع: نویسندگان هیچ منبع بودجه و هیچ تضاد منافع را گزارش نمی دهند.

افشای مالی برای 12 ماه گذشته: C. C. A. کمک هزینه تحصیلی از انجمن پارکینسون کانادا دریافت کرد. بورس تحصیلی از بنیاد کیپ ، وزارت آموزش و پرورش برزیل ؛و پشتیبانی از بورس های محمد ال زایباک در بیماری پارکینسون. A. E. L. به عنوان مشاور Abbvie ، Allon Therapeutics ، Avanir Pharmaceuticals ، Biogen Idec ، Boerhinger Ingelheim ، Ceregene ، Lilly ، Medtronic ، Merk ، Novartis ، Pharmaceuticals Neurophage ، Teva و UCB خدمت کرده است. افتخاری را از Medtronic ، Teva ، UCB و Abbvie دریافت کرد. کمک های مالی از مغز کانادا ، انستیتوی تحقیقات بهداشتی کانادا ، بنیاد Philantropic Edmond J Safra ، بنیاد مایکل جی فاکس ، موسسه مغز انتاریو ، بنیاد ملی پارکینسون ، انجمن پارکینسون کانادا و انجمن سندرم تورت. دریافت حق امتیاز از Saunders ، Wiley - Blackwell ، Johns Hopkins Press و Press University Cambridge ؛و در موارد مربوط به صنعت جوشکاری به عنوان شاهد متخصص خدمت کرده است.

پشتیبانی اطلاعات

فیلم های همراه با این مقاله در اطلاعات پشتیبانی در اینجا موجود است.

ویدئو 1. بیمار 1 پیاده روی به جلو قطره شبه پا دیستونیک را در سمت راست نشان می دهد ، همراه با عدم چرخش بازو در همان طرف. پیاده روی پاشنه و استحکام Dorsiflexors مچ پا طبیعی بود.

ویدئو 2. بیمار 2 هنگام قدم زدن به جلو ، خمش پلانتار و وارونگی پای راست را دارد. نوسان بازو به صورت دو طرفه کاهش می یابد.

ویدئو 3. بخش 1: بیمار 3 در فاز داروهای خاموش که قطره پا دیستونیک و لرزش در سمت راست را نشان می دهد. بخش 2: پس از تزریق L ‐dopa ، دیستونیا و لرزش در حال استراحت بهبود می یابد و بیمار در اندامهای فوقانی و تحتانی راست دیسکینزی ایجاد می کند.

ویدئو 4. بیمار 4 دارای دیستونیا در مچ پا و انگشتان پا راست است و انگشتان خود را هنگام قدم زدن به جلو روی زمین می کشد. راهپیمایی در محل ، پیاده روی روی پاشنه ها و انگشتان پا ، هیچ مدرکی مبنی بر افت پا وجود ندارد. بررسی اندام فوقانی حرکت پروگزیمال در سمت راست نشان دهنده میوریتمی را نشان داد.

ویدئو 5. بیمار 5 دارای وضعیت دیستونیک دست چپ است. با قدم زدن به جلو ، او دارای قطره شبه پا دیستونیک است که با قدم زدن به عقب و دویدن بهبود می یابد. استحکام dorsiflexors مچ پا به صورت دو طرفه طبیعی است.

یادداشت

افشای مربوطه و تضاد منافع در پایان این مقاله ذکر شده است.

منابع

1. Jankovic J ، Tintner R. Dystonia و Parkinsonism. Parkinsonism Rend Disord 2001 ؛8: 109 121.[PubMed] [Google Scholar]

2. Greene P ، Kang UJ ، Fahn S. گسترش علائم در دیستونی پیچ خوردگی ایدیوپاتیک. Mov Disord 1995 ؛10: 143-152.[PubMed] [Google Scholar]

3. Singer C ، Papapetropoulos S. بزرگسالان - با توجه به دیستونیای پای کانونی اولیه. Parkinsonism Rend Disord 2006 ؛12: 57-60.[PubMed] [Google Scholar]

4. Poewe WH ، Lees AJ ، Ste GM. دیستونیا در بیماری پارکینسون: ویژگی های بالینی و دارویی. آن نورول 1988 ؛23: 73-78.[PubMed] [Google Scholar]

5. Lewitt PA ، Bus RS ، Newman RP. دیستونیا در پارکینسونیسم درمان نشده. Clin Neuropharmacol 1986 ؛9: 293 297.[PubMed] [Google Scholar]

6. Lees AJ ، Hardie RJ ، Ste GM. دیستونیای پا Kinesigenic به عنوان ویژگی برجسته بیماری پارکینسون. روانپزشکی J Neurol Neurosurg 1984 ؛47: 885.[مقاله رایگان PMC] [PubMed] [Google Scholar]

7. Nausieda PA ، Weiner WJ ، Klawans HL. پاسخ پای دیستونیک از پارکینسونیسم. Arch Neurol 1980 ؛37: 132 136.[PubMed] [Google Scholar]

8. Dystonia در اوایل تولد Melamed. عوارض جانبی دیر هنگام از درمان طولانی مدت لوودوپا در بیماری پارکینسون. Arch Neurol 1979 ؛36: 308-310.[PubMed] [Google Scholar]

9. Bozi M ، Bhatia KP. دیستونیای ناشی از ورزش پاروکسیسمال - به عنوان ویژگی برجسته بیماری پارکینسون جوان. Mov Disord 2003 ؛18: 1545-1547.[PubMed] [Google Scholar]

10. Janssens J ، Vandenberghe W. Dystonic Drop Foot Foot در بیمار مبتلا به منگنز. عصب شناسی 2010 ؛75: 835.[PubMed] [Google Scholar]

11. لنگ ایه. همیاتروفی ، نوجوانان - از طریق پاریس پا متناوب ، هیپوتونی ، و همیدیستونیا و همیپارکینسونیسم با شروع بزرگسالان: طیف همیپارکینسونیسم - سندرم هیمیاتروفی. Mov Disord 1995 ؛10: 489-495.[PubMed] [Google Scholar]

12. Pacchetti C ، Albani G ، Martignoni E ، Godi L ، Alfonsi E ، Nappi G. دیستونیای دردناک "خاموش" در بیماری پارکینسون که با سم بوتولینوم درمان می شود. Mov Disord 1995 ؛10: 333-336.[PubMed] [Google Scholar]

13. Mirlicourtois S ، Bensoussan L ، Viton JM ، Collado H ، Witjas T ، Delarque A. اتمیک ارتوتیک باعث بهبود راه رفتن در بیمار مبتلا به دیستونی ثانویه تعمیم یافته می شود. J Rehabil Med 2009 ؛41: 492-494.[PubMed] [Google Scholar]