چگونه پلتفرمهای وامدهی دیجیتال اکوسیستم را برای MSME تغییر میدهند

در دهه گذشته، بانکداری خرد دستخوش یک تغییر پارادایم شده است. اگرچه فناوری برای مدت طولانی در این صنعت برای تسهیل تراکنش های آسان از طریق دستگاه های خودپرداز، کارت های اعتباری، کارت های نقدی و غیره استفاده می شود، سرعت پذیرش در سال های اخیر چند برابر شده است. فناوری در هر تراکنش بانکی که انجام می شود رایج است. افزایش ردپای دیجیتال، پهنای باند اینترنت ارزان، در دسترس بودن تلفن های هوشمند، و هزاره های باهوش فناوری سهم قابل توجهی در ایجاد پایه های بسیار مورد نیاز برای نوآوری و تحول بی نظیر در بانکداری سنتی داشته است.

این موج تغییر توسط شرکت هایی که ما به عنوان شرکت های «فین تک» می شناسیم آغاز شد که خدمات مشابه بانکداران سنتی را اما به روشی هوشمندانه و سفارشی ارائه می کنند. اصطلاح پر سر و صدا "فین تک" از ترکیب دو کلمه انگلیسی - مالی و فناوری - سرچشمه می گیرد. این شرکت ها به طور فزاینده ای جای پای خود را در بخش مالی باز می کنند و باعث تغییر شیوه های ارتدکس بانکداری شده اند. عموم مردم، شرکت های کوچک، کوچک و متوسط (MSME) و شرکت ها به طور فزاینده ای از محصولات مبتنی بر فناوری خود استفاده می کنند و سهولت در تراکنش های بانکی روزانه خود را تجربه کرده اند. به طور همزمان، دولت به طور مستمر زیرساخت های دیجیتال را ارتقا و توسعه داده است که مصرف کنندگان را برای انطباق با تراکنش های دیجیتالی جذب کرده است.

ارزیابی پتانسیل مخرب فین تک برای شرکت های کوچک و متوسط

همانطور که امروزه مشخص است، شرکت های فین تک جایگزین هایی برای محصولات ارائه شده توسط وام دهندگان سنتی ایجاد کرده اند. ایجاد حساب، پرداخت، مدیریت ثروت، سرمایه گذاری یا وام های شخصی و تجاری، و این شرکت ها جایگاه خود را در هر بخش از بازار تثبیت کرده اند. این شرکت های فین تک راه را برای «پلت فرم های وام دهی دیجیتال» با روشی فناوری محور برای پرداخت وام هموار کرده اند. این پلتفرم ها برای بخش MSME که با چالش هایی در دریافت وام های MSME از بانک های سنتی مواجه است، موهبتی است. به عنوان یک بخش بسیار پر جنب و جوش و پویا، شرکت های کوچک و متوسط به طور قابل توجهی به توسعه اجتماعی-اقتصادی کشور کمک می کنند. این بخش ظرفیت ایجاد اشتغال بسیار زیاد با هزینه های عملیاتی کمتر دارد و همچنین به صنعتی شدن مناطق روستایی کمک می کند و در نتیجه نابرابری های منطقه ای را محو می کند.

علیرغم پتانسیل و مزایای زیربنایی این بخش، با چالش های متعددی مواجه است که مانع رشد آن می شود. این مشکلات عمدتاً عبارتند از: فقدان فناوری های مدرن، ظرفیت تولید پایین، کمبود نیروی کار ماهر، رقابت از سوی شرکت های چند ملیتی و کمبود اعتبار از سوی بانک ها. بانک ها در تحریم وام به بنگاه های کوچک و متوسط به دلیل در دسترس نبودن سابقه اعتباری قابل اعتماد، سرمایه گذاری های پرخطر یا جدید، فقدان وثیقه مناسب و غیره مردد هستند. اقتصاد.

شرکت های کوچک و متوسط به پلتفرم هایی نیاز دارند که به حرف هایشان گوش دهد، به مشکلاتشان رسیدگی کند، کارها را برایشان آسان تر کند و به کسب وکارشان ارزش بیافزاید. در این راستا، یک پلتفرم وام دیجیتال می تواند دردسرهای آنها را برطرف کند و اعتبار به موقع برای آنها فراهم کند. پلتفرم های وام دهی دیجیتال یکی دیگر از نوآوری های مخرب در بخش بانکداری در نظر گرفته می شوند که خدمات ساده، ارزان تر و به راحتی قابل دسترسی را ارائه می دهند.

چه چیزی این گرایش را به سمت پلتفرم های وام دیجیتال هدایت می کند؟

زیرساخت های اعتباری هند اکنون به سمت دیجیتالی شدن در حال تغییر است و با در دسترس بودن اینترنت مقرون به صرفه، دیگر بازگشتی وجود ندارد. علاوه بر این، وام دهی مرسوم دارای چندین نقطه دردناک است که به همین دلیل، شرکت های کوچک و متوسط به دنبال روش های جایگزین وام هستند. با کمک فناوری، پلتفرم های وام دهی دیجیتال چندین چالش را برطرف می کنند، مانند:

• زمان پردازش طولانی
• عدم شفافیت لازم نیست
• مبلغ وام نامناسب
• دوره تصدی وام غیر قابل انعطاف
• نرخ بهره بالا
• الزامات وثیقه و اسناد

وام دهندگان دیجیتال مدت زمان تحویل وام کوتاه تری در حدود چند ساعت یا یک یا دو روز دارند. پر کردن فرم دستی با جمع آوری داده های دیجیتال و امضای الکترونیکی جایگزین می شود و این فرآیند را هم برای وام دهندگان و هم برای وام گیرندگان کارآمد می کند. با داده های دیجیتالی موجود، وام دهندگان بینش بهتری نسبت به اعتبار و سابقه وام گیرندگان دریافت می کنند و اظهارات نادرست از سوی وام گیرنده را کاهش می دهند. در حالی که وام دهندگان سنتی در مراحل اولیه ارائه راه حل های مصرف کننده گرا هستند، وام دهندگان دیجیتال با ارائه راه حل های سفارشی با دسترسی 24/7 همیشه جلوتر از منحنی بوده اند. با استفاده از وام دهی دیجیتال، کارایی عملیات وام دهی دیجیتال نیز افزایش یافته است زیرا کسب وکار می تواند در هزینه های زیرساختی و منابع انسانی صرفه جویی کند.

یکی دیگر از موانع بانکی سنتی ، مقررات مربوط به بانک مرکزی است. برای جلوگیری از خطر عدم موفقیت بانکی ، بانک ها مشمول چندین مقررات نظارتی از جمله-محدودیت در ورود جدید ، محدودیت در نرخ بهره ، محدودیت در سبد سهام دارایی ها می توانند ، الزامات سرمایه گذاری سرمایه ، الزامات ذخیره و غیره را دارند. محدودیت ها باعث می شود وام توسط بانک ها انعطاف پذیر و پرهزینه تر شود. سیستم عامل های وام دیجیتال تحت نظارت دقیق بانک مرکزی نیستند ، که به آنها کمک می کند تا هزینه های نظارتی را پس انداز کرده و خدمات مالی ارزان تر و بهتری را با شرایط و ضوابط خود ارائه دهند.

دولت ها به زیرساخت های دیجیتال فشار می آورند.

دولت ها با پرورش بنگاه های موجود و تشویق شرکت های جدید ، رشد و توسعه MSME ها را ارتقا می بخشند. چندین طرح مانند اعتبار یارانه سرمایه برای ارتقاء فناوری ، طرح اصلاح شده صندوق برای بازسازی صنایع سنتی ، طرح ارتقاء بازار داخلی و غیره برای تقویت این بخش راه اندازی شده است.

دولت چندین قدم برای تشویق دیجیتالی شدن معاملات با دیجیتال هند ، کارت Adhaar ، GST ، UPI و غیره برداشته است. اینها در تغییر اقتصاد هند از یک پول نقد مبتنی بر یک دیجیتال و MSME های اجباری برای دیجیتالی شدن تحول گرایانه محسوب می شوند.

نتیجه

نوآوری فناوری مالی وام دیجیتال باعث افزایش موج در بخش بانکی شده است. استفاده از هوش مصنوعی ، یادگیری ماشینی و داده های بزرگ مانند گذشته از آن استفاده نمی شود. مراحل مدرن ، دیجیتالی و ساده اهمیت بیشتری داده می شود و شرکتهای وام دهی مستقر مجبور می شوند عواقب سقوط مشتری و فرصت های شغلی را از دست بدهند.

دولت هند با ابتکارات مختلفی مانند "هند دیجیتال" و "Atmanirbhar Bharat" ، کارآفرینی را با دقت تبلیغ کرده است. در نتیجه این ، هند شاهد بسیاری از راه اندازی های کوچک اما ابتکاری بوده است که برای رشد نیاز به سرمایه دارند. سیستم عامل های وام دیجیتال می توانند نقش مهمی در پرورش این اکوسیستم داشته باشند و شکاف را با محصولات اعتباری نوآورانه ، ساده تر و در دسترس قرار دهند.