درک اساسی از ابزارهای مالی

این مقدمه به هیچ وجه یک مقدمه کمی نیست. این به عنوان یک آغازگر مقدماتی و شهودی برای درک بازارهای مالی با تمرکز خاص بر ابزارهای مالی معامله شده طراحی شده است. من با روشن کردن این موضوع به طور کلی با استفاده از روش سقراطی شروع خواهم کرد. لذت بردن!

مجموعه ای از سوالات اولیه

تجارت چیست؟مبادله کالا و خدمات است. در مورد ما، تبادل دارایی است.

تجارت شامل دو عمل است که باید رخ دهد: خرید و فروش. آنها می توانند همزمان با هم اتفاق بیفتند یا یکی می تواند مقدم بر دیگری باشد. با این وجود، در نهایت هر دو باید تجارت نامیده شوند.

خرید عمل به دست آوردن x در ازای پرداخت y است. در حالی که فروش عمل به دست آوردن y در ازای پرداخت x است.

هر یک از طرفین در طرف مقابل معامله می نشینند و نیاز به چیزی دارند که طرف مقابل دارد.

بازار چیست؟گردهمایی افراد یا اشخاص برای مبادله کالاها و خدمات است. دارایی های.

اکنون می توانیم شروع به پرسیدن کنیم:

تجارت مالی چیست؟خرید و فروش ابزارهای مالی است.

ابزارهای مالی چیست؟

ابزارهای مالی به این شش دسته اصلی تقسیم می شوند:

بازارهای مالی چیست؟جایی که خریداران و فروشندگان برای تجارت ابزارهای مالی خاص جمع می شوند.

معامله گران مالی چه تفاوتی با معامله گران عادی دارند؟آنها معامله می کنند تا از نوسانات قیمت سود ببرند و عموماً دارایی ها را در تجارت نگه نمی دارند.

چرا بازارها تنظیم شده اند؟برای کاهش تقلب، هزینه های تراکنش را پایین نگه دارید و کارایی را بهبود بخشید.

سرمایه گذاران بر ارزش بلندمدت دارایی ها تمرکز می کنند در حالی که معامله گران فعال (سفته بازی) بر حرکات بازار کوتاه مدت تمرکز می کنند.

حال اساساً پول چیست؟

وسیله ای برای تبادل کالا و خدمات است.(رجوع کنید به - می تواند پرداخت x یا y باشد)

به عنوان مثال: USD، طلا، KWD، و غیره.

پول چهار ویژگی مهم دارد:

1. تقسیم پذیر: می توان به مقادیر کوچکتر تقسیم کرد
2. بادوام: در آزمون زمان مقاومت می کند
3. قابل تعویض: کالایی شدن
4. قابل تأیید: بررسی کنید که آیا واقعی است

1) سهام

سهم چیست؟این یک واحد مالکیت در یک شرکت است. با نوسانات قیمت سهام، ارزش شرکت نیز تغییر می کند. سرمایه گذارانی که سهام یک شرکت را خریداری می کنند، امیدوارند که ارزش سهام آنها افزایش یابد و آنها را قادر می سازد تا سهام خود را با قیمتی بالاتر از قیمتی که خریداری کرده اند، بفروشند.

شرکت و سهامداران بسیار متکی به یکدیگر هستند. شرکت به سهامداران برای بودجه نیاز دارد در حالی که سهامداران امیدوارند که شرکت از سرمایه گذاری های خود برای رشد و افزودن ارزش سهام خود استفاده کند.

نوسانات مبلغی است که یک سهم در نوسان است. این اساساً با عرضه و تقاضا اداره می شود. اگر تقاضا برای سهم بیشتر از عرضه سهام باشد ، قیمت افزایش می یابد (کمبود). اگر عرضه سهم از تقاضای سهم بیشتر باشد ، قیمت کاهش می یابد.

عرضه و تقاضا تحت تأثیر:

1) درآمد

• این سودهایی است که یک تجارت کسب می کند.
• اگر درآمد واقعی بهتر از حد انتظار باشد ، قیمت افزایش می یابد
• اگر درآمد واقعی کمتر از حد انتظار باشد ، قیمت کاهش می یابد
• شرکت ها درآمد را در سه ماهه ، نیم یا کامل سال آزاد می کنند.
• قیمت سهام بلافاصله قبل و بعد از اعلام درآمد حساس و بی ثبات است
• از تقویم اقتصادی برای دنبال کردن نتایج درآمد شرکت خود استفاده کنید

2) احساسات

• قیمت های سهم نسبت به انتظارات عملکرد آینده شرکت به شدت واکنش نشان می دهند.
• احساسات ناشی از: قانون آینده صنعت ، ایمان عمومی به مدیریت یا سلامت اقتصاد است.

قیمت سهام/سهام بر اساس افکار عمومی نوسان دارد. با این حال ، آمار شرکت بر ارزش درک شده سهام تأثیر خواهد گذاشت.

بازار سهام یک شبکه جهانی از مبادلات خاص است که در آن سهام خریداری و فروخته می شود. به عنوان مثال. LSE ، NYSE ، NASDAQ - - - بسیار تنظیم شده ، جایی که خریداران و فروشندگان برای مذاکره در مورد معاملات سهام جمع می شوند. فقط افراد واجد شرایط می توانند از نظر جسمی در مبادله تجارت کنند ، بنابراین سرمایه گذاران/معامله گران به یک کارگزار سهام نیاز دارند تا به عنوان واسطه عمل کنند.

بیشتر کارگزاران اکنون آنلاین هستند.

کارگزاران از سه روش اصلی درآمد کسب می کنند:

• کمیسیون و هزینه ها
• موقعیت مخالف بسیاری از سرمایه گذاران آماتور را بگیرید
• خدمات (از جمله SND محدود به خدمات مشاوره ای نیست)

سه نوع کارگزار وجود دارد:

1. خدمات کامل: یک استراتژی را بر اساس اهداف مشتری و تجارت از طرف آنها ایجاد و اجرا کنید. کمیسیون عالی
2. مشاوره: ارائه مشاوره و توصیه های سرمایه گذاری ، تصمیم نهایی مشتریان است. کمیسیون میانی
3. فقط اجرای: مشتری تمام کارها را از طریق پلت فرم آنلاین انجام می دهد. هیچ توصیه ای داده نشده است. کمسیون کم

زمان تجارت:

سهام فقط در ساعات افتتاح بورس سهام تعیین شده آنها معامله می شود.

سود سهام چیست؟این مبلغی است که به سهامداران پرداخت می شود و بخشی از سود شرکت را نشان می دهد.

سود سهام عدم تحرک در قیمت سهام را جبران می کند و به انگیزه سهامداران برای نگهداری سهام کمک می کند.

شرکت هایی که به سرعت در حال گسترش هستند معمولا سود سهام نمی دهند و تصمیم می گیرند که سود را دوباره در کسب و کار سرمایه گذاری کنند.

چگونه یک شرکت در بورس به پایان می رسد؟

در ابتدا یک شرکت خصوصی است که به دنبال تامین مالی است. یکی از راه ها این است که یک شرکت سهامی عام در بورس باشید. برای انجام این کار، یک شرکت ابتدا باید تعداد مشخصی از سهام را در ازای سرمایه منتشر کند که به آن عرضه عمومی اولیه (IPO) می گویند. هنگامی که سهام وارد بازار ثانویه می شود که در آن خرید و فروش مداوم اتفاق می افتد، هیچ یک از معاملات واقعی شرکت را تحت تأثیر قرار نمی دهد. پس از آن، اگر شرکت نیاز به انتشار مجدد سهام برای به دست آوردن سرمایه بیشتر داشته باشد، به آن پیشنهاد عمومی (FPO) می گویند.

2) اوراق قرضه

این تصویر منحنی بازدهی اوراق قرضه با نرخ های کوپن مختلف را نشان می دهد

باند چیست؟وثیقه بدهی است. وام گیرندگان اوراق قرضه صادر می کنند تا از سرمایه گذارانی که مایل به وام دادن به آنها برای مدت معینی هستند پول جمع آوری کنند. اوراق قرضه و روش قیمت گذاری آنها بسیار ریاضی است، از این رو آنها یک موضوع بسیار مهم مورد علاقه در تامین مالی کمی هستند.

با اوراق قرضه، افراد می توانند وام هایی را به شرکت ها یا نهادهای دولتی (ناشر) برای بازدهی نسبتا مطمئن و مطمئن ارائه کنند.

در مقابل، ناشر متعهد می شود که نرخ بهره مشخصی را در طول عمر اوراق به شما بپردازد و اصل آن را که به عنوان ارزش اسمی یا ارزش اسمی اوراق نیز شناخته می شود، پس از سررسید یا سررسید آن پس از یک دوره معین بازپرداخت کند. از زمان

دلایلی که دولت ها و شرکت ها به دنبال اوراق قرضه برای وام های بانکی هستند:

• وام های بانکی نرخ بهره بالاتری دارند
• وام های بانکی مشروط هستند در حالی که اوراق قرضه هیچ رشته ای ندارند.
• اوراق قرضه نیازی به بازگشت سرمایه اولیه ندارند.
• یک جریان درآمد ایمن، قابل اعتماد و قابل پیش بینی هستند
• از اوراق قرضه می توان برای پوشش ریسک استفاده کرد

تاریخ بازپرداخت اوراق قرضه، تاریخ سررسید نامیده می شود. نرخ بهره اوراق قرضه را نرخ کوپن می نامند.

• اوراق قرضه شرکتی: توسط شرکت ها منتشر می شود
• اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده: توسط دولت ایالات متحده منتشر می شود
• اوراق قرضه شهرداری: صادر شده توسط شهرداری های محلی، ایالت ها و غیره.
• درجه سرمایه گذاری: دارای رتبه اعتباری بالاتری است که به معنای ریسک اعتباری کمتری نسبت به اوراق قرضه شرکتی پربازده است.
• با بازده بالا: دارای رتبه اعتباری پایین تری هستند که به معنای ریسک اعتباری بالاتر از اوراق قرضه درجه سرمایه گذاری است و نرخ بهره بالاتری برای ریسک افزایش یافته ارائه می دهند.

• ریسک اعتباری: ممکن است صادر شده در پرداخت سود یا اصل پرداخت نکند
• ریسک نرخ بهره: تغییر در نرخ بهره می تواند باعث تغییر در ارزش اوراق شود
• ریسک تورم: تورم قدرت خرید را کاهش می دهد که خطر سرمایه گذاران با نرخ ثابت بهره است
• ریسک نقدینگی: سرمایه گذاران ممکن است بازاری برای اوراق قرضه پیدا نکنند و خرید یا فروش آن را دشوار می کند
• ریسک تماس: احتمال اینکه صادرکننده قبل از بلوغ اوراق قرضه بازنشسته شود ، کاری که یک صادرکننده در صورت کاهش نرخ بهره ممکن است انجام دهد.

3) شاخص ها

شاخص سهام اندازه گیری ارزش بخش خاصی از بازار سهام است.

این "بخش خاصی از بورس سهام" می تواند باشد:

• مبادله ای (به عنوان مثال Nasdaq ، بورس اوراق بهادار توکیو)
• یک منطقه (مانند اروپا یا آسیا)
• یا یک بخش (انرژی ، الکترونیک ، ملک و غیره)

به عنوان مثال. FTSE100 تعدادی است که بزرگترین 100 شرکت معامله شده در LSE را نشان می دهد.

بازارهای ایالات متحده: داو جونز ، Nasdaq ، S& P

بازارهای یورو: DAX (آلمان) ، CAC (فرانسه)

بازارهای آسیا و اقیانوسیه: Hang Seng (Hong Kong) ، Nikkei (ژاپن) ، ASX (استرالیا)

شاخص های سهام به بازرگانان و سرمایه گذاران نشانگر نحوه عملکرد مبادله ، منطقه یا بخش است.

شاخص ها چگونه محاسبه می شوند؟

دو روش وجود دارد:

الف) سیستم دارای وزن سرمایه

• اندازه هر شرکت را در نظر می گیرد
• چگونه؟ما می توانیم بگوییم که چگونه هر شرکت با ضرب قیمت سهم خود بر تعداد سهام صادر شده ارزش دارد. به این سرمایه گذاری در بازار گفته می شود.
• به عنوان مثال از شاخص ها با استفاده از این روش: FTSE 100 ، S& P 500 ، NASDAQ 100 ، HANG SENG

ب) سیستم وزنی قیمت

• بر اساس قیمت سهام واقعی
• هرچه قیمت سهم بیشتر باشد ، تأثیر آن بر ارزش شاخص بیشتر است.
• به عنوان مثال از شاخص ها با استفاده از این روش: میانگین صنعتی داو جونز ، Nikkei 225

شاخص ها چگونه معامله می شوند؟

شما نمی توانیدزیرا آنها به طور موثری فقط اعداد هستند. بنابراین برای تجارت با ارزش شاخص ها باید محصولی را انتخاب کنیم که عملکرد آن را منعکس کند.

محصولات اصلی که شاخص های آینه ای عملکرد دارند:

• صندوق فهرست: یک صندوق سرمایه گذاری تخصصی است که سعی در تکرار حرکات یک شاخص سهام خاص دارد.
• صندوق مبدل مبادله (ETF): یک نوع مشخص از صندوق شاخص است که می تواند مانند سهام در بورس معامله شود. مانند سهام ، قیمت آنها می تواند در طول روز حرکت کند. بزرگترین ETF SPDR S& P 500 است که S& P 500 را ردیابی می کند
• مشتقات: محصولات مالی هستند که قیمت آنها را از عملکرد یک ابزار/دارایی اساسی بدست می آورند. به عنوان مثال. معاملات آتی ، گزینه ها ، 100s دیجیتال یا قراردادهای تفاوت (CFDS)

4) فارکس

فارکس این است که افراد و مشاغل یک ارز را به دیگری تبدیل می کنند.

تجارت و سرمایه گذاری بین المللی را با اجازه دادن به شرکت هایی که با یک ارز درآمد کسب می کنند، تسهیل می کند تا برای کالاها و خدمات به ارز دیگری پرداخت کنند.

چه کسی فارکس معامله می کند؟هر کس! به عنوان مثال. سفته بازان انفرادی که سعی می کنند از نوسانات سود کمی به دست آورند، بانک های مرکزی تلاش می کنند تا مقدار ارز در گردش را کنترل کنند، یا عمدتاً: بانک های بزرگ بین المللی.

بانک های بزرگ بین المللی بیش از 50 درصد تجارت فارکس جهان را کنترل می کنند. و انها هستند:

دو دلیل عمده که افراد در بازار فارکس معامله می کنند:

1) حدس و گمان:

• تجارت بدون قصد تحویل ارز
• به دنبال تبدیل سود به تحرکات در بازار
• به طور مداوم بی ثبات ترین بازارهای جهان
• بنابراین فرصت های بیشتری برای کسب درآمد فراهم می کند

2) خرید کالا یا خدمات به ارز دیگر:

• معاملات بین دو نهاد در مناطق مختلف
• ارز معامله شده در مقایسه با معاملات سفته بازی ناچیز است
• بنابراین تاثیر زیادی در نرخ های کوتاه مدت بازار ندارد

چگونه در فارکس معامله می کنید؟OTCخارج از بورس، به این معنی که ارزها مستقیماً بین دو طرف مبادله می شوند و نه در مبادله.

بازار فارکس توسط یک شبکه جهانی از بانک ها اداره می شود - هیچ مکان مرکزی ندارد - به این معنی که می توان آن را در هر جایی معامله کرد و 24/7 معامله می شود.

هنگام معامله در فارکس، شما همزمان یک ارز را می خرید و دیگری را می فروشید. بنابراین آنها به صورت "جفتی" معامله می شوند.

هر ارز با نام های کوتاه شناخته می شود (یک کد سه حرفی که دو حرف اول کشور و حرف آخر نشان دهنده واحد پول است).

جفت ارزها ساختارهای جالبی هستند که ارزی را که می خرید در مقابل ارزی که می فروشید نشان می دهند.

شما در حال خرید Currency1 و فروش Currency2 هستید. آیا این تعریف تجارت نیست؟خرید x برای پرداخت y؟

نمونه ای از یک جفت ارز عبارت است از: EUR/USD = 1. 1334

یعنی یک واحد یورو یعنی. یک یورو 1. 13340 دلار آمریکا ارزش دارد

اگر فکر می کنید که یورو در برابر دلار تقویت می شود، آن را می خرید. اگر فکر می کنید یورو در برابر دلار ضعیف می شود، آن را می فروشید.

زیرا حرکات ارز کوچک است و بنابراین در رقم چهارم اعشار رخ می دهد.

بازگشت به مثال ما EUR/USD = 1. 133 4 0 دیروز، به 1. 133 5 0 امروز منتقل شد. 0. 0001 حرکت کرد. یک راه ساده تر برای انتقال این اطلاعات این است که عدد چهارم اعشار را پیپ صدا بزنید. بنابراین تغییر مقدار 0. 0001 بود که 1 پیپ است.

برای اکثر جفت ارزهای اصلی، یک پیپ نشان دهنده حرکت یک رقمی در رقم چهارم اعشار است.

سلب مسئولیت: یک استثنا در این تعریف از پیپ زمانی است که ین مظنه (counter) باشد. در اینجا یک پیپ به عنوان دومین رقم اعشار تعریف می شود.

هر حرکت تک پیپ در قیمت فارکس فقط مقدار کمی ارزش دارد. بنابراین برای استفاده از این تغییرات کوچک در ارزش، فارکس به طور سنتی در دسته های بزرگ به نام لات معامله می شود.

از آنجایی که سرمایه گذاران کوچک به چنین مقادیر زیادی پول دسترسی ندارند، بسیاری از کارگزاران به مشتریان خود اجازه می دهند تا با اهرم معامله کنند.

اهرم به این معنی است که شما می توانید یک موقعیت بازار بزرگ را با یک سپرده نسبتاً کوچک باز کنید - به نام مارجین. بعداً در مورد Leverage بیشتر توضیح خواهیم داد.

نمونه هایی از جفت ارزهای عمده، مینور و عجیب و غریب.

عوامل موثر بر قیمت فارکس چیست؟

به طور کلی، هرچه اقتصاد یک کشور قوی تر باشد، واحد پول آن در مقایسه با سایر ارزها قوی تر خواهد بود.

بنابراین عوامل مؤثر بر قیمت فارکس عمدتاً همان عوامل مؤثر بر اقتصاد یک کشور هستند.

عوامل موثر بر اقتصاد یک کشور عبارتند از:

• نرخ بهره
• نرخ های تورم
• سیاست دولت
• تقاضا برای واردات و صادرات
• آمارهای اقتصادی مانند ارقام رشد یک کشور، سطح بیکاری، و داده های تولیدی.

اطلاعیه های اقتصادی عبارتند از:

• تولید ناخالص ملی
• استخدام
• خرده فروشی
• شاخص قیمت مصرف کننده
• کاهش کمی
• حقوق و دستمزد غیر کشاورزی
• جلسات ذخایر فدرال

با پیروی از یک تقویم اقتصادی می توانید اطلاعیه های اقتصادی را پیگیری کنید. یک تقویم اقتصادی به شما نشان می دهد که هر شاخص/گزارش چه زمانی توسط یک نهاد رسمی اعلام می شود. زمان معاملات در طی اطلاعیه های اقتصادی بسیار متغیر است.

5) کالاها

کالاها چیست؟آنها دارایی های فیزیکی هستند. آنها مواد خامی هستند که از معادن، کشاورزی یا استخراج شده از زمین استخراج می شوند. برخی از نمونه ها عبارتند از:

برای اینکه یک کالا به طور رسمی قابل تجارت باشد، باید کاملاً قابل تعویض با کالای دیگری از همان نوع باشد، صرف نظر از اینکه در کجا تولید، معدن یا کشاورزی شده است.

این Fungible نامیده می شود (این اصطلاح را از قسمت اول به یاد بیاورید). که تضمین می کند که یک معامله گر می تواند مطمئن باشد که در حال خرید/فروش دارایی های معادل بدون نیاز به بازرسی آن ها یا یافتن مکان یا نحوه تولید آن ها هستند.

دو دسته از کالاها وجود دارد:

الف) کالاهای نرم

• آیا کالاهای کشاورزی؛آنها کشاورزی می شوند.
• در کوتاه مدت بسیار نوسان است
• مستعد چرخه های رشد فصلی، آب و هوا، و فساد - می تواند به طور ناگهانی بر قیمت ها تأثیر بگذارد.

ب) کالاهای سخت

• از زمین استخراج می شوند یا از سایر منابع طبیعی استخراج می شوند
• حمل و نقل و جابجایی آن آسان تر است
• به راحتی در فرآیند صنعتی تفسیر می شود

آنها همچنین می توانند بر اساس بخش اکولوژیکی طبقه بندی شوند:

• انرژی (نفت و گاز)
• فلز (طلا، نقره، مس، سرب و غیره)
• کشاورزی (گندم، قهوه، دام و ...)

چگونه می توانیم کالاها را معامله کنیم؟

دو راه اصلی وجود دارد:

1) بازار نقدی

• دارایی های مالی به صورت نقد فروخته می شود و همان جا مبادله می شود
• در صورت نیاز به تحویل فوری استفاده می شود

2) بازار آتی

• در مواردی که خریداران و فروشندگان توافق می کنند که مقدار مشخصی از دارایی را در یک تاریخ ثابت در آینده با قیمتی که امروز توافق می شود مبادله کنند.
• دارایی ها چیزهایی نیستند که معامله می شوند، بلکه قراردادهای آتی برای دارایی هایی هستند که معامله می شوند.
• این امر به معامله گران امکان می دهد تا در مورد قیمت کالاها بدون نیاز به مالکیت آنها در هیچ نقطه ای گمانه زنی کنند، زیرا قراردادها می توانند قبل از تاریخ تحویل واقعی فروخته یا بسته شوند.
• عمدتاً برای سفته بازی و پوشش ریسک استفاده می شود
• قیمت قراردادهای آتی با قیمت کالا در بازار نقدی متفاوت است زیرا فروشنده باید ریسک ها و هزینه های آتی مانند هزینه نگهداری کالا و حمل آن به خریدار را در نظر بگیرد. از این رو، قیمت های آتی با استفاده از قیمت های آتی، به جای قیمت های لحظه ای، ارزش گذاری می شوند.

چه کسی قراردادهای آتی کالا را معامله می کند؟

الف) تولیدکنندگان

• شرکت ها/افراد که کالاها را تولید یا استخراج می کنند
• برای جبران ریسک تغییرات قیمت در آینده، قراردادهای آتی منعقد کنید

ب) دلالان

• معامله گرانی که به دنبال سود صرفاً از تغییرات قیمت کالا هستند
• هیچ قصد و علاقه ای به مالکیت کالا نداشته باشید

ج) پرچین

• سرمایه گذاران میان مدت تا بلندمدت که کالاها را در سبد سهام خود نگه می دارند تا از حرکت های نزولی در سایر اوراق بهادار محافظت کنند.
• کالاها تمایل دارند در جهت غیر مرتبط با سهام و اوراق قرضه خاص حرکت کنند.
• به عنوان مثال، طلا یک پناهگاه امن است و زمانی که سهام بی ثبات هستند، سرمایه گذاری های قابل توجهی دریافت می کند.

د) کارگزاران

• شرکت ها/افرادی که قراردادهای کالایی را به نمایندگی از مشتریان خود خرید و فروش می کنند.

نمونه ای از بورس های تخصصی در نوع خاصی از کالا:

اندازه قرارداد؟

معاملات آتی کالا به صورت قراردادی معامله می شود. اندازه قرارداد معمولاً بزرگ است زیرا کالاها معمولاً در مقادیر زیادی معامله می شوند.

سرمایه گذاران کوچک تمایل دارند از اهرم برای معامله مقادیر زیادی از قراردادهای آتی کالا استفاده کنند.

صرافی ها یا کارگزاران ممکن است اندازه های کوچک قرارداد را ارائه دهند.

عوامل موثر بر قیمت کالاها چیست؟

1) آب و هوا:

• محصولات کشاورزی به شدت به آب و هوا وابسته هستند زیرا بر برداشت تأثیر می گذارد. برداشت ضعیف منجر به عرضه ضعیف و افزایش قیمت ها می شود.

2) عوامل اقتصادی و سیاسی

• رویدادهایی مانند جنگ و درگیری می توانند تأثیر زیادی بر قیمت ها داشته باشند.

3) دلار آمریکا

• قیمت کالاها معمولاً به دلار است، بنابراین هرگونه نوسان در دلار به معنای نوسان معکوس در قیمت کالاها است.
• به عنوان مثال اگر دلار افزایش یابد، می توان مقدار بیشتری از کالا را خریداری کرد.

6) مشتقات

مشتق چیست؟این ابزار مالی است که ارزش آن به ارزش (اساسی تر دیگر) دارایی زیربنایی آن بستگی دارد. اوراق مشتقه موضوع بسیار مهمی است که در تامین مالی کمی مورد توجه قرار می گیرد.

سه نوع اصلی وجود دارد (برخی انواع دیگر را می توان با مخلوط کردن آنها با هم ساخت):

به طور کلی، متغیرهای زیربنایی مشتقات، قیمت دارایی های معامله شده است.

مشتقات می توانند تقریباً به هر متغیری وابسته باشند.

استفاده از ابزارهای مشتق:

1) مدیریت ریسک

• پرچین (به عنوان مثال کشاورز با ذرت رو به جلو)

2) حدس و گمان

• اساساً شرط بندی روی قیمت چیزی

3) کاهش هزینه های معاملاتی

• گاهی اوقات ارزان تر از دستکاری سبد پول نقد است

4) آربیتراژ نظارتی

• خلأهای مالیاتی و غیره

سه بازیگر اصلی در بازار مشتقه:

1) پرچین

• تامین کنندگان از بازارهای مشتقه برای مدیریت یا کاهش ریسک استفاده می کنند
• آنها معمولاً مشاغلی هستند که از مشتقات برای جبران مواجهه ناشی از فعالیت های خود استفاده می کنند

2) داوران

• آربیتراژ فرآیندی است که در آن سعی می شود از تفاوت قیمت ها بین بازارها استفاده شود
• داوران از نزدیک قیمت مظنه دارایی/ابزار یکسان را در بازارهای مختلف دنبال می کنند و به دنبال واگرایی قیمت هستند.
• اگر بازار به اندازه کافی واگرا باشد که سود کند، آنها در بازار با قیمت پایین تری خرید می کنند و زمانی که قیمت پیشنهادی بالاتر است در بازار می فروشند.
• اکثر بازارهای مالی توسط شبکه های کامپیوتری یکپارچه شده اند، فرصت های آربیتراژ می توانند به سرعت ناپدید شوند، از این رو اقدام سریع لازم است

3) دلالان

• بدون گرفتن موقعیت جبرانی در دارایی ها یا بازارها موقعیتی را به دست آورید
• به عنوان مثال. اگر انتظار داشته باشند ارزش دارایی خاصی کاهش یابد، دارایی را کوتاه می کنند. اگر انتظارات آنها محقق شود، از کوتاه کردن دارایی سود خواهند برد.
• امیدوارم از ریسک کردن سود ببرید.

انواع مشتقات (بر اساس مکان و نحوه معامله):

الف) قابل معامله در بورس (ETD)

• قراردادهایی که در بورس اوراق بهادار معامله می شوند
• قراردادهای معامله شده طبق تعریف بورس استاندارد می شوند
• مبادله مشتقه به عنوان طرف مقابل همه قراردادها عمل می کند.

ب) فرابورس (OTC)

• قراردادهایی که به صورت خصوصی مذاکره و به طور مستقیم بین دو طرف معامله می شود
• بازار OTC بزرگترین بازار برای مشتقات است

زنجیره تکاملی متوالی بازارهای/ابزارهای مشتق (نحوه شکل گیری مشتقات):

مشتقات نتیجه نوآوری مالی است. نوآوری که به نیاز موجود برای کمک به مدیریت ریسک پاسخ داده است.

قراردادهای رو به جلو در ابتدا برای مدیریت ریسک محصولات مبتنی بر کشاورزی (محافظت از قیمت محصولات زراعی با ورود به قراردادهای رو به جلو) نوآوری شدند ، با تغییر محیط های ریسک ، ابزارهای بعدی مورد نیاز بود (مشاغل دارای تجارت در خارج از کشور از آنها برای محافظت از خود در برابر نوسانات فارکس استفاده می کنندمارک در حالی که ارز ارز خارجی را به ارز محلی خود تبدیل می کنند).

هر مرحله از ارزش افزوده زنجیره تکاملی پی در پی:

الف) قراردادهای پیش رو به مخاطبین آینده:

• کاهش خطر نقدینگی
• کاهش خطر طرف مقابل
• از فشار قیمت و غیره خودداری کنید

ب) قراردادهای آینده به گزینه ها:

• مدیریت ادعاهای احتمالی/بدهی
• افزایش انعطاف پذیری
• امکان استفاده از حرکات مناسب قیمت (برخلاف قفل)

هدف همه این نوآوری ها مدیریت ریسک است.

خطر چیست؟

ریسک عدم قطعیت های مرتبط با بازده از یک سرمایه گذاری است.

• نوسانات یا نوسانات بازده از یک سرمایه گذاری ، که با انحراف استاندارد اندازه گیری می شود.

دو نوع مدیریت ریسک وجود دارد:

قراردادهای رو به جلو:

• یک قرارداد بین دو طرف است که یک طرف برای خرید از طرف دیگر در تاریخ بعدی با قیمتی که امروز توافق شده است.
• این می تواند با یک قرارداد نقطه ای در تضاد باشد ، که توافق نامه ای برای خرید یا فروش دارایی امروز است.
• معمولاً در بازار OTC ، معمولاً بین دو موسسه مالی یا بین یک موسسه مالی و یکی از مشتریان آن معامله می شود.
• عملکرد در کار مالی این است که خطرات را به عنوان ابزاری برای گمانه زنی محافظت کند ، یا به یک طرف اجازه می دهد تا از کیفیت ابزار/دارایی زیربنایی که حساس به زمان است استفاده کند.(به عنوان مثال محصولات آفریقایی که می توانند خراب شوند).
• هر دو طرف (خریدار و فروشنده) با "قفل کردن" قیمتی که در تاریخ آینده معامله را انجام می دهند ، ریسک قیمت را از بین می برند.

قراردادهای آینده:

• توافق بین دو طرف برای خرید یا فروش دارایی در زمان معینی در آینده با قیمت مشخص است.
• بر خلاف قراردادهای رو به جلو ، قراردادهای آتی معمولاً با مبادله معامله می شوند.
• برای انجام تجارت ، مبادله برخی از ویژگی های استاندارد شده قرارداد را مشخص می کند.

گزینه ها:

• یک ابزار مالی است که حق ، اما نه تعهدی را برای انجام معامله آینده در برخی از اوراق بهادار اساسی یا قراردادهای آتی منتقل می کند.
• گزینه ها هم در مبادلات و هم در بازار OTC معامله می شوند

دو نوع گزینه وجود دارد:

1. گزینه تماس: به دارنده این حق را می دهد که دارایی زیرین را با یک تاریخ مشخص با قیمت مشخص خریداری کند.
2. گزینه Put: به دارنده این حق را می دهد که دارایی زیرین را با یک تاریخ مشخص با قیمت مشخص بفروشد.

• قیمت این قرارداد به عنوان قیمت ورزش یا قیمت اعتصاب شناخته می شود.
• تاریخ در قرارداد به عنوان تاریخ انقضا یا بلوغ شناخته می شود.

مبادله و مشتقات دیگر:

• یک قرارداد دو جانبه است که طرفین موافقت می کنند یک سری جریان نقدی را در فواصل زمانی ثابت بر اساس دارایی اساسی مبادله کنند.

ویژگی های مبادله:

• منحصراً OTC
• انواع دیگر مشتقات شامل تعویض و هیبرید هستند
• ایجاد آنها روندی به نام مهندسی مالی است

دارایی اساسی:

• زیربنایی نامیده می شود
• یک مشتق ارزش خود را از زیرین گرفته است

پنج نوع مبادله عمومی:

1. مبادله نرخ بهره
2. مبادله ارز
3. مبادله اعتباری
4. مبادله کالا
5. مبادله حقوق صاحبان سهام

با این کار مقدمه اصلی خود را با ابزارهای مالی نتیجه می گیریم. امیدوارم مفید بوده باشد. هدف من این بود که آن را تا حد امکان بصیرت و بدون ایجاد پیچیده با اصطلاحات غیر ضروری انجام دهم.