پاداش کارگزار بیمه: قانون و مقررات

کارگزاران بیمه ای که به نمایندگی از یک بیمه شده عمل می کنند ، می توانند به روش های مختلفی برای خدمات خود پرداخت شوند.

ساده ترین روش یک ترتیب ساده هزینه بین کارگزار و مشتری است. به طور معمول ، کارگزار یک کمیسیون کسب می کند ، که با بیمه گر موافقت می شود اما از حق بیمه پرداخت شده توسط بیمه شده خارج می شود. در برخی شرایط ، بیمه گذار و کارگزار ممکن است به ترتیب دیگری وارد شده باشند که براساس آن ، کارگزار هزینه اضافی یا کمیسیون را از بیمه گر دریافت کرده است تا بتواند حجم خاصی از تجارت را وارد کند یا به اهداف سود توافق شده برسد. این گاهی به عنوان یک کمیسیون احتمالی ، توافق نامه خدمات قرار دادن یا توافق نامه خدمات بازار شناخته می شود.

کارگزاران بیمه همچنین با ورود به توافق نامه های خدمات با بیمه گذاران که در کنار توافق نامه های خدمات قرار می گیرند ، به طور فزاینده ای درآمد کسب می کنند. براساس این توافق نامه های خدمات ، یک کارگزار می تواند خدماتی مانند ارائه داده ها ، تجزیه و تحلیل داده ها ، گزارش های سبک مشاوره در بخش های خاص ، خدمات بازخورد بیمه گر و بحث های مربوط به تجارت خط لوله را به بیمه گذار ارائه دهد.

اصلاحات اخیر انگلیس

در تاریخ 1 اکتبر 2018 ، سازمان رفتار مالی (FCA) تغییرات مهمی در تنظیم رژیم پاداش کارگزار بیمه انگلستان برای اجرای اهداف و الزامات دستورالعمل اروپایی (EU) 2016/97 در مورد توزیع بیمه ارائه داد (دستورالعمل توزیع بیمه یا IDD).

IDD در نظر گرفته شده است تا هدف کلی ارتقاء زمین بازی در سطح بیمه و توزیع بیمه اتکایی در سراسر کشورهای عضو اتحادیه اروپا را بیشتر کند. همچنین با هدف اطمینان از اینكه مصرف كنندگان بدون در نظر گرفتن كانال توزیع كه از طریق آن یك محصول بیمه خریداری كرده اند ، از سطح حفاظت مناسب بهره مند می شوند و برای ایجاد زمین بازی و رقابت با سطح مساوی در بین واسطه های بیمه ایجاد می شوند.

در اجرای IDD ، FCA همچنین در نظر داشت محیطی را ایجاد کند که در آن مصرف کنندگان محصولات بیمه ای را که نیازهای آنها را بهتر برآورده می کند و اطلاعات محصول بهتری به آنها داده می شود ، به شما امکان پذیر می شود و از این طریق به مصرف کنندگان این امکان را می دهد تا اعتماد به نفس بیشتری در تصمیمات خرید بیمه خود داشته باشند.

FCA همچنین پاداش کارگزار بیمه را به عنوان بخشی از مطالعه بازار کارگزار بیمه عمده فروشی خود در نظر گرفت که از نوامبر 2017 تا فوریه 2019 ادامه داشت. مطالعه بازار FCA در پاسخ به گزارش نگرانی های رقابتی در بازار کارگزار بیمه عمده فروشی راه اندازی شد. اگرچه این مطالعه شواهدی مبنی بر سطوح قابل توجهی از آسیب به رقابت پیدا نکرد، اما حوزه های خاصی را شناسایی کرد که از نظر FCA، اقدامات بیشتری را ضروری می کرد، به ویژه در مورد تضاد منافع، افشای اطلاعات به مشتریان و قراردادهای قراردادی خاص بین کارگزاران و بیمه گران.

FCA به این نتیجه رسید که این نگرانی ها به اندازه کافی قابل توجه نیستند که نیاز به معرفی راه حل های مزاحم داشته باشند، اما در عوض از طریق نظارت بر بازار، فعالیت های نظارتی عادی FCA و اطمینان از تبعیت شرکت با تعهدات رقابتی مدیریت می شوند.

وظایف کارگزار

هنگامی که یک کارگزار بیمه می کند، معمولاً فرض بر این است که آنها به عنوان نماینده بیمه گذار احتمالی عمل می کنند، با رابطه آنها بر اساس قانون نمایندگی و یک وظیفه امانتداری که بین کارگزار و بیمه شده ایجاد می شود. به عنوان نماینده، کارگزار باید با حسن نیت نسبت به آنچه که معتقد است منافع بیمه شده در همه زمان ها عمل کند. دلال باید هر گونه سود پنهانی را که به دست می آورد، حساب کند و اجازه ندارند خود را در موقعیتی قرار دهند که منافع و وظیفه آنها در تضاد باشد.

در اجرای IDD در انگلستان، FCA در نظر داشت محیطی ایجاد کند که در آن به مصرف کنندگان محصولات بیمه ای فروخته شود که نیازهای آنها را بهتر برآورده کند و اطلاعات بهتری درباره محصول به آنها داده شود، در نتیجه به مصرف کنندگان اجازه می دهد تا سطح اعتماد بیشتری در تصمیمات خرید بیمه خود داشته باشند.

به طور خاص، یک نماینده نباید بدون اطلاع بیمه شده، سود یا منفعتی از قرارداد نمایندگی کسب کند، غیر از آن چیزی که بیمه گذار در زمان انعقاد قرارداد در نظر گرفته است. در مواردی که مشخص شود یک کارگزار وظیفه امانتداری را زیر پا گذاشته است، هر کسی که آگاهانه در نقض آن وظیفه کمک می کند - مانند بیمه گر - نیز می تواند مستقیماً در برابر بیمه گذار مسئول شناخته شود.

واسطه های بیمه ای که فقط برای بیمه گر عمل می کنند، مانند تجمیع کنندگان یا نمایندگان مقید، به عنوان نماینده بیمه گذار عمل نمی کنند و بنابراین هیچ گونه امانتداری به بیمه گذار بدهکار نخواهند بود.

همه کارگزاران بیمه و واسطه ها باید از الزامات کتابچه راهنمای FCA، از جمله موارد مندرج در کتاب منبع رفتار بیمه (ICOBS) پیروی کنند.

یک ترتیب ساده هزینه شاید کمترین مسئله از پاداش کارگزار از نظر شفافیت و تضاد احتمالی منافع باشد ، زیرا این مبلغ بین کارگزار و بیمه شده مورد مذاکره قرار می گیرد و توافق می شود.

طبق قوانین IDD ، کارگزار باید بیمه شده از ماهیت و مبنای پاداش را آگاه کند - یعنی این هزینه ای است که توسط بیمه شده پرداخت می شود - در زمان مناسب قبل از نتیجه گیری قرارداد اولیه بیمه و در صورت لزوم ، آناصلاح یا تجدید (ICOBS 4. 3.-7R).

علاوه بر الزامات جدید ، و مطابق با موقعیت قبل از معرفی IDD ، کارگزار همچنین باید جزئیات مربوط به هزینه یا مبنای محاسبه هر هزینه را در اختیار بیمه گذاران قرار دهد ، قبل از آنکه بیمه شده هرگونه مسئولیت پرداخت را تحمل کند ،یا قبل از نتیجه گیری قرارداد بیمه ، هر کدام زودتر باشد (ICOBS 4. 3. 1R). این امر به کلیه هزینه های پرداخت شده در طول عمر قرارداد ، اما نه حق بیمه یا کمیسیون یا هر نوع پاداش دیگری که مستقیماً توسط بیمه شده قابل پرداخت نباشد.

کمیسیون

یک مؤلفه اصلی پاداش یک کارگزار ، کمیسیون است ، در قالب کسر مبلغی از حق بیمه پرداخت شده توسط بیمه شده به بیمه گذار. با وجود این که کارگزار عامل بیمه شده است ، به طور کلی پذیرفته شده است که این بیمه گذار است که مسئولیت پرداخت کمیسیون را برای همه اهداف عملی دارد.

یکی از اصلی ترین نگرانی های مربوط به تمهیدات کمیسیون عدم شفافیت آنها است. تحت عمل فعلی بازار ، بیمه شده احتمالاً فقط ایده مبهم از میزان کمیسیون را که کارگزار برای قرار دادن قرارداد از طرف آنها کسب می کند ، داشته باشد. در حالی که اولین پیش نویس IDD نیاز به افشای قبلی اجباری میزان کمیسیون به دست آمده توسط واسطه های بیمه دارد ، این پیشنهاد به پیش نویس نهایی زنده نمی ماند ، که صرفاً به یک واسطه بیمه نیاز دارد تا نوع یا ماهیت پاداش آنها را فاش کند.

البته ، کشورهای عضو اتحادیه اروپا قادر به تحمیل الزامات سختگیرانه تر از آنچه که توسط IDD اجباری شده است. پس از تصمیم دیوان عالی کشور در پرونده پلوین 2014 ، که در آن یک واسطه نتوانسته است پرداخت های کمیسیون را که در فروش بیمه حمایت از پرداخت به دست آمده است ، افشا کند ، FCA در مورد اینکه آیا قوانین اضافی برای افشای کمیسیون انگلیس را که فراتر از آن در IDD است ، معرفی می کند. پس از بازخورد گسترده منفی به این پیشنهاد ، گفته شد که در عوض بر تحولات این زمینه نظارت می کند.

افشای مصرف کنندگان

تا زمان IDD ، افشای پاداش برای مصرف کنندگان تنظیم نشده بود. قوانین جدید کارگزار را ملزم به اطلاع مشتری از ماهیت و مبنای پاداش دریافت شده در رابطه با قرارداد بیمه در زمان مناسب قبل از نتیجه گیری قرارداد اولیه بیمه و در صورت لزوم در مورد اصلاح یا تجدید آن (ICOBS می کند (ICOBS)4. 3.-7R). FCA هنگام مشاوره در مورد قوانین ، گفت كه "طبیعت" را به عنوان شركتها برای افشای نوع پاداش - به عنوان مثال كمسیون اساسی ، پاداش ، سهم سود یا سایر انگیزه های مالی - در حالی كه "مبنای" به بنگاهها نیاز دارد تا منبع فاش كنند. پاداشراهنمایی در ICOBS 4. 3.-4G این است که افشای آن شامل نوع پاداش و منبع آن است.

FCA همچنین توضیح داده است که پاداش مربوط به قرارداد بیمه "ارتباط مستقیمی با قرارداد بیمه فروخته شده دارد" (CP 17/07 ، بند 5. 23). این شامل پاداش ارائه شده به طور غیرمستقیم توسط بیمه گذار یا یک شرکت دیگر در زنجیره توزیع است ، یا از طریق پاداش پرداخت شده به کارگزار یا شرکت دیگری که مشروط به دستیابی به هدفی است که قرارداد بیمه خاص می تواند کمک کند (ICOBS 4. 3.-3G). مثالها شامل پاداش های نقدی برای دستیابی به هدف فروش ، مرخصی اضافی سالانه برای دستیابی به نمره خدمات مشتری بالا در تماس های فروش ، ترتیب سهم سود ، نادیده گرفتن یا سایر کمیسیون های پیشرفته است.

علاوه بر این ، بنگاهها باید "اطمینان حاصل كنند كه اطلاعات را به گونه ای فاش می كنند كه برای مشتریان خود در نشان دادن رابطه بنگاه ها در زنجیره توزیع و در برجسته كردن درگیری های احتمالی منافع مفید باشد" (CP 17/07 ، بند 5. 23). FCA در مقاله مشاوره خود عبارت نمونه ای را ارائه داد.

این قانون افشای اطلاعات در طول عمر قرارداد به هر پرداختی ، غیر از حق بیمه مداوم و پرداخت های برنامه ریزی شده گسترش می یابد. این شامل تنظیمات میان مدت ، هزینه های مدیریت و هزینه های لغو است.

IDD همچنین منجر به تغییر در قوانین در مورد نحوه ارتباط اطلاعات به مشتری شده است. یک شرکت باید اطلاعات را بر روی کاغذ ، از طریق یک رسانه بادوام یا در وب سایت ارائه دهد ، تا زمانی که وب سایت با "شرایط وب سایت" که در کتابچه راهنمای FCA قرار گرفته است (ICOBS 4. 1A 2R) ملاقات کند."واسطه دوام" به عنوان هر ابزاری تعریف می شود که مشتری را قادر می سازد اطلاعاتی را که شخصاً به آنها ارسال می شود ، ذخیره کند. در صورت برآورده شدن شرایط خاص ، نمونه هایی از یک رسانه بادوام ممکن است شامل ایمیل یا یک منطقه امن در وب سایت ارائه دهنده محصول باشد. اگر یک شرکت تصمیم بگیرد که اطلاعات را از طریق "متوسط دوام" یا از طریق وب سایت ارائه دهد ، در صورت درخواست مشتری ، باید یک نسخه کاغذی را بصورت رایگان ارسال کند (ICOBS 4. 1A. 3R). اگر یک شرکت تصمیم بگیرد که اطلاعات را در یک وب سایت ارائه دهد ، صرف نظر از اینکه شرایط "رسانه بادوام" را برآورده کند یا خیر ، شرکت برای دریافت اطلاعات در این قالب باید "انتخاب یا رضایت آگاهانه مشتری" را بدست آورد.(ICOBS 4. 1A. 4R). یک جعبه از پیش TICKED که برجسته تر از سایر گزینه های بدون استفاده است یا به سادگی ارائه گزینه های دیگر کافی نیست.

اگر یک مصرف کننده اطلاعات بیشتری در مورد کمیسیون مانند مبلغ بخواهد ، واسطه ای از آیین نامه پاسخ نمی دهد - اگرچه ICOBS به بنگاه ها یادآوری می کند که قانون افشای اطلاعات مربوط به تعهدات قانونی کارگزار به عنوان نماینده بیمه شده ، از جمله وظیفه است. برای هرگونه سود مخفی و جلوگیری از تضاد منافع. این راهنمایی همچنین بیان می کند که اگر مشتری بخواهد میزان پاداش را بداند ، شرکت باید آن را فاش کند.

افشای مشتریان تجاری

ICOBS فقط به یک کارگزار نیاز دارد تا در صورت درخواست مشتری ، مبلغ کمیسیون خود را به مشتری تجاری فاش کند (ICOBS 4. 4). این کارگزار باید شامل کلیه اشکال پاداش از هرگونه تمهیداتی باشد که ممکن است از جمله تقسیم سود ، پرداخت مربوط به حجم فروش و پرداخت از شرکتهای دارای حق بیمه در رابطه با ترتیب مالی باشد. این قانون علاوه بر قانون عمومی در مورد تعهدات وفاداری یک نماینده است. این قوانین توسط IDD بدون تغییر است.

مطالعه بازار FCA ناسازگاری های خاصی را در افشای اطلاعات مشخص کرد. با برخی از بنگاهها که انواع کمیسیون و مبلغ آنها را به طور داوطلبانه و برخی دیگر به صورت انتخابی تر و فقط در صورت درخواست فاش می کنند. در پاسخ ، FCA به بنگاهها توصیه كرد كه "نیازهای اطلاعات مشتری خود را در نظر بگیرند و اطلاعات را به روشی واضح ، منصفانه و گمراه كننده با آنها ارتباط دهند".

القاء

این واقعیت که یک کارگزار ممکن است در صورت ایجاد تجارت به یک بیمه گذار خاص ، کمیسیون اضافی کسب کند ، درگیری بالقوه بین منافع تجاری کارگزار و عینیت توصیه های ارائه شده به مشتری خود ایجاد می کند.

هیچ ممنوعیت نظارتی در مورد ارائه یا پذیرش "القاء" وجود ندارد - یعنی هر فایده ای با توجه به گیرنده که یک دوره خاص از عمل را اتخاذ می کند ، ارائه می شود. با این حال ، بیمه گذاران و واسطه ها از FCA اصل 8 یادآوری می شوند - الزام مدیریت تضاد منافع به طور عادلانه - و این امر به درخواست یا پذیرش القاء که با وظیفه یک شرکت با مشتریان خود مغایرت دارد (ICOBS 2. 3. 1G (1)) گسترش می یابد. دریافت یک القاء "غیر از یک کمیسیون استاندارد یا هزینه برای سرویس" توسط FCA به عنوان یکی از علائم هشدار دهنده یک تضاد احتمالی منافع پرچم گذاری می شود.

یک شرکت همچنین باید در نظر بگیرد که آیا ارائه القاء با تعهدات خود طبق اصل 1 (برای عمل با یکپارچگی) ، اصل 6 (برای رفتار با مشتریان عادلانه) و پس از ورود به IDD ، قانون بهترین منافع مشتری ، که نیاز به یک است ،شرکت برای عمل صادقانه ، عادلانه و حرفه ای مطابق با بهترین منافع مشتریان خود (ICOBS 2. 5.-1R). این واقعیت که مشتری کارگزار ممکن است آگاه نباشد که کارگزار در حال کسب کمیسیون اضافی است ، همچنین این سؤال را ایجاد می کند که آیا چنین پرداختی ممکن است وظیفه کارگزار را نقض کند تا هرگونه سود مخفی را به خود اختصاص دهد.

قانون پاداش کارگزار جدید بیمه

IDD یک قانون ویژه برای پاداش کارگزاران بیمه ارائه داد. توزیع کنندگان بیمه نباید پاداش یا پاداش یا ارزیابی عملکرد کارمندان خود شوند ، به گونه ای که با وظیفه خود برای رعایت قوانین بهترین منافع مشتریان (ICOBS 2. 5.-1R) در رابطه با بیمه عمومی و زندگی مغایرت داشته باشد. به طور خاص ، یک توزیع کننده بیمه نباید از طریق پاداش ، اهداف فروش یا در غیر این صورت می تواند انگیزه ای برای خود یا کارمندان آن فراهم کند تا یک قرارداد خاص بیمه را به مشتری توصیه کند وقتی توزیع کننده بیمه بتواند یک قرارداد بیمه متفاوت ارائه دهدکه بهتر نیازهای مشتری را برآورده می کند.

در نوامبر سال 2019 ، FCA راهنمایی هایی را برای تولید کنندگان محصولات بیمه و توزیع کنندگان در زنجیره های توزیع بیمه عمومی به منظور روشن کردن انتظارات خود از بنگاه ها در بخش بیمه عمومی و حمایت خالص به دنبال تغییرات IDD مربوط به نظارت محصول و حاکمیت و پاداش کارگزار منتشر کرد. پاداش به طور گسترده تعریف شده است و شامل "درآمد کمیسیون ، توافق نامه های سهم سود ، هزینه ها و سایر مزایای اقتصادی یا غیر اقتصادی است که به عنوان بخشی از توزیع یک محصول بیمه دریافت می شود". پاداش که می تواند با بهترین منافع مشتری مغایرت داشته باشد شامل پاداش می شود که شرکت را برای ارائه محصولی که مطابق با خواسته ها و نیازهای مشتری نباشد ، ایجاد می کند ، یا جایی که پاداش رابطه معقولی با هزینه های مزایا و خدمات ندارد. کارگزار به مشتری ارائه می دهد. این امر باعث افزایش القاء و همچنین هزینه های دریافت شده مستقیم از مشتری می شود.

از کارگزاران انتظار می رود محصولاتی را که توزیع می کنند و ترتیب توزیع آنها را به صورت مداوم رصد کنند تا موقعیت هایی را که محصول ارزش مورد نظر را برای مشتریان فراهم نمی کند ، از جمله جایی که سطح پاداش دریافت شده آنها بر ارزش محصول تأثیر می گذارد ، بر ارزش محصول تأثیر بگذارد. با قانون منافع مشتری مغایر می شود. نمونه هایی از ارزش ضعیف بالقوه عبارتند از:

• توزیع کننده ای که سطح پاداش را دریافت می کند که هیچ رابطه معقولی با هزینه های آنها یا بار کار برای توزیع محصول ندارد.
• توزیع کننده ای که پاداش قابل توجهی را دریافت می کند که در آن دخالت آنها در زنجیره توزیع فایده ای فراتر از آنچه مشتری از محصول به هر حال دریافت می کند ، کم و زیاد نمی کند.
• توزیع کننده ای که پاداش دریافت می کند که آنها را برای پیشنهاد یا توصیه محصولی که نیازهای مشتری را برآورده نمی کند ، تشویق می کند ، یا آنها را برآورده نمی کند و همچنین محصول دیگری انجام می دهد.
• توزیع کننده ای که از تولید کننده محصول نرخ خالص دریافت می کند و قادر به تعیین پاداش خود با تعیین قیمت فروش نهایی خود است.

انتظار می رود کارگزاران در این سناریو به سازنده اطلاع دهند و در صورت لزوم ، نحوه توزیع محصولات را اصلاح کنند ، به عنوان مثال با متوقف کردن استفاده از یک روش توزیع خاص ، کاهش پاداش آنها یا متوقف کردن توزیع محصول. از تولید کنندگان انتظار می رود اطلاعات موجود در دسترس آنها را در نظر بگیرند و اطلاعاتی را در مورد هزینه های دیگر طرفین در زنجیره توزیع به منظور شناسایی ارزش ضعیف و در این مورد ، در نظر بگیرند که آیا ممکن است استراتژی توزیع محصول نیاز به تغییر داشته باشد یا خیر.

هنگام شناسایی شرایط احتمالی درگیری. کافی نیست که یک شرکت ممکن است در صورت عدم وجود یک ضرر احتمالی برای مشتری ، سود کسب کند.

از نظر مهم ، بر خلاف شرایطی که باعث ایجاد اختلافات احتمالی منافع می شود ، به افشای آن نمی توان به عنوان وسیله ای رضایت بخش برای تخلیه تعهدات شرکت طبق قوانین پاداش اعتماد کرد.

تضاد علاقه

قوانین تضاد منافع FCA در SYSC 10 با هدف کمک به واسطه های بیمه شناسایی درگیری ها و ایجاد رویه هایی برای مقابله با آنها به طور مؤثر است. IDD به طور قابل توجهی قوانین تضاد منافع را که در مورد واسطه های بیمه عمومی اعمال می شود ، تغییر نداد ، اگرچه مجموعه جدیدی از قوانین تضاد منافع برای بیمه گذاران به SYSC 3. 3 اضافه شده است.

هنگام شناسایی شرایط احتمالی درگیری ، به شرکتها توصیه می شود که به عنوان حداقل ، در نظر بگیرند:

• آنها به احتمال زیاد با هزینه مشتری سود مالی کسب می کنند.
• آنها به نتیجه معامله علاقه دارند.
• هرگونه مشوق برای نفع یک مشتری نسبت به مشتری دیگر وجود دارد.
• آنها به غیر از کمیسیون استاندارد یا هزینه خدمات ، القاء دریافت می کنند.

این آخرین اثبات ، کمیسیون ها و هزینه های استاندارد را از القاء متمایز می کند ، اما ممکن است موضوعاتی را در مورد "استاندارد" مطرح کند. کافی نیست که یک شرکت ممکن است در صورت عدم وجود یک ضرر احتمالی برای مشتری ، سود کسب کند.

IDD یک قانون دیگر را صادر کرد که به یک کارگزار نیاز دارد تا منافع یک شخص را مستقیم یا غیرمستقیم با کنترل به شرکت در نظر بگیرد.

راهنمایی برای بازار بیمه تجاری توسط سلف FCA، FSA، نمونه هایی از شرایطی را ارائه می دهد که در آنها احتمال بروز تعارض بیشتر است. اینها شامل مهمان نوازی و هدایای شرکتی، رسیدگی به خسارت و مقامات الزام آور، پشتیبانی آموزشی ارائه شده توسط بیمه گر، وام های «نرم» از بیمه گر با شرایط پایین تر از بازار و جایی که از قرار دادن بیمه برای تشویق بیمه گر استفاده می شود تا از همان واسطه استفاده کند تا واسطه های خود را قرار دهد. بیمه اتکاییاگرچه FCA این راهنما را حفظ نکرده است، اما اینها نمونه های مفیدی هستند که باید در نظر داشت.

مطالعه بازار FCA توجه را به این واقعیت جلب کرد که کارگزارانی که تسهیلاتی را طراحی می کنند که بیمه گران مختلف می توانند در آن شرکت کنند، و به عنوان عامل مدیریت عمومی (MGAs) عمل می کنند، می توانند هنگام انتخاب محل قرار دادن ریسک مشتری، منجر به تضاد منافع شوند. FCA دریافت که «کارگزاران نرخ های پاداش بالاتری را از قرار دادن ریسک در تسهیلات و MGAهای خود نسبت به بازار آزاد دریافت می کنند» و این «نسبت نسبتاً کوچک، اما رو به رشد از کل بازار» با 8 درصد ناخالص نوشته شده است. حق بیمه از طریق تسهیلات قرار می گیرد. قراردادهای خدمات مشاوره ای نیز می تواند منجر به تضاد منافع برای کارگزاران شود. FCA همبستگی قوی بین سهمی از کسب و کار که بیمه گران از کارگزاران برنده می شوند و هزینه هایی که آنها تحت قراردادهای جایابی و قراردادهای خدمات می پردازند پیدا نکرد، اما به این نتیجه رسید که به نظارت بر رعایت قوانین تضاد منافع موجود ادامه خواهد داد.

مدیریت موثر تعارضات

در صورتی که یک شرکت قادر به مدیریت یک تعارض به اندازه کافی نباشد، باید قبل از انجام هر یک از مشاغل آن مشتری، این موضوع را برای مشتری افشا کند. شکست در مدیریت یک تعارض به معنای عدم اطمینان معقول از هرگونه خطر آسیب رساندن به منافع مشتری است.

افشا باید:

• در یک محیط بادوام ساخته شود؛
• به وضوح بیان کنید که ترتیبات سازمانی و اداری ایجاد شده توسط شرکت برای اطمینان از جلوگیری از خطرات آسیب به منافع مشتری، با اطمینان معقول کافی نیست.
• شامل توصیف خاصی از درگیری؛
• خطرات ناشی از آن را برای مشتری توضیح دهید؛و
• شامل جزئیات کافی با در نظر گرفتن ماهیت مشتری باشد تا بتواند تصمیمی آگاهانه اتخاذ کند.

همچنین به شرکت ها هشدار داده می شود که از افشای اطلاعات به عنوان وسیله ای برای دور زدن الزامات مدیریت مناسب تعارضات استفاده نکنند.

بنگاهها باید ارزیابی کاملی از تجارت خود را انجام دهند تا فعالیتهایی را که پتانسیل ایجاد تضاد منافع را دارند و ارزیابی خطر چنین درگیری هایی را که در واقع ایجاد می شود ، انجام دهند. آنها سپس باید تصمیم بگیرند که سیستم های کنترل مورد نیاز است و چه کسی در تیم مدیریت مسئولیت نظارت و بررسی آن سیستم ها را بر عهده دارد.

IDD یک قانون تناسب جدید را معرفی کرد: ترتیبات اداری سازمانی یک شرکت برای مدیریت تضاد منافع باید متناسب با فعالیت های انجام شده ، سیاست های فروخته شده و نوع توزیع کننده بیمه شرکت باشد. IDD همچنین یک قانون را صادر کرد که به یک کارگزار نیاز دارد تا اطمینان حاصل کند که بدنه مدیریت آن به طور مکرر دریافت می کند و حداقل سالانه گزارش های کتبی در مورد تضادهای ثبت شده علاقه مند می شود.

افشای طبق قانون مشترک

براساس قانون مشترک ، مشتری مصرف کننده به عنوان بیش از حد از کمیسیون "عادی" یک کارگزار آگاهی خواهد داشت ، مشروط بر اینکه بیش از حد نباشد ، اما این ممکن است در مورد کمیسیون مشروط یا القاء صدق نکند. مگر اینکه او واقعیت (و احتمالاً مبلغ) هر کمیسیون یا القاء مشروط را فاش کند ، کارگزار می تواند با یک ادعای سود مخفی روبرو شود.

در Wilson v Hurstanger 2007 ، یک کارگزار وام که مشتریان مصرف کننده آن آگاه بودند که وی ممکن است کمیسیون اضافی را از وام دهنده دریافت کند (بالاتر از هزینه عادی وی) ، توسط دادگاه تجدید نظر پیدا شد که هنوز هم در نقض وظیفه است زیرا ،بدون دانستن مبلغ واقعی ، مشتریان وی نتوانستند رضایت آگاهانه خود را به تضاد احتمالی منافع بدهند.

دادگاه تجدیدنظر خاطرنشان كرد كه هیچ صلاحیت مشخصی برای گفتن اینكه وظیفه یك عامل برای افشای مبلغ واقعی است ، وجود ندارد ، اما با در نظر گرفتن اینكه وام گیرندگان در این بازار خاص احتمالاً آسیب پذیر و ناخوشایند هستند ، نتیجه گرفت كه افشای این اطلاعاتمبلغ "برای به خانه آوردن به چنین وام گیرندگان ، تضاد احتمالی منافع" لازم بود.

این یک مورد بیمه نبود ، اما ممکن است به قیاس در مورد وضعیت بیمه اعمال شود. با این حال ، در بیشتر انواع بیمه خرده فروشی ، میزان کمیسیون مشروط که برای هر مصرف کننده به دست می آید بسیار کم است (بسیار پایین تر از 240 پوند در Wilson v Hurstanger) ، و این باعث می شود که حداقل چنین ادعایی مطرح شود - حداقلبه صورت فردی

با این حال ، یک ادعای موفق می تواند منجر به این شود که به کارگزار دستور داده شود که مبلغ کمیسیون به دست آمده از هنجار بازار را به بیمه پرداخت کند. مسلماً ، دادگاه می تواند به کارگزار دستور دهد تا کل کارگزاری به دست آمده در حساب را بازپرداخت کند.

واسطه های بیمه ای که به عنوان مأمور بیمه شده مانند جمع یا مأمورین گره خورده عمل نمی کنند ، وظایف وفاداری را به بیمه شده مدیون نخواهند بود ، بنابراین هیچ وظیفه ای برای پاسخگویی بوجود نمی آید.

فروش خالص محافظت

قوانین افشای برای فروش محصولات "محافظت خالص" - بیماری بحرانی ، حمایت از درآمد و بیمه عمر غیر سرمایه گذاری - تحت ICOB ها در پایان سال 2012 به عنوان نتیجه ای از بررسی توزیع خرده فروشی FSA (RDR) تغییر یافت. IDD بر این قوانین تأثیر نمی گذارد.

FCA در حال حاضر در حال بررسی RDR و بررسی بازار مشاوره مالی مرتبط (FAMR) است تا اطمینان حاصل شود که قوانین فعلی تنظیم مشاوره و راهنمایی در مورد محصولات حفاظت خالص نیازهای فعلی مصرف کننده را برآورده می کند و برای هدف مناسب باقی می ماند. FCA پیش بینی می کند گزارش نهایی خود را در مورد این بررسی در نیمه دوم سال 2020 منتشر کند.

با شارلوت مکینتایر و دانیلا ایوانوا ، همچنین از ماسون های پینس نیز نوشتند.