نحوه ساخت ثروت جامعه

براساس OECD ، انگلیس پنجمین کشور نابرابر جهان است. ثروت مالی توسط اقلیت کوچکی نگهداری می شود ، 44 ٪ از ثروت انگلستان که تنها 10 ٪ از جمعیت را متعلق به آن است ، پنج برابر کل ثروت در فقیرترین نیمی. بیش از یک پنجم از جمعیت با وجود اکثر این خانواده ها که در محل کار هستند ، درآمدهای زیر خط فقر زندگی می کنند.

در سطح محلی ، این بدان معنی است که ثروت حاصل از کارگران ، مردم محلی ، جوامع ، شرکت های محلی و تجارت در شهرها و شهرهای ما به آنها باز نمی گردد ، بلکه در عوض توسط سهامداران دوردست به عنوان سود و سود سهام استخراج می شود.

داده های OECD در سال 2017 مشخص کرد که انگلیس تنها اقتصاد توسعه یافته است که در حالی که اقتصاد رشد می کند ، دستمزدها به صورت واقعی کاهش یافته است. در طول 30 سال گذشته ، ما شاهد قطع پیوندهای بین دستمزدها و رشد اقتصادی بودیم که این نابرابری را بیشتر به وجود آورده و منجر به توخالی از اقتصادهای محلی شده است.

راه حل

بازسازی ارتباط بین مردم و مکانهایی که ثروت ایجاد می کنند و کسانی که از آن بهره مند می شوند در قلب ایجاد ثروت جامعه است. ما می دانیم که شرکت های محلی یا با ذهنیت اجتماعی به احتمال زیاد به کار می روند ، خریداری و سرمایه گذاری می کنند. این بدان معنی است که به جای استخراج ثروت ، آنها به توسعه اقتصادی محلی کمک می کنند. به همین دلیل ، ساخت و ساز ثروت جامعه به دنبال ارتقاء شرکتهای متعلق به محلی و اجتماعی است.

برای تقویت بیشتر پیوند ، ساخت و ساز ثروت جامعه مدلهای مختلفی از مالکیت سازمانی را ترویج می کند. این موارد عبارتند از: Insourcing بخش عمومی ، شرکت های شهرداری ، مالکیت کارگران ، تعاونی ها ، مالکیت جامعه و مالکیت خصوصی محلی. این مدل ها ثروت ایجاد شده توسط کاربران ، کارگران و جوامع محلی را قادر می سازد تا به جای اینکه به عنوان سود برای سهامداران جمع شوند ، توسط آنها نگهداری شوند.

2. کار برق مالی برای مکان های محلی

چیدن

بخش بانکی انگلیس به جای سرمایه گذاری محلی و توسعه اقتصادی به بازارهای جهانی گرایش دارد. طی سالهای اخیر ، ما شاهد رکود وام به مشاغل کوچک و بسته شدن بسیاری از شاخه های محلی هستیم و ارتباط بین وام دهندگان و جوامع محلی آنها را کاهش می دهد. دسترسی به اعتبار خون بسیاری از مشاغل کوچک است که بدون آن برای کار و رقابت با بنگاه های بزرگتر برای ارائه کالا و خدمات تلاش می کنند.

راه حل

ساخت و ساز ثروت جامعه به دنبال افزایش جریان سرمایه گذاری در اقتصادهای محلی است. این کار را با استفاده از ثروت موجود در محلی انجام می دهد ، نه اینکه به دنبال جذب سرمایه ملی یا بین المللی باشد. به عنوان مثال ، صندوق های بازنشستگی مقامات محلی برای هدایت سرمایه گذاری از بازارهای جهانی به طرح های محلی تشویق می شوند. از بانکهای متعلق به رشد پشتیبانی می شود و بانکداری منطقه ای متهم به ایجاد توسعه اقتصادی محلی است.

همه این موارد به طور ایده آل برای کانال سرمایه گذاری به جوامع محلی قرار می گیرند در حالی که هنوز بازده مالی پایدار برای سرمایه گذاران دارند.

3. اشتغال منصفانه و فقط بازارهای کار

چیدن

ادامه رکود دستمزدهای واقعی ، فرسایش امنیت شغلی و افزایش قراردادهای صفر ساعت ، از دست دادن شغل ناشی از اتوماسیون ، به این معنی است که واقعیت اشتغال برای بسیاری از افراد در انگلیس به طور فزاینده ای بی نظیر است ، با بسیاری از مشاغل تمام وقت کار قادر به رسیدن به اهدافواددر سال 2018 ، جوزف رونتری گفت تعداد کارگران فقر 4 میلیون نفر به این معنی است که حدود 1 از 8 نفر اکنون به عنوان فقیر کار می کنند.

راه حل

ثروت جامعه نه تنها با هدف بهبود فرصت های شغلی بلکه حقوق کارگران نیز به عنوان مثال ، ترویج استخدام از مناطق با درآمد پایین ، شیوه های اشتغال فراگیر ، ارتکاب کارفرمایان به پرداخت دستمزد زندگی و ساخت و ساز مسیرهای پیشرفت برای کارمندان انجام می شود.

غالباً بزرگترین کارفرمایان در یک مکان ، مؤسسات لنگر رویکرد به اشتغال می توانند تأثیر مشخصی بر چشم انداز اشتغال و درآمد مردم محلی داشته باشند. همکاری با ادارات منابع انسانی در مؤسسات لنگر برای تحریک اقتصاد محلی از طریق اشتغال مترقی و فعالیت های بازار کار محلی ، ابزاری قدرتمند است.

4- تهیه مترقی کالاها و خدمات

چیدن

وقتی صحبت از نحوه هزینه پول و خدمات انجام شده توسط مؤسسات لنگر می آید ، هزینه اغلب عامل تعیین کننده غالب در چه کسی قرارداد را دریافت می کند. اعتبار محیط زیست ، ارزش اجتماعی و شرایط اشتغال مناسب و معقول ، ملاحظات ضعیف تر است.

راه حل

ساخت و ساز ثروت جامعه باعث تهیه مترقی کالا و خدمات می شود ، زیرا این قدرت هزینه می تواند ابزاری باشد که از طریق آن می توان از مزایای اقتصادی ، اجتماعی و زیست محیطی بیشتری برخوردار شد.

موسسات لنگر با تطبیق فرآیندهای تهیه و تصمیم گیری ، می توانند زنجیره های تأمین محلی و اکوسیستم شرکتهای محلی ، شرکتهای کوچک و متوسط ، مشاغل متعلق به کارمندان ، شرکتهای اجتماعی ، تعاونی ها و سایر اشکال مالکیت جامعه را ایجاد کنند. این مهم است زیرا این نوع مشاغل به احتمال زیاد از اشتغال محلی حمایت می کنند و تمایل بیشتری به چرخش ثروت و مازاد محلی دارند.

5- از نظر اجتماعی فقط از زمین و املاک استفاده کنید

چیدن

نحوه مالکیت و مدیریت دارایی های زمین و املاک از ویژگی های اصلی هر اقتصاد محلی است. مالکیت زمین به این دلیل است که این یک قدرت اقتصادی و سیاسی است و در انگلیس مالکیت زمین در دست معدود متمرکز است در حالی که کمترین ثروتمندان به هیچ وجه ثروت خالص املاک ندارند. وضعیت فعلی مالکیت زمین عامل اصلی نابرابری است ، زیرا چند صاحب خصوصی از گمانه زنی در بازارهای املاک بهره مند می شوند ، در حالی که اکثریت عواقب قیمت خانه های غیرقابل تحمل را متحمل می شوند.

تعداد زیادی از ثروت از طریق دارایی های زمین و دارایی مؤسسات لنگرگاه نگهداری می شود ، و در گذشته لنگرها برای اطمینان از اینكه اراضی عمومی از مزایای جامعه محلی ، به عنوان مثال تالارهای شهرداری شهرداری و پارک های محلی برخوردار است ، عمل می كنند. با این حال در دهه های اخیر بیش از 2 میلیون هکتار از اراضی عمومی به منافع خصوصی فروخته شده است ، اغلب با کمی نظارت یا پاسخگویی. این بدان معناست که ثروت قبلاً به نفع جوامع محلی به طور فزاینده ای توسط نخبگان محصور و اسیر شده است.

این روندها با شرایط ریاضتی تشدید شده اند ، به ویژه مقامات محلی به ویژه تحت فشار برای فروش دارایی های زمین و املاک به جای سرمایه گذاری در ارزش اجتماعی ، اقتصادی و زیست محیطی خود برای جامعه محلی.

راه حل

دارایی های محلی و دارایی های محلی پایه ای را نشان می دهد که از آن می توان ثروت محلی را از طریق اشکال عادلانه مالکیت ، مدیریت و توسعه جمع کرد. این دارایی ها از طریق یک رویکرد ثروت جامعه ، متعلق به راه هایی هستند که اطمینان حاصل می کنند که آنها ثروت را برای شهروندان محلی ایجاد می کنند ، نه اینکه توسط منافع خصوصی محصور شوند.

هدف در اینجا فقط این نیست که یک مقام محلی یا موسسه لنگر "زمین بیشتری" داشته باشد ، بلکه در عوض برای اطمینان از این که آنها به زمین می روند ، توسط مردم اداره می شود و برای مردم اداره می شود. این را می توان از طریق مفهوم "عوام"- این ایده- که زمین توسط نهادهای عمومی متعلق به همه ما است ، با هم درک کرد. برای دستیابی به این هدف ، صاحبان زمین های عمومی باید ساختارهای حاکمیتی و مدیریتی را توسعه دهند که در آن جوامع می توانند کنترل مستقیم دارایی های مشترک را به دست بگیرند ، به عنوان مثال از طریق انتقال دارایی های تحت بهره برداری به اعتماد به اراضی جامعه ، یا کار از طریق مشارکتهای دولتی. دولت محلی باید گروه های شهروندی را درگیر کند تا در هر سطح در مدیریت و مدیریت دارایی های شهرداری شرکت کنند.

لنگرها با پیشبرد یک رویکرد "عوام" به زمین و دارایی های عمومی ، می توانند اطمینان حاصل کنند که ساختمانهای مشترک ، پارک ها و سایر دارایی های ما به ایجاد اقتصادهای محلی خوب ، اطمینان از سرپرستی معقول محیط زیست و پیشبرد عدالت اجتماعی کمک می کنند.

موسسات لنگرگاه

اصطلاح "نهادهای لنگر" برای اشاره به سازمان هایی که در یک مکان حضور مهمی دارند ، معمولاً از طریق ترکیبی از: کارفرمایان بزرگ ، بزرگترین خریداران کالا و خدمات در محل ، کنترل مناطق بزرگ زمین و داشتن نسبتاًدارایی های Xed.

مؤسسات لنگر غالباً با مأموریت ، تاریخچه ها ، دارایی های فیزیکی و روابط محلی خود به یک مکان خاص گره خورده اند. موارد شامل مقامات محلی ، اعتماد NHS ، دانشگاه ها ، اتحادیه های کارگری ، مشاغل بزرگ محلی ، فعالیت های ترکیبی جامعه و بخش داوطلبانه و انجمن های مسکن است. واد

با هدایت اصول ساخت و ساز ثروت جامعه ، نهادهای لنگر می توانند نقش مهمی در ایجاد و تقویت روابط اقتصادی محلی ایفا کنند.