فصل 2 نظریه قیمت گذاری گزینه

نظریه قیمت گذاری گزینه با اختصاص یک قیمت ، معروف به حق بیمه ، براساس احتمال محاسبه شده که قرارداد در پول (ITM) در زمان انقضا به پایان می رسد ، ارزش یک قرارداد گزینه ها را تخمین می زند. در اصل ، نظریه قیمت گذاری گزینه ارزیابی ارزش منصفانه گزینه را ارائه می دهد ، که معامله گران در استراتژی های خود گنجانیده اند.

مدل های مورد استفاده برای گزینه های قیمت متغیرهایی از قبیل قیمت فعلی بازار ، قیمت اعتصاب ، نوسانات ، نرخ بهره و زمان را برای انقضاء برای ارزیابی نظری یک گزینه به حساب می آورند. برخی از مدل های متداول برای گزینه های ارزشمند عبارتند از: سیاه اسکلها ، قیمت گذاری گزینه های دوتایی و شبیه سازی مونت کارلو.

• نظریه قیمت گذاری گزینه یک رویکرد احتمالی برای اختصاص یک مقدار به یک قرارداد گزینه ها است.
• هدف اصلی نظریه قیمت گذاری گزینه محاسبه احتمال استفاده از گزینه یا در انقضاء در پول (ITM) است.
• افزایش بلوغ گزینه یا نوسانات ضمنی باعث افزایش قیمت گزینه می شود و همه چیز را ثابت نگه می دارد.
• برخی از مدلهای متداول برای گزینه های قیمت شامل مدل سیاه اسکول ها ، درخت دوتایی و روش شبیه سازی مونت کارلو هستند.

2. 2 درک تئوری قیمت گذاری گزینه

هدف اصلی نظریه قیمت گذاری گزینه محاسبه احتمال استفاده از گزینه یا ITM در انقضا و تعیین ارزش دلار به آن است. قیمت دارایی اساسی (به عنوان مثال ، قیمت سهام) ، قیمت ورزش ، نوسانات ، نرخ بهره و زمان انقضا ، که تعداد روزهای بین تاریخ محاسبه و تاریخ ورزش گزینه است ، متغیرهای شاغل هستند که به ریاضی می روندمدل هایی برای به دست آوردن ارزش عادلانه نظری یک گزینه.

تئوری قیمت گذاری گزینه ها همچنین عوامل خطر یا حساسیت های مختلفی را بر اساس آن ورودی ها ، که به عنوان "یونانیان" گزینه شناخته می شوند ، ناشی می کند. از آنجا که شرایط بازار به طور مداوم در حال تغییر است ، یونانیان وسیله ای را برای تعیین میزان حساسیت یک تجارت خاص به نوسانات قیمت ، نوسانات نوسانات و عبور از زمان به معامله گران ارائه می دهند.

هرچه یک سرمایه گذار مجبور به استفاده از این گزینه باشد ، احتمال ابتلا به آن و سودآوری در انقضا بیشتر خواهد بود. این بدان معنی است که ، همه گزینه های برابر و با ارزش طولانی تر با ارزش تر هستند. به همین ترتیب ، هرچه دارایی زیربنایی بی ثبات تر باشد ، شانس آن بیشتر می شود. نرخ بهره بالاتر نیز باید به قیمت های گزینه بالاتر تبدیل شود.

2. 3 ملاحظات ویژه

گزینه های قابل فروش به روش های مختلف ارزیابی نسبت به گزینه های غیر قابل بازاریابی نیاز دارند. قیمت گزینه های معامله شده واقعی در بازار آزاد تعیین می شود و مانند تمام دارایی ها ، ارزش می تواند با یک ارزش نظری متفاوت باشد. با این حال ، داشتن ارزش نظری به معامله گران این امکان را می دهد تا احتمال سود حاصل از تجارت آن گزینه ها را ارزیابی کنند.

تکامل بازار گزینه های مدرن به مدل قیمت گذاری 1973 که توسط فیشر بلک و میرون اسکولز منتشر شده است ، نسبت داده شده است. فرمول سیاه اسکولز برای به دست آوردن قیمت نظری برای ابزارهای مالی با تاریخ انقضا شناخته شده استفاده می شود. با این حال ، این تنها مدل نیست. مدل قیمت گذاری گزینه Binomial Cox ، Ross و Rubinstein و شبیه سازی مونت کارلو نیز به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد.

2. 4 با استفاده از تئوری قیمت گذاری گزینه Black-Scholes

مدل اصلی سیاه اسکول ها به پنج متغیر ورودی نیاز داشت-قیمت اعتصاب یک گزینه ، قیمت فعلی سهام ، زمان انقضا ، نرخ بازده بدون ریسک و نوسانات. مشاهده مستقیم نوسانات آینده غیرممکن است ، بنابراین باید تخمین زده یا ضمنی شود. بنابراین ، نوسانات ضمنی همانند نوسانات تاریخی یا تحقق یافته نیست.

مدل سیاه اسکولز ، یکی از مدلهای بسیار مورد توجه قیمت گذاری ، فرض می کند که قیمت سهام از توزیع نرمال خارج می شود زیرا قیمت دارایی نمی تواند منفی باشد. فرضیات دیگر توسط این مدل این است که هیچ هزینه معامله یا مالیات وجود ندارد ، که نرخ بهره بدون ریسک برای همه سررسیدها ثابت است ، که فروش کوتاه اوراق بهادار با استفاده از عواید مجاز است ، و هیچ فرصت داوری وجود نداردخطر.

بدیهی است که برخی از این فرضیات همه یا حتی بیشتر اوقات صادق نیستند. به عنوان مثال ، این مدل همچنین فرض می کند که نوسانات نسبت به طول عمر گزینه ثابت است. این غیر واقعی است و به طور معمول اینگونه نیست ، زیرا نوسانات با سطح عرضه و تقاضا در نوسان است.

از این رو ، اصلاحات در مدل های قیمت گذاری گزینه ها شامل نوسانات است که به شکل نوسانات ضمنی برای گزینه هایی که در طیف وسیعی از قیمت های اعتصاب برای گزینه هایی با همان تاریخ انقضا وجود دارد ، اشاره دارد. شکل حاصل غالباً یک لبخند یا "لبخند" را نشان می دهد که در آن ارزش نوسانات ضمنی برای گزینه های خارج از پول (OTM) بالاتر از کسانی است که در قیمت اعتصاب نزدیک به قیمت ساز اصلی هستند.

علاوه بر این ، اسکول های سیاه فرض می کنند که گزینه های قیمت گذاری به سبک اروپایی هستند ، فقط در بلوغ قابل اجرا هستند. این مدل اجرای گزینه های سبک آمریکایی را که می تواند در هر زمان قبل و از جمله روز انقضا قابل استفاده باشد ، در نظر نمی گیرد. از طرف دیگر ، مدل های دوتایی یا trinomial می توانند هر دو سبک از گزینه ها را اداره کنند زیرا می توانند در هر نقطه از زمان زندگی خود ، ارزش گزینه را بررسی کنند.