بازارهای خصوصی: هنوز آب ها عمق دارند

تورم ، نرخ بهره بالاتر و کاهش سرعت اقتصادها ، بازارهای دولتی و خصوصی را آزمایش می کند ، اما عوامل اصلی خطر دوم - عدم اعتبار و کدورت - ممکن است سرمایه گذاران را در دریا گم کند.

اکنون کانون توجه در بازارهای خصوصی محکم است ، اما موقعیت آنها در بازارهای مالی و رابطه آنها با بازارهای عمومی نتیجه ده ها سال تکامل است. بلوغ و تنوع سرمایه گذاری در سرمایه گذاری در 30 سال گذشته نشان دهنده چگونگی کار بازارهای دولتی و خصوصی برای تأمین بودجه مشاغل در تمام مراحل توسعه - از راه اندازی تا تأسیس و حتی پریشانی است.

بازار وام به طور گسترده سندیکا (BSL) وام های خصوصی مبتنی بر بانک را به عنوان جایگزینی برای بازارهای درآمد و حقوق صاحبان سهام در دهه 1990 باز کرد. با رشد بازار BSL-ابتدا از طریق رونق فنی دهه 2000 ، سپس از طریق بازار بحران قبل از مالی (که بازار اروپا را باز کرد) و سرانجام از طریق گاو نر یک دهه گذشته به علاوه-این امر باعث شد تا سهام خصوصی و شرکت های خصوصی امکان پذیر باشد. برای افزایش مقادیر فزاینده بودجه برای خرید و فروش همیشه بیشتر. به استثنای رتبه های خود ، شرکت های خصوصی در ضمن حفظ دسترسی به بازارهای سرمایه ، توانسته اند خصوصی بمانند.

وابستگی متقابل بین تنظیم کنندگان ، وام گیرندگان و سرمایه گذاران رشد کرده و باعث رشد بیشتر بازار خصوصی می شود. پایگاه سرمایه گذار تحت سلطه بانکی متنوع است که از طریق رشد صندوق های نرخ اولیه ، صندوق های اعتباری و بازار تعهدات وام وثیقه (CLAN) شامل موسسات می شود.

حقوق صاحبان سهام خصوصی در رشد پول نهادی طی 15 سال گذشته یکپارچه بوده است. بنگاهها سرمایه ای مهم را افزایش داده اند ، به خصوص از زمان قانون Dodd-Frank در سال 2010 ، که باعث تغییر بودجه به غیر بانکی ها شد. رشد سهام خصوصی بازارهای خصوصی از همه نوع را تغذیه می کند: وام خصوصی ، املاک و مستغلات ، زیرساخت ها و اکنون سرمایه گذاری در حال رشد در انرژی و منابع طبیعی.

رشد سهام خصوصی از گسترش مشاغل بازار میانه از طریق ساختارهای تأمین کننده سرمایه گذار از جمله صندوق های اعتباری خصوصی ، شرکت های توسعه تجارت (BDC) ، صندوق های نزدیک به بازار میانه و در حال حاضر فاصله گرفته است. هنگامی که این سرمایه گذاران نهادی را درگیر می کند ، وام های غیر بانکی با شرایط نزدیک به عدالت به بانک ها وارد فرآیند جمع آوری کمک های مالی شده است. نقش موجود در سهام خصوصی در بازار BSL این گسترش را کاهش داد ، زیرا قبلاً هم به عنوان حامی شرکتهای بزرگ و هم به عنوان یک سرمایه گذار از طریق حضور مدیر نهادی خود عمل کرده بود.

اکنون چالش این است که با رشد بازارهای خصوصی ، رابطه آنها با بازارهای خرده فروشی نیز انجام می شود و در نتیجه باعث افزایش نظارت نظارتی می شود. از آنجا که اقتصاد جهانی در دوران دشوار حرکت می کند ، از طریق پیش فرض و بازسازی ، خطر قابل توجهی از ضرر در بازارهای خصوصی وجود دارد. کدورت در بازارهای خصوصی ارزیابی خطرات در زمان واقعی را برای سرمایه گذاران نهادی دشوار می کند و حتی برای سرمایه گذاران خرده فروشی نیز دشوارتر است.

در حال افزایش جزر و مد همه قایق ها را بالا می برد

طی یک دهه گذشته ، بازارهای خصوصی به بخشی جدایی ناپذیر از بازارهای سرمایه تبدیل شده اند. بسته به ویژگی های وام گیرنده - اندازه ، استراتژی ، بخش ، مکان - بازارهای خصوصی می توانند گزینه بودجه سفارشی تری را ارائه دهند که از شرکت ها در مراحل اولیه رشد پشتیبانی می کند. سرمایه گذاری های بازار خصوصی تمایل به خرید و نگه داشتن دارند ، به این معنی که آنها دارای یک افق سرمایه گذاری بلند مدت و ساختار بودجه انعطاف پذیر هستند و می توانند از استراتژی های کل بازده پشتیبانی کنند و مدلهای تجاری را که در سالهای اولیه منفی هستند ، تحمل کنند.

بازارهای خصوصی از رشد مدلهای تجاری نوآورانه و تحول آمیز در مراقبت های بهداشتی و فناوری پشتیبانی کرده اند. آنها مقیاس پذیری و بلوغ مدلهای تجاری در بازار میانه را مانند خدمات PET ، گرمایش ، تهویه و تهویه مطبوع یا مناظر از طریق بودجه سرمایه و ادغام در دسترس فعال کرده اند. در یک سال گذشته ، با خشک شدن نقدینگی در بازارهای عمومی ، آنها اجازه داده اند که بازارهای اعتباری باز و عملکرد خود را باز کنند. این امر عمدتاً به این دلیل است که ، در حالی که "اعتبار خصوصی" اغلب به عنوان یک نوع بودجه کاملاً مشخص توصیف می شود ، خطوط بین دولتی و خصوصی برای چندین دهه تار شده است. آنها به ویژه در مورد شفافیت و نقدینگی ، بازارهای بسیار متفاوتی باقی می مانند.

شفافیت بازار اولیه و ثانویه در طیف "بدهی عمومی به خصوصی" متفاوت است. شرکت های دولتی که بودجه را از طریق اوراق قرضه عمومی یا سهام عدالت افزایش می دهند شفاف ترین هستند. آنها باید صورتهای مالی در دسترس عموم را حفظ کنند و بازارهای ثانویه آنها بسیار مایع است. این امر به مدیران این امکان را می دهد تا در میان جریان مداوم اطلاعات در مورد سلامت مداوم شرکتهای دولتی ، پرتفوی خود را به طور فعال مدیریت کنند.

شرکت های خصوصی که از طریق BSL ها ، نوعی بدهی خصوصی را جمع می کنند ، لازم نیست که صورتهای مالی در دسترس عموم را حفظ کنند ، اما آنها به BSL های خود نیاز دارند که توسط یک سازمان رتبه بندی آماری شناخته شده ملی رتبه بندی شوند. این رتبه ممکن است تنها نشانه ای در دسترس عمومی از سلامت اعتبار یک وام گیرنده باشد. بیشتر بازار BSL دارای نقدینگی بازار ثانویه قابل پیش بینی و قیمت گذاری مستقل از مارک به بازار برای ارائه شفافیت در بازار ثانویه است.

اعتبار خصوصی در انتهای این طیف است. این بدهی در یک بازار ثانویه معامله نمی شود: وام ها به طور مستقیم بین وام دهنده و وام گیرنده مذاکره می شوند ، و اطلاعات کمی در مورد سلامت اعتباری وام گیرندگان در دسترس است.

رشد وام های خصوصی به ویژه طی یک دهه گذشته مشخص شد زیرا سرمایه گذاران به دنبال بازده و بازده بودند. نرخ بهره پایین به بازارهای سرمایه اجازه می دهد بدهی را با نرخ های کم تاریخی افزایش دهد و سرمایه گذاری را در تعداد فزاینده ای از وسایل نقلیه سرمایه گذاری که برای بازارهای نهادی و خرده فروشی انجام می شود ، تشویق کند. صندوق های دارایی جایگزین - از جمله سهام خصوصی ، بدهی خصوصی ، سرمایه سرمایه گذاری و دارایی های واقعی - به دلیل این تزریق گسترده سرمایه سرمایه گذاری گسترش یافته است. سرمایه گذاری های انجام شده توسط این وجوه از شرکت های اولیه تا اواخر مرحله ، بدهی های ارشد تضمین شده به حقوق صاحبان سهام و تأمین مالی پروژه به امور مالی شرکت ها متغیر است.

اما بازارهای خصوصی دقیقاً همین است - خصوصی - و پیگیری جریان بودجه سهام خصوصی از طریق سرمایه گذاری ، شبیه به پیمایش هزارتوی در تاریکی است. دید کم است و پیچ و تاب و چرخش بی شمار است. پیش بینی این که بودجه به کجا پایان می یابد و چقدر اختصاص می یابد دشوار است.

رونق در بازارهای خصوصی ، به ویژه در وام های خصوصی ، در یک دهه گذشته با نرخ بهره پایین و رشد اقتصادی قوی دامن زده شد. سوئیچ به نرخ های بالاتر برای بیشتر با تورم بالا و ادامه خطر رکود ، باعث افزایش پیش فرض برای همه وام گیرندگان-به ویژه بازارهای خصوصی می شود. کدورت بازارهای خصوصی و عدم وجود بازار ثانویه و نقدینگی کوتاه مدت ممکن است مسئله ای باشد.

بازارهای عمومی به عنوان Wellspring of Private

تعامل وام های دولتی و خصوصی در بازارهای اعتباری امروز به تکامل وام های بانکی با نرخ شناور به BSL باز می گردد. وام های بانکی با نرخ شناور در دهه 1990 به دنبال ایجاد وجوه نرخ اولیه شکوفا شد. این وجوه با توجه به اینكه آنها بازده برتر صندوق های بازار پول را فراهم می كنند ، افزایش یافت. با وجود وام های شرکتی سوداگرانه ، موقعیت امنیتی ارشد آنها باعث خطر نسبتاً کم شد. صندوق های نرخ اولیه در ابتدا در صندوق های بسته قرار داشتند و به دلیل عدم اعتبار آنها ، بازخریدها را محدود و کنترل می کردند ، اما در نهایت آنها از طریق صندوق های پایان باز گسترده تر شدند. گرچه شرایط بازار برای وام گیرندگان شرکتها رسیده بود ، اما تقاضای فزاینده از طریق ساختار وسایل نقلیه سرمایه گذار عامل اصلی رشد بازار BSL بود.

مدیران دارایی جایگزین در طی یک دهه گذشته وجوه جدیدی را ایجاد کرده اند که به بدهی خصوصی اختصاص داده شده اند و مقیاس در این صنعت را برای رقابت با BSL ها اضافه می کنند. همراه با بازده بالا و BSL ، مدیران سهام خصوصی به عنوان منبع بودجه بدهی که مقیاس و انعطاف پذیری را ارائه می دهد ، اعتبار خصوصی را به خود اختصاص داده اند. Pitchbook LCD تخمین می زند که ارزش بازار BSL نهادی تقریباً 1. 4 تریلیون دلار است ، در مقایسه با 1. 5 تریلیون دلار برای اوراق بهادار با بازده بالا ، و پیشین اندازه دارایی های بدهی خصوصی تحت مدیریت را با 1. 3 تریلیون دلار قابل مقایسه تخمین می زند. این سه منبع بودجه زیربنای بازار مالی اهرم است.

طی یک دهه گذشته ، بازارهای خصوصی به طور قابل توجهی رشد کرده اند. قانون Dodd-Frank باعث انتقال اولیه از بانک ها شد و سپس محیط پایین نرخ بهره رشد را پرورش داد. برای شرکت ها ، تبدیل شدن یا ماندن ، خصوصی تر پس از آنکه قانون Sarbanes-Oxley الزامات گزارشگری مالی-و هزینه-را برای شرکت های دولتی در سال 2002 برداشت ، جذاب تر بود. کمبود شرکت هایی که مایل به رفتن از عمومی به خصوصی هستند.

در حالی که بدهی خصوصی منبع تأمین بودجه برای بازار میانه بود ، پس از بحران مالی جهانی ، بین وام دهندگان ، سرمایه گذاران و وام گیرندگان بیشتر به دست آورد. برای وام دهندگان ، قانون Dodd-Frank هزینه های سرمایه را به دلیل وام های تحت فشار به شرکت های خطرناک به بانک ها محکم کرد. بانکها از وام به شرکتهای کوچک تا بازار میانه عقب کشیدند و فرصت هایی را برای وام دهندگان غیر بانکی ایجاد کردند تا شکاف را پر کنند. بین سالهای 2010 و 2022 ، AUM از سهام خصوصی و صندوق های بدهی خصوصی هر کدام حدود 4. 3 برابر افزایش یافت و به ترتیب به 7. 6 تریلیون دلار و 1. 3 تریلیون دلار رسید. بخش اعظم این رشد پس از سال 2019 اتفاق افتاد.

برای سرمایه گذاران ، بازده بالاتر و نوسانات پایین تر از دارایی های خصوصی - نتیجه مستقیم عدم اعتبار و عدم قیمت گذاری ثانویه بازار - جذاب بود. برای وام گیرندگان ، سهولت و یقین اجرای بودجه از وام دهندگان مستقیم ، اعتبار خصوصی را جایگزین جذاب برای بازار BSL کرد. در مواقع جابجایی و عدم اطمینان ، هنگامی که بودجه در بازارهای گسترده سندیکا و اوراق قرضه به چالش کشیده شد ، پودر خشک بدهی خصوصی منبع سرمایه ای باقی مانده است که می تواند به سرعت برای حمایت از معاملات مستقر شود.

سرمایه گذاران تخصیص دارایی های جایگزین خود را افزایش دادند و با پودر خشک ، سهام خصوصی جهانی و سرمایه گذاری با سرمایه گذاری با سرمایه گذاری در سال 2021 به یک دهه ارتفاع رسیدند و بیش از 600 میلیارد دلار از بیش از 3700 معاملات برخوردار بودند. سهام خصوصی و بدهی خصوصی به ویژه در هم تنیده است. بنگاههای سهام خصوصی به طور معمول گزینه های تأمین مالی شرکت های حمایت شده خود را از بازار اعتباری خصوصی با بازده بالا ، که در آن بدهی در ترازنامه شرکت حمایت مالی قرار دارد ، ارزیابی می کنند. در طول 10 سال گذشته ، ما شاهد همگرایی بین بازارهای گسترده و مستقیم وام دهی هستیم زیرا حامیان و وام گیرندگان هنگام ارزیابی منابع بودجه ، هر دو را به طور فزاینده ای در نظر می گیرند.

با افزایش بازار بدهی خصوصی ، گروه های کوچکی از وام دهندگان (باشگاه ها) قادر به افزایش وام های بزرگتر-از جمله بسته های تأمین مالی چند میلیارد دلاری هستند.

حجم معامله در سال 2022 35 درصد به حدود 400 میلیارد دلار بازگردد. حتی با وجود این عقب نشینی شدید ، در دومین سطح بالاترین سطح خود از سال 2012 ، حجم M& A بالا رفته است. از آنجا که سرمایه گذاران سعی کردند در سال 2022 جای خود را در شرایط نامشخص بازار پیدا کنند ، تأمین اعتبار معامله دشوارتر شد. شرکت های سهام خصوصی اکنون با زمان های طولانی تر و مسیرهای خروجی کمتری روبرو هستند. بازارهای بی ثبات ، خروج های IPO پر سود را کاهش داده اند ، در حالی که شرایط تأمین مالی به چالش کشیده شده است ، خرید ثانویه را دشوارتر کرده است. در حالی که این مسیرهای خروج ممکن است محدود باشد ، برخی از شرکت های تخصصی با ادغام ، مانند بخش فناوری ، موفقیت پیدا می کنند. با این حال ، زمان نگه داشتن طولانی تر به طور بالقوه جمع آوری کمک های مالی جدید خصوصی را کاهش می دهد.

دریاهای خشن پیش رو

رشد در بازارهای خصوصی طی یک دهه گذشته همزمان با دوره ای از نرخ بهره بسیار پایین بود. هزینه های پایین تأمین مالی باعث شده است تا سهام خصوصی بیشتر معاملات خصوصی قابل دوام باشد و وام گیرندگان می توانند با کمترین هزینه بدهی آنها هزینه های بهره را برآورده کنند. با نرخ معیار مانند لندن بین بانکی ، نرخ تأمین اعتبار یک شبه و نرخ صندوق های فدرال که 5 ٪ آن را تحت فشار قرار می دهد ، جایگزین آن می شود ، وام گیرندگان اهرمی می توانند در مورد توانایی آنها در ارائه بدهی خود با حساب روبرو شوند. این کار مدیران و سرمایه گذاری های آنها و همچنین چارچوب بازار خصوصی را آزمایش می کند که سرمایه گذاران را در زمان های مشکل دار راهنمایی می کند.

برای سهام خصوصی و صندوق های بدهی خصوصی ، دریاهای خشن منجر به واگرایی در عملکرد وجوه توسط Vintage یا توسط مدیر می شوند. به نظر می رسد که شراب هایی که مقادیر زیادی از سرمایه را مستقر کرده اند ، قبل از افزایش شدید نرخ ها ، نسبت به مواردی که در زمان بالاتر بودن نرخ ها سرمایه گذاری می کردند و چند برابر کمتر بودند ، در یک تکان دهنده تر قرار می گیرند.

از طرف بودجه ، دقیقاً همانطور که وام گیرندگان عادت داشتند که گزینه های تأمین مالی بیشتری را در مورد اوراق بهادار با بازده بالا ، BSL و اعتبار خصوصی ارائه دهند ، بازپرداخت سرمایه گذاران از دارایی های خطرناک در سال 2022 گزینه های تأمین مالی محدود برای بسیاری از وام گیرندگان ضعیف تر. برای برخی ، اعتبار خصوصی ممکن است تنها منبع تأمین بودجه باشد. و هزینه آن بودجه رو به افزایش بود.

نرخ های بالاتر در حال حاضر منابع جدید رقابت را به بازار خصوصی اضافه کرده است. اگر بتوانند دارایی های ریسک نقدینگی و پایین تری را پیدا کنند که عملکرد قابل قبولی را ارائه می دهند ، ممکن است سرمایه گذاران حاضر به جستجوی بازده در بازارهای خصوصی نباشند.

روزهای وام های میانی که به طور خودکار به طور خودکار مشخص می شوند به پایان رسیده اند. این دیگر به عنوان دستورالعمل های اصلی مبتنی بر سهام خصوصی و سرمایه گذاری سرمایه گذاری و سرمایه گذاری سرمایه گذاری و موسسه حسابداران عمومی معتبر آمریکا ، دیگر قابل قبول نیست و به روز شده است ، و تغییرات مادی در استانداردهای حسابداری وجود داشته است ، یعنی به دلیل. IFRS 9. سرمایه گذاران در همه سطوح می خواهند بدانند که سرمایه گذاری های آنها و وثیقه اساسی در هر دو کوتاه مدت و بلند مدت ارزش دارند. اما در دستورالعمل های فعلی ، قیمت دارایی های بازار خصوصی ممکن است نسبت به همتایان معامله شده عمومی آنها چسبیده تر باشد.

ارزیابی های مارک به بازار از سهام عمومی بر اساس داده های تجاری در زمان واقعی انجام می شود. ارزیابی اوراق بهادار بر اساس داده های تجارت در زمان واقعی نیز انجام می شود ، در حالی که BSL ها اغلب براساس پیشنهادات نشانگر معامله گران است. ارزش منصفانه برای اعتبار خصوصی نشان دهنده عدم وجود بازار ثانویه است.

براساس رویکرد مبتنی بر اصلی ، مدیران دارایی های خصوصی در نحوه مقابله با ارزیابی یا خدمات ارزیابی مورد استفاده از آنها اختیار دارند. ارزش گذاری برای انجام معاملات شامل تعیین نرخ تخفیف مناسب برای ریسک پذیری جریان های نقدی است که وام پیش بینی می شود ، همراه با تعدیل حق بیمه های نقدی ، مبنای مدت زمان ، مبنای کیفیت اعتبار و سطوح مختلف میثاق. برای معاملات غیر عملکردی ، از رویکرد بازیابی خالص نیز می توان برای برآورد ارزش منصفانه استفاده کرد. روش بازیابی خالص با انجام تجزیه و تحلیل مناسب آبشار استفاده می شود.

اگرچه سهام عمومی و اوراق قرضه در سال 2022 کاهش شیب دار را تجربه کردند ، اما بازده بازار خصوصی پایدارتر بود. در حالی که شاخص S& P 500 در هر یک از سه چهارم اول 2022 عقب نشینی کرد و 24 ٪ کاهش یافت ، شاخص سهام خصوصی Preqin در مدت مشابه فقط 3 ٪ کاهش یافت. بازده صندوق های اعتباری خصوصی ، که بسیاری از آنها در بدهی های امن ارشد شرکت های میانه سرمایه گذاری می کنند ، مسطح بودند زیرا سود در سه ماهه اول سال 2022 با کاهش در سه ماهه سوم آن سال جبران شد. بازده کل برای صندوق های دارایی واقعی ، که سرمایه گذاری ها را با جریان نقدی ثابت که توسط دارایی های ملموس پشتیبانی می شوند ، هدف قرار می دهند ، در هر سه ماه مثبت بودند.

واگرایی بین قیمت گذاری دارایی های بازار دولتی و خصوصی می تواند منجر به اختلاف بین بازارها شود. به عنوان مثال ، صندوق BREIT با محوریت املاک و مستغلات Blackstone پس از دستیابی به محدودیت های برداشت ماهانه و سه ماهه ، برداشت سرمایه گذار را محدود کرد. این برداشت ها بخار به دست آورد زیرا سایر صندوق های املاک و مستغلات عمومی ضرر و زیان شدیدتری نسبت به Breit نشان دادند.

به جلو نگاه می کنیم: بادهای منصفانه و دریاهای زیر

بازارهای خصوصی به طور فزاینده ای در بازارهای مالی و اقتصاد واقعی یکپارچه شده اند ، همانطور که از وسعت شرکتهای تحت حمایت سهام خصوصی و شیوع آنها در بین شرکتهای دارای درجه سوداگرانه مشهود است. تطبیق پذیری و اطمینان از اعتبار خصوصی آن را به منبع رقابتی بودجه برای بازار مالی اهرم تبدیل کرده است. تغییر دریا نرخ بهره بالاتر برای کمتر ، آزمایش جدیدی را ایجاد می کند که برندگان را از بازنده ها جدا می کند.

همانطور که آب همیشه سطح خود را پیدا می کند ، بازارهای خصوصی نیز خواهند بود. ضرر و زیان وجود خواهد داشت ، اما شرکت کنندگان فصلی هستند ، احزاب باتجربه هستند و بازارهای خصوصی اکنون بخشی تعبیه شده از روند جمع آوری سرمایه هستند. آنها از شرکتهای نوپا از طریق راه حل های بودجه سفارشی ، تعهدات بلند مدت و روابط نزدیکتر پشتیبانی می کنند و همچنین می توانند به دلیل نقدینگی و پختگی ، نقش بانکها را در بودجه بزرگتر شرکت ها به عهده بگیرند. اگرچه افزایش نرخ ممکن است خطرات را در بازارهای اعتباری خصوصی و عمومی در معرض خطر قرار دهد ، اما انتظار داریم که بازارهای خصوصی در اینجا بمانند. آنها به احتمال زیاد همچنان یک منبع جدایی ناپذیر برای بودجه برای آینده هستند و نیازهای مدل های رشد جدید و نوآورانه مانند CleanTech و مراقبت های بهداشتی و همچنین M& A شرکت های بزرگ سنتی را برآورده می کنند.

مقاله بعدی: افزایش به چالش: کند شدن چرخه های سرمایه گذاری استراتژی های سهام خصوصی

این مقاله توسط یک بخش از نمایندگان S& P Global و در شرایط خاص نویسندگان مهمان خارجی تألیف شده است. نظرات بیان شده از نویسندگان است و لزوماً بازتاب دیدگاه ها یا مواضع هر موجودی را که نمایندگی می کنند منعکس نمی کنند و لزوماً در محصولات و خدماتی که نهادها ارائه می دهند منعکس نمی شوند. این تحقیق انتشار S& P Global است و در مورد رتبه بندی های اعتباری فعلی یا آینده یا روش های رتبه بندی اعتبار اظهار نظر نمی کند.