فروش وام چیست؟

اوراق بهادار فرآیند تبدیل دارایی های غیر قابل تقسیم به اوراق بهادار قابل معامله است. این یک فرایند مالی ساختاری است که با جمع کردن ابزارهای بدهی در استخر ، خطر را توزیع می کند و اوراق بهادار جدیدی را که توسط استخر پشتیبانی می شود صادر می کند.

هنگامی که یک بانک یا موسسه مالی برای تأمین مالی تسهیلات جدید به سرمایه اضافی نیاز دارد ، برای جمع آوری صندوق ، به جای فروش دارایی ، موسسه مالی تصمیم می گیرد بخشی از وام را به یک متولی که به عنوان وسیله نقلیه ویژه با هدف ویژه شناخته می شود ، بفروشد (SPV) و صندوق را از جلو جمع کنید و دارایی وام را از ترازنامه موسسه حذف کنید. SPV دارایی را به عنوان وثیقه در ترازنامه نگه می دارد و اوراق قرضه را برای سرمایه گذاران صادر می کند. از درآمد حاصل از آن اوراق بهادار برای پرداخت مبدأ برای دارایی ها استفاده می کند.

این فصل شامل بخش های زیر است:

2. 2 جریان فرآیند اوراق بهادار

فرایند دقیق اوراق بهادار با اجزای معمولی با اجزای معمولی در نمودار زیر توضیح داده شده است:

نقش ها و مسئولیت های مؤلفه های مختلف درگیر در ساختار اوراق بهادار در زیر توضیح داده شده است:

• وام گیرنده - فردی یا سازمانی که از موسسه مالی / بانک وام دریافت می کند و پرداخت ماهانه را پرداخت می کند.
• وام مسکن - به عنوان تسهیل کننده بین وام گیرنده و وام دهنده عمل می کند. کارگزار وام مسکن پس از بسته شدن وام ، درآمد هزینه را دریافت می کند.
• صادرکننده - یک نهاد ویژه با هدف ورشکستگی (SPE) برای تسهیل اوراق بهادار و صدور اوراق بهادار به سرمایه گذاران تشکیل شده است.
• وام دهنده - موجودی که تحت حمایت و وجوه وام هایی قرار می گیرد که در نهایت برای ورود به اوراق بهادار به SPE فروخته می شود. وام دهندگان برای خرید وام و هزینه ها با پول نقد جبران می شوند. در بعضی موارد ، وام دهنده ممکن است با کارگزاران وام مسکن قرارداد داشته باشد. وام دهندگان می توانند بانک یا غیر بانکی باشند.
• سرویس دهنده - نهاد مسئول جمع آوری پرداخت وام از وام گیرندگان و انتقال این پرداخت ها به صادرکننده برای توزیع به سرمایه گذاران. این سرویس دهنده به طور معمول با هزینه های مبتنی بر حجم وام های سرویس دهنده جبران می شود. این سرویس دهنده به طور کلی موظف است پرداخت وام دهندگان را به صادرکننده حداکثر کند و مسئولیت رسیدگی به وام های بزهکار و سلب حق بیمه را بر عهده دارد
• معتمد - شخص ثالثی که برای نمایندگی منافع سرمایه گذاران در یک اوراق بهادار منصوب شده است. متولی تضمین می کند که اوراق بهادار همانطور که در اسناد اوراق بهادار بیان شده است ، عمل می کند ، که ممکن است شامل تعیین هایی در مورد رعایت سرویس دهنده با معیارهای خدمات تعیین شده باشد.
• اسناد اوراق بهادار - اسناد اوراق بهادار را ایجاد می کنند و نحوه عملکرد آن را مشخص می کنند. یکی از اسناد اوراق بهادار ، توافق نامه جمع آوری و سرویس دهی (PSA) است که قراردادی است که نحوه ترکیب وام ها در یک اوراق بهادار ، اداره و سرویس دادن وام ها ، بازنمودها و ضمانت نامه ها و استراتژی های کاهش ضرر مجاز را که خدمتکار می تواند تعریف می کند ، تعریف می کند. در صورت پیش فرض وام اجرا کنید.
• Underwriter - صدور اوراق بهادار را به سرمایه گذاران اداره می کند.
• ارائه دهنده تقویت اعتبار - معاملات اوراق بهادار ممکن است شامل تقویت اعتبار (طراحی شده برای کاهش ریسک اعتباری ساختار) ارائه شده توسط شخص ثالث مستقل در قالب نامه های اعتباری یا ضمانت نامه باشد.

همه اوراق بهادار یکسان نیستند. به عنوان مثال ، وام دهنده و سرویس دهنده گاهی اوقات همان موجودیت هستند ، یا در سایر ترتیبات کارگزاران ممکن است نقشی ایفا نکنند.

اوراق بهادار نقش وام دهنده را می گیرد و آن را به اجزای جداگانه می شکند. بر خلاف روابط سنتی تر بین وام گیرنده و وام دهنده ، اوراق بهادار شامل فروش وام توسط وام دهنده به یک مالک جدید-صادرکننده-است که سپس اوراق بهادار را به سرمایه گذاران می فروشد. سرمایه گذاران در حال خرید "اوراق" هستند که آنها را به سهمی از پول نقد پرداخت شده توسط وام گیرندگان در وام های خود پرداخت می کنند. هنگامی که وام دهنده وام را به صادرکننده فروخته است ، وام دهنده دیگر این قدرت را ندارد که وام را بازسازی کند یا سایر اسکان را برای وام گیرنده خود تهیه کند. این مسئولیت یک سرویس دهنده ، که پرداخت وام مسکن را جمع می کند ، آنها را برای پرداخت به سرمایه گذاران به صادرکننده توزیع می کند و اگر وام گیرنده نتواند پرداخت کند ، اقدامات برای بازپرداخت پول نقد برای سرمایه گذاران انجام می شود. سرویس دهنده فقط می تواند آنچه را که اسناد اوراق بهادار به آن اجازه می دهد انجام دهد. این قراردادها ممکن است انعطاف پذیری سرویس دهنده در بازسازی وام ها را محدود کند

به عنوان مثال ، فرض کنید که یک موسسه مالی 10 وام مسکن را با ارزش 5،000،000 دلار (هر وام برای 500،000 دلار) پردازش کرده است. حداکثر تنور برای وام 20 سال است و اقساط ماهانه جمع شده برای وام مسکن 50،000 USD است.

به منظور غلبه بر بحران مالی ، موسسه مالی تصمیم به فروش مشاوره وام و جمع آوری سرمایه گرفت. این دارایی وام را به SPV با 7،000،000 دلار فروخت و سود 2000،000 دلار را به دست آورد.

پس از امضای این قرارداد پس از تأیید قانونی ، موسسه مالی به ارائه دهنده خدمات وام گیرندگان و SPV تبدیل می شود. این هزینه پرداخت ماهانه / بهره / هزینه / هزینه / هزینه / پیش پرداخت / هزینه های مجازات را مستقیماً به SPV طبق توافق نامه منتقل می کند.