چگونه می توان از اثرات منفی نوسانات جلوگیری کرد؟

ایمونوتراپی نوعی درمان سرطان است. از مواد ساخته شده توسط بدن یا در آزمایشگاه برای تقویت سیستم ایمنی بدن و کمک به بدن در یافتن و از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده می کند.

این مقاله به شما در درک عوارض جانبی احتمالی برای انواع مختلف ایمونوتراپی ، از جمله مهار کننده های پاسگاه ایمنی و درمان سلول T- سلول T (CAR) کمک می کند.

عوارض جانبی می تواند به عنوان علائم یا علائم ظاهر شود. علائم تغییراتی هستند که می توانند اندازه گیری شوند ، مانند فشار خون یا دمای بدن. علائم تغییراتی است که می توانید در بدن خود احساس کنید.

چرا ایمونوتراپی باعث عوارض جانبی می شود؟

ایمونوتراپی انواع مختلفی از سرطان را به طور مؤثر درمان می کند. آنها مانند سایر درمان های سرطان ، آنها داروهای قدرتمندی هستند که می توانند باعث ایجاد تغییراتی در بدن یا نحوه احساس شما ، عوارض جانبی شوند. این عوارض جانبی برای همه متفاوت است. آنها به نوع خاصی از ایمونوتراپی که دریافت می کنید ، نوع سرطان شما ، موقعیت مکانی آن ، سلامت عمومی و سایر عوامل بستگی دارد.

ایمونوتراپی همچنین ممکن است باعث حمله سیستم ایمنی بدن به سلولهای سالم شود. این می تواند باعث عوارض جانبی شود ، همچنین "عوارض جانبی مرتبط با سیستم ایمنی" نامیده می شود. این ممکن است در هر زمان در طول درمان یا گاهی اوقات حتی پس از متوقف کردن ایمونوتراپی اتفاق بیفتد.

انواع مختلف ایمونوتراپی باعث عوارض جانبی مختلف می شود. به همین دلیل مهم است که با پزشک خود در مورد نوع ایمونوتراپی مورد استفاده در سرطان ، اهداف درمان ، عوارض جانبی بالقوه ایمونوتراپی شما و علائم و علائم مراقب باشید.

آیا راه هایی برای جلوگیری یا درمان عوارض جانبی ایمونوتراپی وجود دارد؟

تیم مراقبت های بهداشتی شما می تواند به شما در جلوگیری یا تسکین بسیاری از عوارض جانبی درمانی کمک کند. جلوگیری و درمان عوارض جانبی بخش مهمی از درمان کلی سرطان شما است. به این مراقبت تسکینی یا مراقبت های حمایتی گفته می شود.

قبل از شروع ایمونوتراپی ، از تیم مراقبت های بهداشتی خود بپرسید که چه عوارض جانبی دارد. در طول درمان ، به آنها اجازه دهید در اسرع وقت از مشکلات جدید یا بدتر شدن سلامتی مطلع شوند. این شامل مشکلات سلامتی است که فکر نمی کنید جدی یا ناشی از ایمونوتراپی هستند. برای اولین بار در هنگام ظاهر شدن مشکل ، برای تیم مراقبت های بهداشتی شما آسانتر است. دانستن اینکه چه چیزی را تماشا کنید و به رسمیت شناختن زودرس علائم مهم است. پزشک ممکن است مکث ایمونوتراپی یا درمان عوارض جانبی را برای جلوگیری از شدید شدن آنها توصیه کند.

عوارض جانبی ایمونوتراپی می تواند خفیف ، متوسط یا حتی تهدید کننده زندگی باشد. پزشکان عوارض جانبی را در مقیاس 1 تا 4 درجه بندی می کنند که 1 آن خفیف و 4 شدیدترین است. نحوه برخورد پزشک عوارض جانبی شما به میزان شدید بودن آنها بستگی دارد.

عوارض جانبی خفیف. برای عوارض جانبی خفیف ، درمان شما به احتمال زیاد ادامه خواهد یافت و شما را به دلیل تغییر در علائم خود کنترل خواهید کرد.

عوارض جانبی متوسط تا شدید. پزشک شما ممکن است درمان را مکث کند و ممکن است نوعی دارو به نام کورتیکواستروئید (مانند پردنیزون یا دیگران) را برای آرام کردن سیستم ایمنی بدن تجویز کند. بعضی اوقات ، داروهای دیگر نیز ممکن است پس از یک کورتیکواستروئید مصرف شوند. اگر عوارض جانبی تسکین یابد ، پزشک شما ممکن است سعی کند دوباره سیستم ایمنی درمانی را شروع کند یا برنامه درمانی خود را تنظیم کند ، به خصوص اگر به شما ترکیبی از داروها داده شده است. اگر عوارض جانبی از بین نرود یا بدتر نشود ، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که با ایمونوتراپی درمان را متوقف کند.

اگر یک عارضه جانبی شدید شود ، ممکن است لازم باشد در مکانی که با درمان سرطان خود آشنا نیست ، مراقبت های پزشکی انجام دهید. به عنوان مثال ، ممکن است لازم باشد به یک اورژانس بروید. حتماً به تیم مراقبت های بهداشتی در آنجا بگویید که در حال انجام ایمونوتراپی هستید. در صورت امکان ، نام دارو ، انکولوژیست و مرکز سرطان را که در آن ایمنی درمانی دریافت می کنید ، به آنها بدهید. در صورت نیاز به آن ، این اطلاعات را در کیف پول یا تلفن خود نگه دارید. برای سازماندهی این اطلاعات ، کارت کیف پول تاشو سرطان را بارگیری و چاپ کنید. برای پیگیری این اطلاعات همچنین می توانید برنامه تلفن همراه Cancer.net را بارگیری کنید.

شایع ترین عوارض جانبی بستگی به این دارد که چه نوع ایمونوتراپی دریافت می کنید. در این مقاله عوارض جانبی متداول ناشی از:

همیشه به تیم مراقبت از سرطان خود اطلاع دهید که در هنگام ایمونوتراپی یک مشکل پزشکی جدید یا بدتر را تجربه می کنید ، حتی اگر این علائم در زیر ذکر نشده باشد.

شایع ترین عوارض جانبی مهار کننده های بازرسی ایمنی چیست؟

مهار کننده های بازرسی ایمنی درمان های ایمنی درمانی هستند که مانع از انسداد سلولهای سرطانی سیستم ایمنی بدن می شوند. مسیرهای متداول که این مهارکننده ها روی آن تأثیر می گذارند مسیرهای PD-1/PD-L1 و CTLA-4 هستند. نمونه هایی از مهار کننده های بازرسی ایمنی برای سرطان عبارتند از:

عوارض جانبی از مهار کننده های بازرسی ایمنی معمولاً در اثر حمله سیستم ایمنی بدن علاوه بر سلولهای سرطانی به قطعات طبیعی بدن نیز ایجاد می شود. این فرایندی به نام التهاب است. عوارض جانبی مهار کننده های بازرسی ایمنی ممکن است قسمتهای زیر بدن را تحت تأثیر قرار دهد.

پوست. مشکلات پوستی، مانند بثورات و خارش، در افراد مبتلا به ملانوم و سرطان ریه سلول غیر کوچک شایع تر است، اما افراد مبتلا به هر نوع سرطانی ممکن است به مشکلات پوستی مربوط به درمان با مهارکننده های ایست بازرسی دچار شوند.

دستگاه گوارش (GI). مشکلات مربوط به دستگاه گوارش، که به آن دستگاه گوارش نیز می گویند، برخی از شایع ترین عوارض جانبی مربوط به مهارکننده های ایست بازرسی ایمنی هستند. اینها شامل التهاب روده بزرگ است که کولیت نامیده می شود و اغلب منجر به اسهال می شود. عوارض جانبی کمتر شایع شامل مشکلات بلع، تهوع و استفراغ و درد در قسمت بالای شکم است.

ماهیچه ها و اسکلت. مشکلات عضلات، مفاصل و استخوان ها ممکن است در افرادی که مهارکننده های ایست بازرسی ایمنی دریافت می کنند رخ دهد. این می تواند منجر به درد از نوع آرتریت، تورم مفاصل و گرفتگی عضلات شود.

کلیه ها. آسیب به کلیه ها یا نارسایی کلیه غیرمعمول است، اما گاهی اوقات در افرادی که یک مهارکننده ایست بازرسی ایمنی دریافت می کنند، رخ می دهد. این معمولاً اولین بار توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما هنگامی که نتایج آزمایشگاه شما را از آزمایش خون/ادرار بررسی می کند متوجه می شود.

اعصابمهارکننده های ایست بازرسی ممکن است عوارض جانبی سیستم عصبی ایجاد کنند که بر مغز، حواس یا حتی حرکات شما تأثیر می گذارد. ممکن است درد و تغییرات حسی به نام نوروپاتی وجود داشته باشد. اینها عوارض جانبی نادر اما احتمالاً شدید هستند.

خونایمونوتراپی ممکن است باعث کاهش شمارش خون شود که ممکن است منجر به خونریزی، کم خونی و سایر مشکلات شود.

ریه هامهارکننده های ایست بازرسی ایمنی ممکن است باعث ذات الریه شوند، که التهاب ریه ها است که می تواند باعث سرفه یا مشکل تنفسی شود. پنومونیت غیر معمول است اما ممکن است جدی باشد.

سیستم غدد درون ریز. سیستم غدد درون ریز هورمون هایی را کنترل می کند که بدن بدن بسیاری از عملکردهای مهم مانند فشار خون ، انرژی و توانایی پاسخ به استرس مانند عفونت ها و صدمات را تنظیم می کند. غده تیروئید بخش مهمی از سیستم غدد درون ریز است. ممکن است با درمان مهار کننده ایست بازرسی ایمنی ، کم و بیش تولید شود. موارد نادری وجود دارد که افراد به دلیل تأثیر مهار کننده های بازرسی ایمنی بر روی لوزالمعده ، به نام دیابت مرتبط با مهار کننده (CIADM) می توانند نوعی دیابت ایجاد کنند ، که مشابه دیابت نوع 1 است. غده آدرنال بخش دیگری از سیستم غدد درون ریز است. مهارکننده های بازرسی ایمنی می توانند باعث نارسایی آدرنال شوند ، جایی که غدد فوق کلیوی تولید هورمون های طبیعی را برای حفظ قند خون و تنظیم الکترولیت ها متوقف می کنند. درمانهای اختلالات غدد درون ریز از اندامهای فوق معمولاً شامل جایگزینی هورمونی است که کم است (هورمون تیروئید ، انسولین یا هورمونهای آدرنال مانند مواد معدنی).

عروق و رگ های خونی. ایمونوتراپی ممکن است بر قلب و رگ های خونی تأثیر بگذارد. این عوارض جانبی نادر است ، اما اغلب بسیار جدی هستند و می توانند تهدید کننده زندگی باشند.

چشم ها. درمان با مهار کننده های پاسگاه ایمنی ممکن است باعث التهاب بافت چشم شود. این عوارض جانبی به طور کلی غیر معمول است ، اما ممکن است در بین افرادی که ترکیبی از مهار کننده های بازرسی ایمنی را دریافت می کنند ، شایع تر باشد.

اندامهای تولید مثل. ایمونوتراپی ممکن است بر باروری تأثیر بگذارد ، که این توانایی تصور کودک است. بیماران در سن تولید مثل باید برای جلوگیری از تصور در طول درمان و حداقل 5 ماه پس از پایان درمان اقدامات لازم را انجام دهند. برای راهنمایی های خاص برای شما با پزشک خود صحبت کنید.

واکنش در هنگام تزریق. هنگامی که یک داروی ایمونوتراپی از طریق ورید داده می شود ، آن را تزریق می نامند. افرادی که مهارکننده های بازرسی ایمنی را دریافت می کنند ، معمولاً هنگام تزریق واکنشی ندارند. اگر یک واکنش تزریق اتفاق بیفتد ، علائم اغلب خفیف هستند و به تنهایی از بین می روند. گاهی اوقات موارد شدیدتری وجود دارد که نیاز به تنظیم سرعت تزریق ، داروهای درد یا علائم دیگر یا مکث درمانی دارند.

شایع ترین عوارض جانبی سلول T-cell درمانی چیست؟

CAR T-CELL درمانی نوعی ایمونوتراپی است که سلولهای ایمنی تنظیم شده را به بدن باز می گرداند تا سلولهای سرطانی را پیدا و از بین ببرد. نمونه هایی از درمان سلول T Car شامل موارد زیر است:

آکسیابتاژن ciloleucel (Yescarta)

Brexucabtagene autoleucel (Tecartus)

idecabtagene vicleucel (abecma)

Lisocabtagene Maraleucel (Breyanzi)

شایع ترین عوارض جانبی مربوط به درمان سلول T CAR در زیر توضیح داده شده است و ناشی از تغییرات سیستم ایمنی بدن است که معمولاً بیش از 1 قسمت بدن را درگیر می کند.

سندرم انتشار سیتوکین (CRS). سلولهای T CAR پروتئین هایی به نام سیتوکین ها را در خون آزاد می کنند. این فرآیند می تواند سیستم ایمنی بدن را به Overdrive ارسال کند و منجر به سندرم به نام سندرم انتشار سیتوکین یا CRS شود. ممکن است بین 2 تا 21 روز پس از شروع درمان نشان داده شود. برخی از موارد می تواند جدی باشد و در بسیاری از اندام های بدن مشکل ایجاد می کند و نیاز به معالجه پزشکی دارد. دارویی به نام tocilizumab (Actemra) و یک استروئید ممکن است داده شود. علائم CRS شامل موارد زیر است:

تنگی نفس

فشار خون پایین

اگر در حال دریافت سلول درمانی T Car T-Cell هستید و علائم CRS را تجربه می کنید ، بلافاصله با تیم مراقبت های بهداشتی خود تماس بگیرید.

سندرم سمیت سلولی مرتبط با سلول ایمنی (ICANS). ICANS یک سندرم است که بر سیستم عصبی فرد تأثیر می گذارد. این دومین عارضه جانبی متداول درمانی T-Cel Therapy است. ایکان ها می توانند علائم زیادی را ایجاد کنند ، از جمله:

ناتوانی در صحبت یا درک گفتار ، که به آن aphasia گفته می شود

توجه ، تفکر و مشکلات حافظه

حرکات عضلانی و پیچش

درمان ICAN ها شامل کورتیکواستروئیدها و مراقبت های حمایتی است.

عفونت هاعفونت ها پس از درمان سلول T CAR شایع هستند. آنها اغلب به زودی پس از تزریق اتفاق می افتند زیرا سلولهای ایمنی ضد عفونت ممکن است تضعیف شوند. علائم عفونت شامل تب ، حالت تهوع ، خستگی ، سردرد ، ضعف و احساس کلی ناراحتی است.

سرکوب مغز استخوان. درمان سلول T Car ممکن است عملکرد مغز استخوان شما ، کارخانه بدن برای سلولهای خونی را کاهش دهد. این می تواند تعداد سلول های تولید شده و آزاد شده توسط مغز استخوان شما را کاهش دهد و در نتیجه کم خونی ، ترومبوسیتوپنی ، لکوپنی و نوتروپنی باشد.

لنفوهیستیوسیتوز هموفاژوسیتیک (HLH). در HLH ، سلولهای ایمنی به نام هیستوسیت ها و گلبول های سفید در پوست ، طحال و کبد ایجاد می شوند و سلولهای خونی دیگر را از بین می برند. این یک عوارض جانبی غیر معمول از درمان سلول T Car است. علائم و علائم بسیار شبیه به عفونت ها است (به بالا مراجعه کنید).

آپلازی سلول B. سلولهای B ، که به آن لنفوسیت های B نیز گفته می شود ، سلولهای ایمنی بدن هستند. بعضی اوقات سلولهای T اتومبیل به سلولهای B سالم حمله می کنند و در نتیجه تعداد کمی سلولهای B در بدن ایجاد می شود. وقتی این اتفاق بیفتد ، آن را به عنوان Aplasia سلول B نامیده می شود. این خطر ابتلا به عفونت ها را افزایش می دهد (به بالا مراجعه کنید).

انعقاد داخل عروقی منتشر شده (DIC). درمان سلول T Car ممکن است پروتئین های خون را کنترل کند که ضخامت و نازک بودن خون شما را کنترل می کند. این می تواند منجر به خونریزی و/یا لخته شدن شود و می تواند جدی باشد.

شایع ترین عوارض جانبی انواع دیگر ایمونوتراپی چیست؟

در زیر لیستی از برخی از شایع ترین علائم و نشانه هایی را پیدا خواهید کرد که ممکن است بر روی سیستم ایمنی درمانی تأثیر بگذارد. این فهرست کامل نیست. بر اساس داروهای خاص که تجویز می کنید با پزشک خود در مورد آنچه باید تماشا کنید صحبت کنید.

بسیاری از عوارض جانبی و علائم مرتبط با آنها به تنهایی از بین می روند یا با گذشت زمان می توانند به طور مؤثر درمان شوند. با این حال ، برخی از آنها وجود دارد که می توانند بسیار جدی باشند و بلافاصله به مراقبت پزشکی نیاز دارند. با تیم مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید که در مورد کدام عوارض جانبی می توانید انتظار داشته باشید و چگونه آنها را مدیریت کنید.