هدر رفتن زمان در مقابل هدر رفتن پول: چگونه نقدینگی و هزینه های معامله تقاضا برای برق در روستایی رواندا: پست مهمان توسط مگان لنگ

در مورد خرید کالای قابل خراب شدن با هزینه های معامله فکر کنید. به عنوان مثال ، خرید توت فرنگی در اوایل همه گیر در هنگام فروشگاه های مواد غذایی خطوط طولانی داشت. مصرف کنندگان که با این تجارت روبرو هستند دو گزینه دارند. یکی این است که خریدهای فله ای انجام دهید که هزینه کل معاملات را کاهش می دهد اما در صورت انقضاء خوب منجر به زباله می شود. خرید به مدت دو هفته به ارزش مواد غذایی در زمان صرف شده در خط کاهش می یابد اما منجر به برخی توت فرنگی های فاسد می شود. گزینه جایگزین انجام خریدهای کوچک و مکرر است که ضایعات را محدود می کند اما بار زیادی از هزینه های معامله را تحمیل می کند: توت فرنگی تازه هر چند روز ، اما زمان زیادی در صف ایستاده است. این تجارت برای هر کسی ایده آل نیست ، اما مصرف کنندگان با نقدینگی اندک ممکن است حتی اگر بخواهند نتوانند به صورت عمده خریداری کنند. محدودیت های نقدینگی مصرف کنندگان را به سمت خریدهای کوچک و مکرر سوق می دهد حتی اگر هزینه های معامله زیاد باشد.

تنظیم: Paygo Solar در روستای رواندا

در مقاله خود در بازار کار ، رابطه بین زباله ، نقدینگی و هزینه های معامله را با استفاده از یک کارآزمایی کنترل تصادفی با دستمزد در هنگام رفتن (Paygo) خورشیدی در روستای رواندا مطالعه می کنم. Paygo Solar یک ایده آل ایده آل برای مطالعه است زیرا کاملاً غیر ستایش است و شامل هزینه های قابل توجهی معاملات برای مصرف کنندگان روستایی است. مصرف کنندگان Paygo Solar برای نصب یک سیستم خانه خورشیدی ، مبلغ کم هزینه ای را پرداخت می کنند. سپس آنها "پرداخت می کنند" که می روند "برای استفاده از برق سیستم خود با خرید زمان دسترسی با پول موبایل استفاده می کنند. سیستم های اصلی شامل لامپ ها و شارژرهای تلفن هستند در حالی که سیستم های بزرگتر ممکن است شامل رادیو و تلویزیون باشند. هرچه وسایل بیشتر باشد ، قیمت زمان دسترسی بیشتر می شود. پس از خرید ، زمان دسترسی به طور مداوم پایین می آید. یک مصرف کننده نمی تواند بعداً آن را ذخیره کند ، و آنها نمی توانند شروع روند مداوم را به تأخیر بیندازند.

مصرف کنندگان در قالب زمان با هزینه های معامله روبرو می شوند: متوسط مصرف کننده در نمونه من پنجاه دقیقه ، یک طرفه را طی می کند تا به نزدیکترین نماینده پول تلفن همراه برسد. گزارش سال 2018 توسط اسناد بانک جهانی که تنها 31. 1 ٪ از بزرگسالان در رواندا دارای حساب پول موبایل هستند. نفوذ نسبتاً کم پول موبایل به این معنی است که بسیاری از مصرف کنندگان فقط از آن برای پرداخت هزینه خورشیدی استفاده می کنند.

من با یک ارائه دهنده خورشیدی Paygo شریک هستم تا به طور تصادفی یک خط اعتبار برای زمان دسترسی خورشیدی را به 2،000 مشتری موجود که در روستای رواندا زندگی می کنند ارائه دهم (کنترل = 9،360). بیشتر آنها کشاورز هستند ، اما تمایل دارند کمی ثروتمندتر از یک خانواده متوسط روستایی باشند. اعتبار هرگونه محدودیت نقدینگی کوتاه مدت را که ممکن است مصرف کنندگان با آن روبرو شوند ، با اجازه دادن به آنها تا چهارده روز از زمان دسترسی ، کاهش می دهد. همچنین هزینه های معامله را برای مصرف کنندگان که از آن استفاده می کنند کاهش می دهد: مصرف کنندگان به جای سفر برای خرید زمان دسترسی ، به سادگی تماس می گیرند. هر دو ویژگی تجارت را که مصرف کنندگان به طور معمول انجام می دهند ، کاهش می دهد.

قبل از آزمایش ، مصرف کنندگان با تقاضای کم در مقابل زیاد به نظر می رسد با محدودیت های مختلفی روبرو هستند. در یک بررسی تلفنی ، مصرف کنندگان کم تقاضا به طور قابل توجهی گزارش می دهند که از دسترسی به اعتبار نسبت به کسانی که تقاضای زیادی دارند ، دسترسی ندارند. علاوه بر این ، مصرف کنندگان کم تقاضا پنج روز دسترسی را به طور متوسط و به طور متوسط نسبت به پانزده روز در بین مصرف کنندگان پر تقاضا خریداری می کنند. با توجه به این تفاوت های توصیفی ، من تعداد مساوی از مصرف کنندگان کم تقاضا را برای گروه درمانی خود انتخاب می کنم تا پاسخ های دیفرانسیل به خط اعتبار را بررسی کنم.

مصرف کنندگان به روشهای بسیار متفاوتی به خط اعتبار پاسخ می دهند

شکل 1 میانگین اثرات درمانی را برای مصرف کنندگان با سطوح مختلف تقاضای قبل از تجربی نشان می دهد. اندازه گیری تقاضا من نرخ استفاده ماهانه است: نسبت زمان هر ماه که یک مصرف کننده دسترسی به برق را خریداری می کند.

ابتدا مصرف کنندگان را در سمت چپ در نظر بگیرید ، کسانی که کمترین تقاضای قبل از تجربی را دارند. ارائه خط اعتباری باعث می شود که آنها 11 درصد نرخ بهره خود را افزایش دهند ، 88 ٪ چشمگیر 88 ٪ نسبت به میانگین گروه کنترل افزایش می یابد. مصرف کنندگان با دومین تقاضای قبل از تجربی نیز به میزان قابل توجهی تقاضا را افزایش می دهند ، اگرچه این افزایش 5. 3 ٪ متوسط تر است.

در مقابل ، مصرف کنندگان با بالاترین تقاضای قبل از تجربی ، در پاسخ به ارائه اعتبار ، میزان استفاده از آنها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهند. مصرف کنندگان در گروه دوم ، تقاضا را 6. 4 ٪ کاهش می دهند. کسانی که بالاترین تقاضای قبل از تجربی را دارند ، 1. 5 ٪ تقاضا را کاهش می دهند.

چگونه اعتبار می تواند منجر به چنین اثرات متفاوتی شود؟برای درک بهتر چگونه خط اعتباری رفتار مصرف کننده را تغییر می دهد ، من دو یافته تجربی اضافی را در نظر می گیرم.

آیا وام گیرندگان اثرات درمانی را رانندگی می کنند؟

چرا اثرات درمانی بالا در میان افرادی که کمترین تقاضا را دارند متمرکز شده است؟من می پرسم آیا نتایج من می تواند تنها توسط مصرف کنندگانی که واقعاً وام می گیرند هدایت شود؟در میان مصرف کنندگان با کمترین تقاضای قبل از آزمایش، تنها 4. 5٪ از خط اعتباری استفاده می کنند. اگر کل افزایش 11 درصدی فقط توسط وام گیرندگان ایجاد شود، به این معنی است که هر یک از آنها نرخ بهره برداری خود را بیش از 200pp افزایش داده اند که یک اثر غیرممکن است. نتیجه این است که برخی از مصرف کنندگان با تقاضای پایین رفتار خود را در پاسخ به ارائه خط اعتباری تغییر می دهند، حتی زمانی که در نهایت از آن استفاده نمی کنند.

این ایده که تضمین دسترسی به اعتبار می تواند رفتار را تغییر دهد، جدید نیست. دیتون (1991) برای اولین بار این را به صورت نظری نشان داد و لین (2020) نشان می دهد که چگونه این اتفاق در عمل در بنگلادش رخ می دهد. شهود این است که محدودیت نقدینگی مصرف کنندگانی که با عدم اطمینان در درآمد مواجه هستند، برای مواقعی که درآمدشان کم است، ذخیره ای از پس انداز ایجاد می کند. نیاز به حفظ یک انبار بافر مصرف را محدود می کند حتی زمانی که درآمد بالا باشد تا در برابر خطر درآمد کم در آینده محافظت شود. ارائه دسترسی تضمین شده به اعتبار ابزار دیگری برای مقابله با ریسک به مصرف کنندگان می دهد. مصرف کنندگان برای محافظت در برابر دوره های کم درآمد مجبور نیستند آنقدر پس انداز کنند زیرا می دانند که در صورت لزوم می توانند وام بگیرند.

نتایج من نشان می دهد که کاهش محدودیت های نقدینگی برای مصرف کنندگانی که کمترین تقاضای قبل از آزمایش را دارند، حیاتی است. این مربع با دسترسی کم خود به اعتبار و اندازه خرید کوچک است.

آیا کاهش هزینه های تراکنش باعث حذف ضایعات برای برخی از مصرف کنندگان می شود؟

در مورد مصرف کنندگانی که تقاضای پیش از آزمایشی بالایی دارند، که در پاسخ به ارائه خط اعتباری، استفاده را کاهش می دهند، چطور؟من گمان می کنم که این مصرف کنندگان از خط اعتباری استفاده می کنند تا خریدهای خود را با دقت بیشتری هدف قرار دهند و ضایعات را کاهش دهند. ضایعات زمانی اتفاق می افتد که مصرف کننده برای دسترسی به برق پیش پرداخت کرده باشد، اما سود کمی از آن به دست آورد. به عنوان مثال، مصرف کننده ممکن است در طول هفته برای برق ارزش قائل شود اما در تعطیلات آخر هفته زمانی که از خانه دور است استفاده کمی از آن داشته باشد. وقتی هزینه های تراکنش زیاد است، ممکن است ارزش پرداخت برای دو هفته دسترسی داشته باشید، حتی اگر زمان آخر هفته به هدر برود. با استفاده از خط اعتباری، مصرف کنندگان می توانند به جای آن پنج روز پرداخت کنند، آخر هفته را رد کنند، سپس پنج روز وام بگیرند و دفعه بعد که به نمایندگی پول موبایل مراجعه کردند، آن را بازپرداخت کنند. این امر بدون افزایش هزینه های مبادلاتی، بخش زائد مصرف آنها را حذف می کند.

من تئوری خود را با استفاده از داده های تولید شده توسط سیستم های خانه خورشیدی آزمایش می کنم. من تعداد ساعات وات (WH) را که در واقع در روزهایی که سیستم ها روشن می شوند ، مشاهده می کنم ، که من به عنوان یک پروکسی برای مزایای به دست آمده از دسترسی به برق استفاده می کنم. مصرف کنندگان با تنوع زیاد در WH مصرف شده به احتمال زیاد مصرف بی فایده دارند: بعضی اوقات تقریباً از برق استفاده نمی کنند و بعضی اوقات از ظرفیت کامل سیستم خود استفاده می کنند. در مقابل ، مصرف کنندگان با استفاده تقریباً ثابت احتمالاً زباله های کمی را تجربه می کنند.

من انحراف استاندارد WH را که در 90 روز قبل از آزمایش برای هر مصرف کننده استفاده می شود محاسبه می کنم. من توزیع حاصل از انحرافات استاندارد را به کوارتیل ها تقسیم می کنم و میانگین اثرات درمانی را برای هر کوارتیل تخمین می زنم. شکل 2 نشان می دهد که مصرف کنندگان با کمترین تغییر در WHO استفاده شده نسبت به مصرف کنندگان با بیشترین تغییر در WH در WH ، اثرات درمانی بیشتری دارند: اثرات در سمت چپ شکل از سمت راست بالاتر است. این مفهوم را پشتیبانی می کند که کاهش تقاضا از طرف مصرف کنندگان کاهش ضایعات در هنگام کاهش هزینه های معامله ایجاد می شود.

هزینه های معامله برای کالاهای قابل خراب کردن به همه مصرف کنندگان آسیب می رساند

مقاله من نشان می دهد که هزینه های معاملات برای کالاهای قابل خراب کردن تقاضا را در بین مصرف کنندگان که به صورت عمده خریداری نمی کنند محدود می کند و باعث مصرف بی فایده در بین کسانی که می توانند به صورت عمده خریداری کنند ، ایجاد می کند. متأسفانه ، ارائه خط اعتبار برای شرکت سودآور نیست. کاهش تقاضا در بین مصرف کنندگان از بین بردن زباله ها بیشتر از افزایش تقاضا از مصرف کنندگان محدود شده است. با تکامل خدمات PAYGO ، شرکت ها ممکن است از قراردادهای پیشرفته تری استفاده کنند که سود بهتر با مشوق های مصرف کننده هماهنگ شود. به طور کلی ، کار من نشان می دهد که سرمایه گذاری هایی که برای کاهش هزینه های معامله طراحی شده اند ، می توانند به طور چشمگیری به رفاه مصرف کننده ، به ویژه برای جوامع کم درآمد روستایی ، افزایش دهند.